Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 664680

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 28 maja 2010 r.
II SA/Gl 361/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kubik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na akt Starosty (...) z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia:

odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) r. D. G. zwróciła się do Starosty (...) z wnioskiem o zwrot kwoty 425 zł tytułem niesłusznie pobranych opłat za wydanie kart pojazdu dla samochodów określonych w załączniku do wniosku, które zostały zarejestrowane w okresie od (...) r. do (...) r. pod numerami rejestracyjnymi: (...)

W dniu (...) r. wnioskodawczyni zostało doręczone pismo Starosty (...) z dnia (...) r. nr (...), odmawiające uwzględnienia opisanego wniosku.

Pismem z dnia (...) r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w O. w dniu (...) r. D. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Starosty (...), skargę na powyższy akt, podważając zasadność odmowy zwrotu pobranych opłat za wydanie kart pojazdu.

Po przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę, skarżąca została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpiła do Starosty (...) z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu (...) r. W piśmie z dnia (...) r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu (...) r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu, skarżąca oświadczyła, że przed wniesieniem skargi nie wezwała na piśmie Starosty (...) do usunięcia naruszenia prawa, podkreślając jednocześnie, że zastosowała się do pouczenia zawartego w zaskarżonym akcie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu, należy ją zatem zaliczyć do sprawy z zakresu administracji publicznej, gdyż odnosi się do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Zaskarżone pismo Starosty (...) z dnia (...) r. nr (...) stanowi bowiem akt administracyjny indywidualny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akt Starosty (...) o odmowie zwrotu żądanych opłat było zatem wystąpienie przez skarżącą do tego organu w terminie 14 dni od doręczenia jej pisma z dnia (...) r., z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie dopełniła tego obowiązku. Wskazać, należy, że znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy pismo skarżącej z dnia (...) r. stanowi wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu części opłat pobranych za wydanie kart pojazdu i zostało ono wniesione do organu przed zajęciem przez niego stanowiska zawartego w akcie z dnia (...) r., będącym przedmiotem skargi. Nie stanowi wobec tego wezwania w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a.

W świetle wskazanych okoliczności skarga D. G. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Należy podkreślić, że skarżąca zastosowała się do zawartego w zaskarżonym akcie pouczenia co do sposobu i terminu wniesienia skargi. Jednakże pouczenie Starosty (...) było, jak wyżej wykazano, oczywiście błędne. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. Tej treści pouczenie winno się było znaleźć w zaskarżonym akcie.

Fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, nie stoi na przeszkodzie ponownemu wniesieniu skargi na ten sam akt przez tę samą osobę, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. Błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może bowiem szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Aczkolwiek w przepisie art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiącym o tej zasadzie, mowa jest o pouczeniu zawartym w decyzji, to nie może być jednak kwestionowane, że regulacja ta dotyczy również innych niż decyzja aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, co wynika z art. 9 k.p.a.

Z uwagi na upływ czternastodniowego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca zamierzając zaskarżyć do sądu administracyjnego akt odmowny Starosty (...) z dnia (...) r. wraz z wezwaniem winna złożyć do Starosty wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony stanowi podstawę do przywrócenia terminu przez organ - art. 58 § 1 k.p.a.). Po wyczerpaniu zaś tego środka w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. otworzy się możliwość skutecznego wniesienia skargi do tutejszego Sądu na akt Starosty Powiatu (...) z dnia (...) r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.