Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 664674

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 15 lipca 2010 r.
II SA/Gl 349/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka.

Sędziowie NSA: Łucja Franiczek (spr.), Ewa Krawczyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2010 r. sprawy ze skargi Prokuratura Okręgowego w K. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania postanawia: umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) r. Rada Miejska w K. podjęła uchwałę nr (...) w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania dla pojazdów samochodowych na drogach publicznych na obszarze miasta K.

Jako podstawę prawną aktu powołano m.in. przepisy art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13b ust. 1-5 i ust. 7, art. 40a ust. 1 i art. 40d ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.). Powyższa uchwała została ogłoszona w Dz. Urzęd. Woj. (...) z (...) r. nr 7, poz. 290. Następnie uchwała ta została zmieniona kolejnymi uchwałami Rady Miejskiej w K.

1)

z dnia (...) r. nr (...) (opubl. Dz. Urzęd. Woj. (...) z (...) r. Nr 104, poz. 2910) - w zakresie § 2,

2)

z dnia (...) r. nr (...) (opubl. Dz. Urzęd. Woj. (...) z (...) r. Nr 9, poz. 230) - co do § 11,

3)

z dnia (...) r. nr (...) (Dz. Urzęd. Woj. (...) z 2009 r.

Nr 27, poz. 691) - co do § 8.

Skargę Rzecznika Praw Obywatelskich na powyższą uchwałę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił na mocy prawomocnego wyroku z dnia (...) r. sygn. akt (...).

W dniu (...) r. skargę na uchwałę wniósł Prokurator Okręgowy w K., domagając się stwierdzenia jej nieważności w części, obejmującej § 10 uchwały jako podjętego z naruszeniem art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.

W § 10 uchwały postanowiono, że karta mieszkańca przysługuje właścicielom samochodów, którzy zamieszkują w strefie płatnego parkowania dla każdego mieszkańca na jeden pojazd samochodowy i uprawnia do korzystania z oznaczonych miejsc postojowych. Zdaniem Prokuratora, kwestionowany § 10 uchwały, bezpodstawnie różnicuje w prawach mieszkańców K., korzystających z pojazdów samochodowych, odwołując się wyłącznie do kryterium własności, co jest nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą równości w sytuacji, gdy z przywilejów mogą korzystać właściciele pojazdów, zaś bez ważnych powodów odmawia się tego uprawnienia innym mieszkańcom, posiadającym pojazdy na podstawie innych tytułów prawnych (np. najmu, użyczenia bądź użytkowania w sytuacji przewłaszczania na zabezpieczenie).

Dla poparcia stanowiska Prokurator powołał się na orzecznictwo sądowoadministracyjne (wyroki WSA w Warszawie z dnia 7 lutego 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 2337/05, LEX nr 193318 i z dnia 11 lutego 2005 r. sygn. alt VI SA/Wa 550/04, LEX nr 164965).

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o umorzenie postępowania wobec podjęcia przez Radę Miejską uchwały z dnia (...) r. nr (...), zmieniającej zaskarżony zapis § 10 uchwały z dnia (...) r., co stanowi uwzględnienie skargi.

Pismem z dnia (...) r. Prokurator podtrzymał skargę. Jednakże w toku rozprawy sądowej Prokurator cofnął skargę z uwagi na fakt oddalenia skargi na mocy prawomocnego wyroku z dnia (...) r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Czynność ta wiąże sąd, chyba że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

W niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Wskutek prawomocnego wyroku tut. sądu z dnia 16 maja 2006 r. w sprawie IV SA/Gl 354/05, mocą którego oddalono skargę Rzecznika Praw Obywatelskich na przedmiotową uchwałę, nie jest prawnie dopuszczalne powtórne badanie legalności aktu (art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym).

Stąd też wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe podlegało umorzeniu po myśli art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.