Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 664643

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 7 maja 2010 r.
II SA/Gl 306/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na akt Starosty Powiatu G. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) r. A. D. zwrócił się do Starosty Powiatu G. z wnioskiem o zwrot kwoty 426 zł tytułem niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu marki (...)o nr rejestracyjnym (...).

Starosta Powiatu G. pismem z dnia (...) r., nr (...) (doręczonym A. D. w dniu (...) r.), odmówił zwrotu kwoty 425 zł.

Pismem z dnia (...) r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu (...) r.) A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Starosty Powiatu G., skargę na powyższy organ, podważając zasadność odmowy zwrotu pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu.

Po przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę, skarżący został zobowiązany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2010 r. do wykazania, że przed wniesieniem skargi a po doręczeniem mu zaskarżonego aktu wezwał Starostę Powiatu G. w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe skarżący wskazał, że dopiero w dniu (...) r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Nadto podniósł, iż Starosta Powiatu G. w piśmie z dnia (...) r. nie pouczył go o sposobie i terminie zaskarżenia aktu, a poinformował jedynie, iż na obecnym etapie postępowania jego żądanie nie może zostać uwzględnione bez prawomocnego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego uwzględniającego skargę wniesioną na odmowę nadpłaconej kwoty za wydanie karty pojazdu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako nieskutecznie wniesionej, ze względu na brak wyczerpania przez skarżącego trybu przewidzianego art. 52 § 3 p.p.s.a.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w powołanej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu, należy zatem do sprawy z zakresu administracji publicznej, gdyż odnosi się do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Zaskarżone pismo Starosty Powiatu G. z dnia (...) r., nr (...)stanowi więc akt administracyjny indywidualny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akt Starosty Powiatu G. z dnia (...) r. było, po doręczeniu tegoż aktu, wystąpienie przez skarżącego do organu w terminie 14 dni (tj. od(...) r. do(...) r.) z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarżący nie dopełnił tej czynności w przewidzianym do tego terminie, gdyż jak sam podnosi wezwał Starostę dopiero (...) r.

W świetle wskazanych okoliczności skarga A. D. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Należy podkreślić, iż strona skarżąca nie była pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi, a jedynie o możliwości jej złożenia. Tryb wnoszenia skarg w rozpoznawanej sprawie przewiduje przepis art. 53 § 2 p.p.s.a., w myśl którego, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. Tak więc m.in. takiej treści pouczenie winno się było znaleźć w zaskarżonym akcie.

Uwzględniając tę okoliczność należy zauważyć, że fakt odrzucenia skargi z powodu niedokonania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, nie stoi na przeszkodzie ponownemu wniesieniu skargi w przewidzianym terminie (art. 53 § 2 p.p.s.a.) na ten sam akt przez tę samą osobę, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten został spełniony.

Z uwagi na upływ czternastodniowego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skarżący zamierzając zaskarżyć do sądu administracyjnego akt odmowny Starosty Powiatu G. z dnia (...) r. winien złożyć do Starosty wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony stanowi podstawę do przywrócenia terminu przez organ - art. 58 k.p.a.). Wskazać należy, iż wystąpienie przez skarżącego z wezwaniem stosownie do art. art. 52 § 3 p.p.s.a. otworzyło dopiero możliwość skutecznego wniesienia skargi do tutejszego Sądu na akt Starosty Powiatu G. z dnia (...) r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.