Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 664628

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 9 czerwca 2010 r.
II SA/Gl 286/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Łukasz Strzępek (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Uzasadnienie faktyczne

Na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł W odpowiedzi A. M., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i córką, będąc zarazem jedyną osobą, która uzyskuje dochód w postaci świadczenia emerytalnego w wysokości 2.650 zł brutto miesięcznie. Wedle złożonego oświadczenia jedynym składnikiem majątku strony jest lokal mieszkalny o pow. 60 m2. Wnioskodawca nie posiada natomiast żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmioŧów o wartości 3.000 euro.

Pismem z dnia (...) r. referendarz sądowy wezwał stronę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez:

-

udokumentowanie wysokości uzyskiwanej emerytury,

-

nadesłanie kserokopii dokumentów pozwalających ustalić wysokość przeciętnych, miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się,

-

nadesłanie zaświadczeń, potwierdzających, że małżonka i córka skarżącego są osobami bezrobotnymi, nieuzyskującymi żadnych dochodów.

Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Analiza okoliczności dotyczących stanu rodzinnego i majątkowego A. M. nie pozwoliła stwierdzić, że istnieją przesłanki przemawiające za uwzględnieniem złożonego przezeń wniosku.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że skarżący dysponuje stałym źródłem dochodu (świadczeniem emerytalnym). Jego wysokość nie jest na tyle niska, aby można tylko było na tej podstawie wnioskować, że sytuacja materialna strony jest wyjątkowo ciężka. W tym kontekście wypada zauważyć, że nie ustalono, jaka jest wysokość stałych, miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się wnioskodawcy, gdyż ten uchylił się od nadesłania stosownych dokumentów. Brak jest również jakichkolwiek wskazówek na temat przyczyn, dla których zarówno małżonka strony jak i jego córka nie uzyskują żadnych dochodów, w tym świadczeń należnych osobom bezrobotnym. Skarżącemu wypada wskazać, że nie bez przyczyny ustawodawca w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. użył zwrotu "gdy wykaże". Takie sformułowanie oznacza, że inicjatywa w tym zakresie spoczywa na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Stąd też, o ile strona nie udzieli wyjaśnień w zakresie swojego stanu majątkowego, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.