Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1525528

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 14 lutego 2014 r.
II SA/Gl 1352/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.).

Sędziowie WSA: Piotr Broda, Maria Taniewska-Banacka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oraz wykonania określonych robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że nie podlega ona wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Skarga została wniesiona na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej (...) WINB) utrzymującą w mocy decyzję z dnia (...) r., nr (...), wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta J. (dalej PINB). Utrzymaną w mocy decyzją organ I instancji działając w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił po wznowieniu postępowania uchylenia swojej decyzji nr (...) wydanej w dniu (...) r.

Postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte postanowieniem PINB z dnia (...) r. w związku ze sprzeciwem z dnia 11 grudnia 2012 r. wniesionym przez Prokuratora Rejonowego w J. Zakwestionowana przez Prokuratora decyzja ostateczna PINB nr (...) zapadła w postępowaniu naprawczym prowadzonym w trybie art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm. - aktualnie j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 - dalej zwanej P.b.). Przedmiotem tego postępowania były prowadzone z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego roboty budowlane wykonywane przy nadbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. (...) w J. Zakwestionowaną przez Prokuratora decyzją PINB w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. nałożył na inwestora J. G. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2010 r. projektu budowlanego zamiennego nadbudowy przedmiotowego budynku uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Decyzją tą PINB nałożył także na inwestora obowiązek wykonania w terminie do 31 sierpnia 2010 r. szeregu robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Z uzasadnienia tej decyzji wynikało, że nadbudowa składającego się z 6 segmentów budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. (...) realizowana była w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia (...) r., znak: (...), udzielającą pozwolenia na budowę, która została zmieniona w zakresie projektu budowlanego decyzją tego organu z dnia (...) r., znak: (...) oraz w części dotyczącej zmiany inwestora decyzją z dnia (...) r. znak: (...). W związku z wydaniem decyzji nakazującej inwestorowi sporządzenie projektu zamiennego Prezydent Miasta J. decyzją znak: (...), z dnia (...) r., wydaną w oparciu o art. 36a ust. 2 P.b. uchylił swoje trzy decyzje z dnia (...) r., z dnia (...) r. oraz z dnia (...) r.

Wobec tego, że inwestor nie wywiązał się z obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, wykonał natomiast nakazane w decyzji nr (...) roboty budowlane zabezpieczające PINB kolejną decyzją nr (...), z dnia (...) r., wydaną w oparciu o art. 51 ust. 5 P.b. nakazał J. G. zaniechanie dalszych robót budowlanych prowadzonych przy nadbudowie budynku przy ul. (...) w J. W decyzji tej organ stwierdził, że kontynuacja robót budowlanych związanych z nadbudową przedmiotowego budynku będzie możliwa dopiero po uzyskaniu nowego pozwolenia na budowę.

Prokurator we wniesionym sprzeciwie powołał przepisy art. 184 § 1 i § 2 oraz art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a. podając, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji z (...) r., a ponadto niektóre dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe. W uzasadnieniu stwierdził, że nadzoruje śledztwo w sprawie sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa pożaru oraz rozprzestrzeniania się substancji trujących, duszących i parzących zagrażających życiu i zdrowiu wielu osób lub mieniu w wielkich rozmiarach w związku z zaprojektowaniem i zbudowaniem przewodów kominowych w sposób nieodpowiadający przepisom i sztuce budowlanej. Nieprawidłowości te dotyczyły w szczególności zaprojektowania i realizacji przewodów wentylacyjnych, zakończeń przewodów kominowych i zastosowania niewłaściwego przekroju przewodów spalinowych w prowadzonej nadbudowie budynku przy ul. (...). Prokurator wskazał następnie, że w toku śledztwa prowadzonego w sprawie o czyn z art. 164 k.k. zasięgnięto opinii instytutu naukowego - (...) w G. w zakresie prawidłowości niektórych rozwiązań technicznych zastosowanych w dokumentacji projektowej, jak również w trakcie procesu budowlanego związanego z realizowaną nadbudową przedmiotowego budynku mieszkalnego. W opinii tej wskazano nie tylko na wadliwość systemu przewodów wentylacyjnych i spalinowych w projektowanej nadbudowie, ale też na zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji budynku mieszkalnego przy ul. (...) w J. spowodowanego istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego polegającym na zbudowaniu nie przewidzianych w tym projekcie nadbudowy pomieszczeń kubaturowych.

Zdaniem Prokuratora w świetle uzyskanej opinii roboty budowlane nakazane decyzją z dnia (...) r. nie są wystarczające do konwalidowania nieprawidłowości, którymi dotknięta jest prowadzona nadbudowa, a ich realizacja pozostaje bez zasadniczego wpływu na istniejące zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców budynku oraz bezpieczeństwa obiektu. Autorzy opinii wskazali w szczególności, że spośród 122 indywidualnych i zbiorczych przewodów wentylacyjnych i spalinowych znajdujących się w segmencie A przedmiotowego budynku ponad dach nadbudowy wyprowadzono tylko 12 wylotów kominowych. Z kolei w segmentach B, C i D dodatkowo miały miejsce odstępstwa od projektu dotyczące zmiany położenia niektórych kominów, zmiany ich wysokości oraz zmniejszenia ich średnic. Biegli ujawnili także, że zabudowa kubaturowa zrealizowana na segmentach B, C, i D została posadowiona na konstrukcji stropodachów a rozwiązanie takie jest niezgodne z wiedzą techniczną i zdrowym rozsądkiem inżynierskim. Zdaniem autorów opinii w wyniku obciążenia konstrukcji stropodachu zrealizowaną nadbudową osiągnięty został stan graniczny jej nośności i dodatkowe jej obciążenie w razie kontynuowania robót budowlanych zagrażać będzie katastrofą budowlaną.

Lektura uzasadnień decyzji PINB z (...) r. oraz z (...) r. w przekonaniu Prokuratura dowodzi, że okoliczności wynikające z opisanej opinii nie zostały uwzględnione przy podejmowaniu obu tych decyzji, a miały one zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Wskazał ponadto, że kwestionowana decyzja została wydana w oparciu o opracowanie rzeczoznawcy budowlanego W. K., w której wskazano, że "prowadzone roboty przy nadbudowie budynku nie wpłynęły na stan techniczny i konstrukcję omawianego budynku". Ekspertyza ta dopuszcza także możliwość prowadzenia dalszych robót budowlanych według zatwierdzonego projektu zamiennego. Autor tego opracowania zalecił też jedynie wykonanie robót budowlanych wskazanych następnie w sentencji decyzji z (...) roku, które nie zmieniły "istniejącej sytuacji inwestycji budowlanej". Ekspertyzy W. K. z 2005 i z 2010 r., jak również ich uzupełnienia w świetle opinii sporządzonej przez pracowników naukowych (...) zawierają - zdaniem Prokuratora - stwierdzenia i wnioski niezgodne ze stanem rzeczywistym obiektu i należy je ocenić jako fałszywe w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

Prokurator podał także, że wznoszona nadbudowa może powodować zagrożenie dla życia i zdrowia wielu ludzi oraz mienia znacznych rozmiarów, co jego zdaniem " przemawia za skorzystaniem przez organ nadzoru budowlanego z uprawnień wynikających z art. 66 i następnych P.b., a nie z art. 51 tej ustawy". W szczególności organ winien rozważyć zastosowanie art. 67 ust. 1 P.b. i w oparciu o ten przepis wydać nakaz rozbiórki tego obiektu. W ocenie Prokuratora jedynie takie rozwiązanie w stosunku do przedmiotowej nadbudowy pozwoli na usunięcie stwierdzonych zagrożeń. Organ winien jednocześnie podjąć środki mające na celu zabezpieczenie mieszkańców bloku przed negatywnym wpływem stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie instalacji spalinowej i wentylacyjnej w odniesieniu do segmentów B,C i D realizowanej nadbudowy.

Pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. sprzeciw Prokuratora poparła (...) Spółdzielnia Budownictwa Mieszkaniowego w W., która do 2009 r. była inwestorem realizowanej nadbudowy. W piśmie tym domagała się ona uchylenia decyzji PINB z (...) r. oraz orzeczenia rozbiórki zrealizowanej nadbudowy. W drugim piśmie z tej samej daty (...) SBM poinformowała PINB, że wystąpiła do Katedry Konstrukcji Budowlanych Politechniki (...) o wyjaśnienie niektórych sformułowań zawartych w opinii sporządzonej na zlecenie organów ścigania, a w szczególności czy możliwe jest dalsze użytkowanie budynku czy też w związku z zagrożeniem katastrofą budowlaną konieczne jest wyłączenie budynku lub jego części z użytkowania. Spółdzielnia domagała się także wyjaśnienia czy w przypadku nieobciążania nadbudowy dodatkowymi elementami budowalnymi lub użytkowymi możliwe jest użytkowanie budynku w dotychczasowym stanie do czasu ewentualnej rozbiórki nadbudowy. W odpowiedzi na to wystąpienie otrzymała pismo z dnia 19 grudnia 2012 r. zawierające zapewnienie Kierownika Katedry Konstrukcji Budowlanych prof. dr inż. A. Z. oraz autora opracowania dr inż. Z. P., że możliwe jest dalsze użytkowanie budynku, na którym zrealizowana została nadbudowa pod warunkiem wykonywania w odstępach 6 miesięcznych okresowych kontroli stanu technicznego budynku. W piśmie tym stwierdzono także, że "do czasu doprowadzenia konstrukcji nadbudowy do stanu zgodnego z normami, warunkami technicznymi i przepisami budowlanymi lub rozbiórki nadbudowy, możliwe jest użytkowanie budynku w dotychczasowym zakresie".

Do organu wpłynęło także pismo kierownika budowy inż. L. M., w którym zakwestionował on stanowisko autorów ekspertyzy dotyczące posadowienia nadbudowy zrealizowanej nad segmentami B, C i D na elementach stropodachu budynku. Według niego stwierdzenia takie są "zupełnie nieuprawnione, ponieważ podstawowym założeniem projektowym było to, że konstrukcja nadbudowy zostanie posadowiona na ścianach istniejącego budynku i tak została wykonana". Z dzienników budowy wynika, że w 2003 r. podjęto prace przygotowawcze do wykonania rygli stalowo żelbetowych, które zgodnie z projektem zostały osadzone na konstrukcji istniejącego budynku, a następnie dopiero została wykonana na nich nadbudowa segmentów B, C i D. Projektant R. S. w 2003 r. sporządził projekt wykonania przedmiotowych rygli.

Kierownik budowy wskazał także, że ustalenia zawarte w opinii dotyczące sposobu wyprowadzenia przewodów kominowych istniejącego budynku poprzez zrealizowaną nadbudowę są w wielu miejscach stronnicze i niewłaściwie uzasadnione. W szczególności autorzy opinii nie zajęli stanowiska dotyczącego sposobu wyprowadzenia kominów wentylacyjnych w segmencie F budynku, na którym nie prowadzono robót związanych z nadbudową. Kierownik budowy nie zgodził się także z opinią, że posadowienie nad kominami wentylacyjnymi na segmentach B, C i D kładki widokowej narusza przepis § 142 warunków technicznych, bowiem kładka widokowa nie jest dachem i spełnia identyczną funkcję, jak czopuch kominowy. Funkcjonowanie tych przewodów kominowych nie powoduje także żadnych zakłóceń mimo, że stan ten trwa od kilku lat. Ocieplenie kominów w oparciu o decyzję PINB z (...) r. zlikwidowało także pojawiające się okresowo zakłócenia spowodowane różnicą temperatur.

W dniu 30 stycznia 2013 r. do organu wpłynęło także uzupełnienie ekspertyzy technicznej z kwietnia 2010 r. autorstwa rzeczoznawcy budowlanego mgr inż. W. K., w której jej autor odniósł się do opinii sporządzonej przez pracowników (...) powtarzając w dużej części twierdzenia zawarte w omówionym wyżej piśmie kierownika budowy.

Wcześniej bo w dniu 8 stycznia 2013 r. organ nadzoru budowlanego dokonał oględzin budynku przy ul. (...), a w dniu 9 stycznia 2012 r. przeprowadził rozprawę administracyjną, w której udział wzięli: Prokurator Prokuratury Rejonowej M. S., przedstawiciel (...) SBM w W., inwestor J. G., dr inż. Z. P. autor opinii z 2012 r., kierownik budowy inż. L. M. oraz pełnomocnicy Prezydenta Miasta J.

Uzasadniając odmowę uchylenia swojej decyzji ostatecznej nr (...) PINB podał, że nowe okoliczności wskazane w opinii przedłożonej przez Prokuratora zostały poruszone i wyjaśnione przez kierownika budowy oraz w trakcie rozprawy administracyjnej w sposób pozwalający wykluczyć możliwość katastrofy budowlanej ze względu na wadliwe posadowienie nadbudowy. Organ doszedł także do przekonania, że istnieją techniczne możliwości doprowadzenia zrealizowanej nadbudowy do stanu zgodnego z przepisami, co powoduje, że zasadna jest odmowa uchylenia decyzji z (...) r.

PINB stwierdził ponadto, że inwestor powinien niezwłocznie zlecić opracowanie projektu budowlanego uwzględniającego wnioski zawarte w ekspertyzie, a także w opinii przedstawionej przez Prokuratora. Dodał, że w przypadku nieprzedłożenia projektu budowlanego zamiennego i nie uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę (bądź rozbiórkę) do końca III kwartału 2013 r. może zostać wszczęte postępowanie w trybie art. 67 P.b.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli Prokurator Prokuratury Rejonowej w J. oraz (...) Spółdzielnia Budownictwa Mieszkaniowego w W.

Prokurator w swoim odwołaniu domagał się uchylenia decyzji PINB i przekazania mu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzucił wydanie zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. polegającym na niezastosowaniu tego przepisu mimo ustalenia, że zaistniały nowe istotne dla sprawy okoliczności nieznane organowi w czasie podejmowania decyzji. Ponadto zdaniem Prokuratora decyzja organu została wydana z naruszeniem: art. 107 § 3 k.p.a. (uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów tego przepisu), art. 77 § k.p.a. (przez brak dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy) oraz art. 80 k.p.a. (poprzez oparcie decyzji na dowolnych ustaleniach stanu faktycznego).

Uzasadniając podniesione zarzuty Prokurator wskazał, że podstawą wniesionego sprzeciwu było ustalenie, że w dacie wydania decyzji z dnia (...) r. nie zostały ujawnione wady techniczne oraz konstrukcyjne zrealizowanej nadbudowy, a w szczególności problemy związanie z jej posadowieniem na konstrukcji stropodachu oraz wadliwe wykonanie przedłużeń istniejących przewodów wentylacyjnych i spalinowych. Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego odmówił mimo to uchylenia swojej decyzji nie odnosząc się w żaden sposób do wadliwego wykonania instalacji kominowej we wszystkich segmentach nadbudowy. Jedynym wnioskiem wypływającym z zaskarżonej decyzji jest wykluczenie możliwości wystąpienia katastrofy budowlanej. W ten sposób PINB przeszedł - zdaniem Prokuratora - "do porządku dziennego nad ew. rysującym się w tej mierze zagrożeniem dla życia i zdrowia mieszkańców bloku". Tymczasem zdaniem organu ochrony prawnej opinia sygnowana przez Katedrę Konstrukcji Budowlanych (...) w G., a także inna wcześniejsza opinia techniczna z kwietnia 2011 r. sporządzona przez biegłego sądowego w zakresie kominiarstwa, odprowadzania spalin i wentylacji nawiewano-wywiewnej (nie ujawniona w postępowaniu przed organem I instancji) dowodzą nieodpowiedniego stanu wszystkich czterech segmentów w zakresie przyjętych w nich rozwiązań systemu wentylacji i odprowadzania spalin. Prokurator wskazał też, że ani kierownik budowy, ani rzeczoznawca budowlany W. K. nie podjęli polemiki dotyczącej wadliwego zaprojektowania i wykonania przewodów kominowych odnosząc się jedynie do kwestii usytuowania wylotów tych przewodów pod kładką widokową.

Prokurator podkreślił, że PINB w toku postępowania wznowieniowego winien był skoncentrować się na przyczynach wznowienia postępowania oraz podjąć rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Z decyzji nie wynika zaś aby organ ten poza stwierdzeniem, że "nowe okoliczności wskazane w opinii dotyczącej konstrukcji obiektu zostały poruszone i wyjaśnione" wypowiedział się co do przyczyn wznowienia. Tymczasem stwierdzenie zaistnienia podstaw do wznowienia postępowania wskazanych w art. 145 § 1 k.p.a. zobowiązywało organ do uchylenia jego wcześniejszej decyzji i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Decyzja PINB zatem "pozostaje wewnętrznie sprzeczna, a zarzucone naruszenie nosi cechy rażącego naruszenia prawa".

W ocenie organu ochrony prawnej zaskarżona decyzja została wydana także z naruszeniem innych przepisów postępowania administracyjnego. W szczególności jej uzasadnienie nie spełnia podstawowych wymogów wynikających z art. 107 § 3 k.p.a. Odwołujący się podważył także moc dowodową opinii złożonych przez kierownika budowy oraz rzeczoznawcę budowlanego wskazując, że należy podchodzić do nich z dużą ostrożnością, bowiem ich autorzy występują w charakterze podejrzanych w sprawie prowadzonej w Prokuraturze Rejonowej w J. pod sygnaturą (...). Powołując się na te opinie PINB naruszył także art. 7 i art. 78 § 1 k.pa., bowiem stwierdzenia w nich zawarte nie były jednolite, co do sposobu posadowienia zrealizowanej nadbudowy oraz nie przedstawiono ich celem konfrontacji biegłym z (...).

(...) Spółdzielnia Budownictwa Mieszkaniowego w W. zarzuciła naruszenie decyzją PINB art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. W oparciu o te zarzuty domagała się uchylenia w całości decyzji nr (...) z dnia (...) r. oraz wydania decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowy budynku przy ul. (...) w J., ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu swojego odwołania (...) SBM zarzuciła oparcie zaskarżonej decyzji na ekspertyzach i ich uzupełnieniach sporządzonych przez W. K., które "nie mają żadnej wartości merytorycznej, a wręcz przeciwnie są zlepkiem niepotwierdzonych i nieudokumentowanych wniosków, często nieprawdziwych i wzajemnie wykluczających się". We wznowionym postępowaniu rozstrzygające znaczenie powinna mieć tymczasem opinia (...) z listopada 2012 r., w której wskazano na nieodpowiedni stan techniczny nadbudowy.

Do zarzutów odwołań obszernie odniósł się inwestor J. G. w piśmie z dnia 13 maja 2013 r., w którym podważył on wartość dowodową opinii sporządzonej przez (...) w zakresie oparcia zrealizowanej nadbudowy na konstrukcji stropodachu.

(...) WINB utrzymując w mocy decyzję PINB z dnia (...) r. w podstawie prawnej swojego orzeczenia powołał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 i art. 105 k.p.a. W uzasadnieniu wskazał na charakter nadzwyczajny postępowania wznowieniowego oraz omówił przesłanki wznowienia postępowania wskazane w sprzeciwie Prokuratora. Następnie organ ten zanalizował cele, do jakich zmierzało postępowanie naprawcze zakończone opartą na przepisie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. decyzją z dnia (...) r. Podkreślił, że zawartego w tym przepisie nakazu wykonania określonych czynności lub robót budowlanych nie można rozumieć inaczej jak czynności lub robót budowlanych wyłącznie o charakterze zabezpieczającym, na co wskazuje zawarty w tym przepisie zwrot "w razie potrzeby". Odnosząc się do argumentów odwołania organ II instancji stwierdził, że w jego ocenie w sprawie nie wystąpiła przesłanka wskazana w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., na której podstawie można byłoby wznowić postępowanie zakończone decyzją PINB z dnia (...) r. nr (...). Nieprawidłowości związane z konstrukcją samej nadbudowy w chwili wydania decyzji nie powodowały bowiem zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, bądź też mienia i środowiska, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy ekspertyzy, a co zatem idzie brak było podstaw do wydania nakazów wykonania robót budowlanych. Kwestia nieodpowiedniego stanu przewodów wentylacyjnych i spalinowych oraz związane z tym zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców bloku przy ul. (...) miała zostać natomiast rozwiązana w projekcie budowlanym zamiennym.

Organ odwoławczy zauważył także, że decyzja oparta na przepisie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nie jest decyzją kończącą postępowanie w sprawie, bowiem ewentualne roboty budowlane mające doprowadzić obiekt budowlany do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi winny zostać określone w projekcie zamiennym. Dodał, że żadna z przedłożonych ekspertyz nie określa robót budowlanych, jakie należy wykonać w celu doprowadzenia przedmiotowych przewodów kominowych do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi.

(...) WINB doszedł wreszcie do przekonania, że mając na uwadze krótki termin przewidziany w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych, rozmiary i złożoność obiektu oraz brak ekspertyzy określającej w sposób jasny i precyzyjny, jakie dokładnie roboty budowlane należy wykonać w celu doprowadzenia przedmiotowych robót do stanu zgodnego z prawem organ powiatowy nie mógł wydać innej decyzji. Wobec tego trzeba stwierdzić, że w analizowanej sprawie nie mogłaby zapaść decyzja odmienna co do swej istoty od rozstrzygnięcia dotychczasowego.

Organ powołał się wreszcie na poglądy orzecznictwa sądowoadministracyjnego (wyroki NSA: z dnia 27 października 1998 r., III SA 1165/97; z dnia 9 stycznia 2001 r. I SA 1788/99; z dnia 29 marca 2006 r., II OSK 633/05; z dnia 20 lipca 2006 r., II OSK 1009/05), zgodnie z którymi opinia wydana przez biegłego lub ekspertyza sporządzona po wydaniu decyzji ostatecznej nigdy nie może być nową okolicznością w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Ujawnienie po wydaniu decyzji ostatecznej nierzetelnej analizy akt sprawy nie oznacza też w jego przekonaniu, że dana okoliczność wynikająca z posiadanego przez organ materiału dowodowego została wadliwie ustalona i pozwala na wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Błędna ocena okoliczności faktycznych nie jest zatem tym samym, co brak wiedzy o tej okoliczności. Dodał, że odmienna czy nawet błędna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi, nie może zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 27 września 2006 r., II OSK 1128/05), stanowić uzasadnienia wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

W ocenie (...) WINB w sprawie nie zaistniała także druga przesłanka wznowienia postępowania wynikająca z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., a to oparcie decyzji na fałszywych dowodach (ekspertyzie rzeczoznawcy W. K.). Żaden uprawniony organ nie stwierdził bowiem fałszywości tego dowodu oraz z dokumentu tego nie wynika aby został on podrobiony czy sfałszowany. Brak jest także przeszkód uniemożliwiających prowadzenie postępowania mającego na celu stwierdzenie fałszywości tej ekspertyzy, jej fałszywość nie jest też oczywista.

W końcowej części uzasadnienia organ stwierdził, że PINB opierając się na przedłożonych przez Prokuratora opiniach dotyczących stanu technicznego przewodów wentylacyjnych i spalinowych winien rozważyć wszczęcie w tym zakresie postępowania określonego w art. 66 Prawa budowlanego.

W skardze wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w J. pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. zarzucono wydanie decyzji (...) WINB z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz błędne wskazanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. W oparciu o te zarzuty Prokurator domagał się uchylenia decyzji (...) WINB.

W uzasadnieniu stwierdził, że wskazane w jego sprzeciwie wady techniczne i konstrukcyjne realizowanej nadbudowy związane z jej posadowieniem na konstrukcji stropodachów doprowadziło do stanu granicznego nośności ścianek ażurowych i w konsekwencji realne zagrożenie katastrofą budowlaną. Ponadto w tym sprzeciwie wskazał na nieodpowiedni stan systemu spalinowej i wentylacyjnej instalacji w odniesieniu do wszystkich czterech nadbudowanych segmentów budynku mieszkalnego przy ul. (...). Te okoliczności faktyczne mają charakter istotny dla postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. Ujawnienie dalszych nieprawidłowości dotyczących tych zasadniczych problemów musiałoby mieć wpływ na zakres żądanego projektu zamiennego oraz na nałożenie na inwestora dalszych obowiązków wykonania prac zabezpieczających.

W ocenie organu ochrony prawnej wskazane nowe okoliczności faktyczne były zatem istotne dla sprawy oraz istniały już przed wydaniem decyzji pierwotnej. Kwestie te nie stanowiły jednak przedmiotu ustaleń organu I instancji. Zastrzeżenia w stosunku do decyzji tego organu podniesione w odwołaniu nie znalazły też uznania w ocenie organu II instancji, w którego przekonaniu podane w sprzeciwie Prokuratora okoliczności nie były istotne. Wniosek ten organ wyprowadził z przesłanki zakładającej przyjęcie, że nieprawidłowości związane z konstrukcją nadbudowy nie powodowały zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, mienia, względnie środowiska. Natomiast kwestia wadliwości przewodów kominowych miała być przedmiotem projektu zamiennego. Przytoczona argumentacja w ocenie wnoszącego skargę Prokuratora nie koresponduje z określonym w art. 151 § 1 k.p.a. trybem rozstrzygnięcia sprawy. Dodał, że zawarta w uzasadnieniu decyzji (...) WINB sugestia dotycząca wszczęcia przez PINB postępowania w trybie art. 66 Prawa budowlanego z uwagi na zaburzenia w funkcjonowaniu instalacji kominowych pozostaje ciągle na etapie rozważań.

W odpowiedzi na skargę (...) WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w uzasadnieniu jego decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi za bezzasadny organ uznał zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. bowiem w jego przekonaniu kwestie wskazane w skardze nie stanowiły nowych istotnych okoliczności faktycznych w rozumieniu tego przepisu, na których podstawie można by wznowić postępowanie i uchylić decyzję PINB nr (...), z dnia (...). Nieprawidłowości związane z konstrukcją samej nadbudowy zrealizowanej nad segmentami B, C i D przedmiotowego budynku nie stwarzały też zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, bądź też mienia i środowiska, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy ekspertyzy, w tym ekspertyza dr inż. Z. P.

Kwestie dotyczące nieodpowiedniego stanu technicznego przewodów wentylacyjnych i spalinowych oraz związane z tym zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców budynku przy ul. (...) miały zostać natomiast rozwiązane w projekcie budowlanym zamiennym, do którego przedłożenia został zobowiązany inwestor. PINB wydając swoją decyzję był też w posiadaniu ekspertyzy sporządzonej przez W. K., który stwierdził, że przewody te zostały wykonane zgodnie z projektem budowlanym i zlecił dalsze kontynuowanie prac w obrębie nadbudowanych kominów w oparciu o projekt budowlany zamienny.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ stwierdził, że przepis ten został wskazany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, a błąd ten nie wpłynął w żaden sposób na treść tej decyzji.

W trakcie rozprawy w dniu 31 stycznia 2014 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. poparł skargę Prokuratora Rejonowego w J. z tym, że jako niezasadny uznał zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. i w tym zakresie cofnął skargę. W jego ocenie w sprawie nie zaistniała także powołana w sprzeciwie i odwołaniu przesłanka wznowienia postępowania wskazana w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

W toku rozprawy pełnomocnik uczestniczki postępowania (...) SBM w W. podał, że (...) WINB decyzją z dnia (...) r., znak: (...), stwierdził nieważność decyzji PINB w J. z dnia (...) r., nr (...). Decyzję tę utrzymał następnie w mocy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia (...) r., znak: (...). Z uzasadnienia obu tych decyzji wynika, że decyzja PINB z (...) r. którą organ ten nakazał inwestorowi zaniechanie wykonywania dalszych robót budowlanych przy nadbudowie budynku mieszkalnego przy ul. (...) w J., wydana została z rażącym naruszeniem przepisów planu miejscowego, a zatem w okolicznościach wskazanych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Obowiązujący plan dopuszcza bowiem na przedmiotowym terenie zabudowę do wysokości 6 piętra, a tyle pięter miał budynek przy ul. (...) przed jego nadbudową.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę wniesioną przez Prokuratora Rejonowego w J. należy uznać za zasadną, aczkolwiek Sąd nie podzielił całej podniesionej w niej argumentacji.

W pierwszym rzędzie stwierdzić należy, że postępowanie wznowieniowe uregulowane przepisami rozdziału 12 działu II Kodeksu postępowania administracyjnego ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, która zakończona została decyzją ostateczną, w przepadkach zaistnienia jednej z okoliczności stanowiących podstawę wznowienia postępowania wskazanych w art. 145 § 1 i art. 145a oraz art. 145b § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania administracyjnego w zamierzeniu ustawodawcy ma zatem doprowadzić do usunięcia wad, jakimi są obarczone ostateczne decyzje administracyjne (i postanowienia od których przysługiwało zażalenie) czy wręcz eliminację takich dotkniętych wadami prawnymi orzeczeń z obrotu prawnego w przypadku zaistnienia ustawowych przesłanek takiego rozstrzygnięcia.

Postępowanie w sprawie zostało zainicjowane sprzeciwem Prokuratora Rejonowego w J. wniesionym w trybie art. 184 § 1 i § 2 k.p.a., w którym domagał się on wznowienia toczącego się w trybie art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (aktualnie j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze m.) postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną PINB w J. z dnia (...) r., nr (...). Wnosząc swój sprzeciw organ ochrony prawnej wskazał na zaistnienie w sprawie przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a.

PINB działający w sprawie jako organ I instancji prawidłowo zatem postanowieniem z dnia (...) r. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej jego ostateczną decyzją z dnia (...) r., nr (...). Do wydania tego postanowienia organ ten był bowiem zobowiązany przepisem art. 186 k.p.a. W toku wznowionego postępowania PINB stosownie do art. 149 § 2 k.p.a. był zobligowany do przeprowadzenia w pierwszej kolejności postępowania co do przyczyn wznowienia, a następnie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Z obowiązku tego nie wywiązał się jednak w sposób należyty, bowiem nie zajął on jednoznacznego stanowiska w przedmiocie zaistnienia przesłanek wznowienia postępowania wskazanych w sprzeciwie Prokuratora. W szczególności organ ten w uzasadnieniu swojej decyzji nie wypowiedział się wprost co do zaistnienia przesłanki w postaci wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.), ani też oparcia decyzji ostatecznej na fałszywych dowodach, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.). Zasadnie zatem Prokurator Prokuratury Rejonowej w J. podniósł, że wydana przez ten organ decyzja oparta na przepisie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. była wewnętrznie sprzeczna, bowiem z jednej strony organ przyznał w niej, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, które nie były mu znane, a z drugiej strony odmówił uchylenia swojej decyzji dotychczasowej w oparciu o przepis, zgodnie z którym odmawia się uchylenia decyzji dotychczasowej.

Tę wewnętrzną sprzeczność decyzji organu I instancji usiłował usunąć organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W pierwszym rzędzie organ ten stwierdził, że sprawie nie zaistniała przesłanka wznowienia postępowania wskazana w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., z którym to stanowiskiem należy zgodzić się w całej rozciągłości. Kwestię oparcia decyzji ostatecznej na fałszywych dowodach, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, w szczególności zaś badanie czy ekspertyza autorstwa rzeczoznawcy budowlanego W. K. (mylnie nazwanego przez (...) WINB W. K.) zawierała nieprawdziwe (fałszywe) informacje Sąd pozostawił poza zakresem szczegółowych rozważań uznając za zasadne stanowisko zajęte w tej kwestii przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. na rozprawie w dniu 31 stycznia 2014 r.

Analogiczne stanowisko (...) WINB zajął także w kwestii nie zaistnienia w sprawie przesłanki wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Stanowisko to nie zostało jednak uzasadnione w sposób jednoznaczny, co spowodowało, że skład orzekający Sądu musiał je zrekonstruować na podstawie różnych fragmentów uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz w oparciu o udzieloną odpowiedź na skargę. W punkcie wyjścia rozważań dotyczących tej kwestii organ powołał się na stanowisko zajęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., V SA/Wa 2510/05 (LEX nr 202375), zgodnie z którym istotną okolicznością faktyczną istniejąca w dniu wydania decyzji, o jakiej jest mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest "taka okoliczność, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy". Mając na uwadze ten pogląd (...) WINB zanalizował następnie oddzielnie dwie nowe okoliczności wskazane w sprzeciwie Prokuratora Rejonowego oraz w odwołaniu Prokuratora Prokuratury Rejonowej, a to ujawnioną nową okoliczność faktyczną dotyczącą posadowienia realizowanej nadbudowy na konstrukcji stropodachu i powstałe w związku z tym zagrożenie katastrofą budowlaną oraz okoliczność związaną z wadliwym wykonaniem oraz zaprojektowaniem przewodów wentylacyjnych i spalinowych. W odniesieniu do konstrukcji samej nadbudowy zrealizowanej na segmentami B, C i D budynku przy ul. (...)(...) WINB uznał, że w chwili wydawania decyzji w postępowaniu zwyczajnym zakończonym decyzją z dnia (...) r. nieprawidłowości związane z posadowieniem tej nadbudowy nie stwarzały zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi bądź też mienia albo środowiska. Ocenę taką potwierdzała zaś nie tylko ekspertyza przedłożona przez inwestora, ale także stanowisko autora opracowania sygnowanego przez Katedrę Konstrukcji Budowlanych (...). W konsekwencji w ocenie (...) WINB ujawniona okoliczność dotycząca wadliwego posadowienia nadbudowy nie miała istotnego znaczenia dla sprawy. Ewentualna zmiana w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakazu wykonania określonych czynności lub robót budowlanych wydanego obok nałożonego na inwestora obowiązku przedstawienia projektu budowlanego zamiennego mogła bowiem dotyczyć wyłącznie działań o charakterze zabezpieczającym, a to w świetle wskazanych ekspertyz nie było konieczne Stanowisko takie należy zaakceptować.

Nie można natomiast zaakceptować poglądu (...) WINB, że nieistotną dla sprawy nową okolicznością faktyczną była także ujawniona kwestia nieodpowiedniego stanu technicznego przewodów wentylacyjnych i spalinowych oraz związanych z tym zagrożeń dla życia i zdrowia mieszkańców bloku przy ul. (...) w J. W szczególności nie można zgodzić się z nieznajdującym potwierdzenia w zgromadzonych w sprawie dowodach twierdzeniem organu odwoławczego, że problem ten miał zostać rozwiązany w projekcie budowlanym zamiennym, a jednocześnie brak było podstaw do nakazania wykonania innych czynności czy robót budowlanych o charakterze zabezpieczającym niż wskazanych w decyzji z dnia (...) r.

Odnosząc się do stanowiska (...) WINB zajętego w tej ostatniej kwestii w pierwszej kolejności wskazać należy, że w postępowanie naprawcze, o jakim jest mowa w art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego prowadzone jest nie tylko w przypadkach wykonywania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i przepisach, o czym jest mowa 50 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, ale także w innych sytuacjach wskazanych w art. 50 ust. 1 pkt 1-3. Wśród tych innych sytuacji uzasadniających wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych i wszczęcie postępowania naprawczego ustawodawca wymienił zaś m.in. prowadzenie robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Podkreślenia w związku z tym wymaga, że przyczyna w związku z którą organ w oparciu o art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego wstrzymał prowadzone roboty budowlane nie determinuje w sposób bezpośredni rodzaju decyzji wydawanej przez ten organ w oparciu o art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Wybór jednej z decyzji wymienionej w tym przepisie uzależniony bowiem od ustaleń faktycznych organu prowadzącego postępowanie naprawcze a nie od przyczyny, która legła u podstaw wydania postanowienia wstrzymującego prowadzone roboty budowlane.

Dodać należy, że ustawodawca w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego przewidział możliwość wydania różnego rodzaju decyzji administracyjnych, w tym także decyzji wskazanych w pkt 1 tego ustępu, które kończą postępowanie naprawcze poprzez nakazanie inwestorowi zaniechania dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź też doprowadzenie go do stanu poprzedniego. Przeszkodą do wydania tego rodzaju decyzji stanowić może jednakowoż dysponowanie przez inwestora pozwoleniem na budowę. Przeszkoda taka we wznowionym postępowaniu jednak nie wystąpiła, czego zdaje się nie dostrzegły organy obu instancji. Pozwolenie na budowę udzielone decyzją z (...) r. oraz zmienione decyzjami z (...) r. oraz (...) r. zostało bowiem uchylone ostateczną decyzją Prezydenta Miasta J. Inwestor nie przedłożył też PINB projektu budowlanego zamiennego i nie uzyskał pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, ani też nie wystąpił do Prezydenta Miasta J. o udzielenie mu nowego pozwolenia na budowę.

Tylko na częściową akceptację Sądu zasługiwał również drugi argument przemawiający zdaniem organu odwoławczego za koniecznością utrzymania w mocy decyzji PINB wydanej w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. z uwagi na to, że opinia sporządzona przez pracowników naukowych (...), na którą powołał się Prokurator w swoim sprzeciwie nie mogła stanowić nowej okoliczności faktycznej. Odnosząc się do tego stanowiska wskazać należy, że w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest mowa o wyjściu na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Zgodzić się należy zatem, że sama przedstawiona przez Prokuratora opinia sporządzona po upływie ponad 2 lat od wydania ostatecznej decyzji nie mogła stanowić z oczywistych względów istotnego dla sprawy nowego dowodu istniejącego w dniu wydania tej decyzji. Odróżnić jednak należy dowód w postaci ekspertyzy sporządzonej po wydaniu decyzji ostatecznej od wskazanych w tej ekspertyzie nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, a nie znanych organowi, który wydał decyzję. Zauważyć w tym miejscu przyjdzie, że na konieczność rozróżnienia tych dwóch kwestii wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w dwóch wyrokach powołanych przez (...) WINB na proparcie zajętego przez siebie stanowiska (por. tezy wyroków NSA z dnia 27 października 1998 r., III SA 1165/97 czy z dnia 29 marca 2006 r., II OSK 633/05). W kontrolowanej sprawie nie ulega wątpliwości, że po wydaniu przez PINB decyzji z dnia (...) r. ujawniła się nowa okoliczność faktyczna dotycząca zrealizowanej nadbudowy, która istniała w dniu wydawania tej decyzji. W przekonaniu Sądu okoliczność taką stanowiło wadliwe zaprojektowanie przewodów wentylacyjnych i spalinowych, co potwierdziły dwie ekspertyzy przedłożone organowi II instancji przez wnoszącego odwołanie Prokuratora.

W świetle ustaleń faktycznych poczynionych przez organ I instancji uzasadnione wątpliwości budzić musi natomiast potraktowanie jako nowej okoliczności faktycznej, o jakiej mowa w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zagrożenia związanego z oparciem na konstrukcji stropodachu nadbudowy zrealizowanej nad segmentami B, C i D budynku mieszkalnego przy ul. (...). W tym przypadku przychylić się przyjdzie do stanowiska organu odwoławczego, że za nową okoliczność nie można było uznać wydanej w późniejszym czasie opinii bądź ekspertyzy, w której zawarto odmienną ocenę zrealizowanych robót budowlanych i związanych z tym zagrożeń. Dodać należy, że pogląd ten znajduje także oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym we wskazanych w decyzji (...) WINB wyrokach z dnia 9 stycznia 2001 r., I SA 1788/99 (Lex nr 75514) oraz z dnia 20 lipca 2006 r., II OSK 1009/05 (Lex nr 265671).

Ponownie rozpatrując sprawę organ II instancji przyjmie, że wadliwe zaprojektowanie systemu przewodów wentylacyjnych i spalinowych stanowi istotną dla sprawy nową okoliczność faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji z dnia (...) r. nieznaną organowi wydającemu tę decyzję. W związku z tym (...) WINB uchyli w oparciu o przepis art. 138 § 2 k.p.a., orzeczenie organu I instancji i przekaże mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W decyzji kasacyjnej organ odwoławczy wskaże, jakie okoliczności organ I instancji winien wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy mając na uwadze brak możliwości kontynuowania robót budowlanych w związku z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Po otrzymaniu akt sprawy (...) WINB jednak w pierwszej kolejności ustali czy w następstwie stwierdzenia nieważności decyzji PINB z dnia (...) r., nr (...), organ ten wydał kolejną decyzję opartą na przepisie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. W przypadku gdyby okazało się bowiem, że w sprawie wydana została ostateczna decyzja nakazująca rozbiórkę zrealizowanej nadbudowy bądź przywrócenie budynku przy ul. (...) w J. do stanu poprzedniego organ ten uchyli decyzję PINB z dnia (...) r. oraz umorzy postępowanie przed organem I instancji z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

W tym stanie rzeczy działając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. dalej p.p.s.a.) Sąd uchylił zaskarżoną decyzję uznając, że wydano ją z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego regulujących postępowanie wznowieniowe w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięcie o niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia wyroku Sąd oparł na art. 152 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.