Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1467793

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 30 listopada 2012 r.
II SA/Gl 1239/12
Organ właściwy w rozumieniu art. 47 ust. 1 u.g.n.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk.

Sędziowie WSA: Włodzimierz Kubik (spr.), Maria Taniewska-Banacka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Gminy (...) na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody (...) z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie wygaśnięcia trwałego zarządu nieruchomością oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) Rada Miejska w K. podjęła uchwałę nr (...) w sprawie wyrażenia zgody na wygaszenie trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem Szkoły Podstawowej w K. W podstawie prawnej tej uchwały wskazany został art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm. - dalej zwanej u.s.g.) w związku z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm. - dalej zwanej u.g.n.) Na mocy tej uchwały Rada udzieliła Szkole Podstawowej im. J.W. w K. zgody na wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu zabudowaną nieruchomością, który został ustanowiony decyzją Burmistrza Miasta K. z dnia (...) r., nr (...). Wykonanie tej uchwały Rada Miejska powierzyła Burmistrzowi Miasta K.

Działając jako organ nadzoru Wojewoda (...) uznając brak podstaw prawnych do podjęcia powyższej uchwały rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia (...) r. nr (...) stwierdził jej nieważność. W uzasadnieniu tego aktu wskazał, że Rada Miejska w K. uznała się za organ właściwy do sprawowania nadzoru nad działalnością szkoły, o jakim jest mowa w art. 47 ust. 1 u.g.n. Tymczasem taka interpretacja powołanego przepisu jest oderwana od brzmienia innych norm dotyczących gospodarowania mieniem przez szkoły, a zwłaszcza z art. 34a ust. 1 ustawy o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm. - dalej zwanej u.s.o.). Zgodnie z tym przepisem organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów. W świetle art. 34a ust. 2 pkt 1 u.s.o. nadzorowi podlega zaś min. prawidłowość gospodarowania mieniem. Art. 5c pkt 3 tej ustawy wyraźnie stanowi natomiast, że w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 34a wykonuje odpowiednio: wójt, burmistrz (prezydent miasta). Zdaniem organu nadzoru podstawy prawnej do podjęcia przedmiotowej uchwały nie stanowi również powołany w uchwale art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g., bowiem sprawa wyrażenia zgody na złożenie przez szkołę wniosku o wygaszenie trwałego zarządu nie została zastrzeżona do kompetencji rady gminy przez inne akty prawne rangi ustawowej.

W związku z powyższym - zdaniem Wojewody (...) - należało stwierdzić, że Rada Miejska nie była kompetentna do podjęcia uchwały w przedmiotowej sprawie. Przepis art. 47 ust. 1 u.g.n. w odniesieniu do szkół prowadzonych przez gminę dotyczy bowiem jedynie kompetencji organu wykonawczego gminy, bez możliwości ingerowania w ten proces przez radę gminy. Inaczej mówiąc to Burmistrz tego miasta, jako organ nadzorujący, a nie Rada Miejska byłby właściwy do wyrażenia zgody na złożenie wniosku o wygaszenie trwałego zarządu. Podejmowanie zaś przez Radę uchwały w sprawach, które z mocy ustawy należą do wyłącznej kompetencji organu wykonawczego, należy traktować jako istotne naruszenie prawa, skutkujące nieważnością takiej uchwały.

Opisane rozstrzygnięcie nadzorcze zostało doręczone Radzie Miejskiej w K. w dniu (...) r., a w dniu (...) r. organ ten podjął uchwałę nr (...) w sprawie wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie. W oparciu następnie o tę uchwałę administracyjnego pismem z dnia (...) r. Rada Miejska, reprezentowana przez Burmistrza Gminy K., wniosła skargę do sądu administracyjnego. W skardze tej domagała się uchylenia opisanego aktu Wojewody jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 47 ust, 1 u.g.n. w zw. z art. 18a ust. 1 u.s.g. przez przyjęcie, że rada gminy nie jest organem nadzorującym szkołę władnym do wyrażenia zgody na złożenie przez szkołę wniosku o wygaszenie trwałego zarządu. Nadto Rada zarzuciła wojewodzie rażące naruszenie art. 34a ust. 1 i ust. 2 u.s.o. poprzez przyjęcie, że nadzór uregulowany w tych przepisach obejmuje również wyrażanie zgody na złożenie przez szkolę wniosku o wydanie decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że stosownie do art. 79 ust. 1 u.s.o. szkoły są zakładane i prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego oraz są jednostkami budżetowymi, a zasady gospodarki finansowej określają odrębne przepisy. W przekonaniu strony skarżącej tymi odrębnymi przepisami są unormowania zawarte w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm. - dalej zwanej - u.f.p.). Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 tej ustawy gminne jednostki budżetowe tworzą, łączą i likwidują organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego. Przepis ten stawia organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego w roli organu nadrzędnego nad jednostkami budżetowymi, w tym również szkołami. Stosownie do art. 18a ust. 1 u.s.g. radzie gminy przysługują ponadto uprawnienia nadzorcze w stosunku do jednostek organizacyjnych gminy. Nadzór organu prowadzącego określony w art. 34a ust. 1 i ust. 2 u.s.o. ma natomiast odmienny charakter od nadzoru przysługującego radzie gminy na mocy ustawy ustrojowej i ma na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania szkół. Uprawnienia przyznane w tym zakresie organowi wykonawczemu w żadnym razie nie uchybiają uprawnieniom organu stanowiącego określonym w art. 18a ust. 1 u.s.g. Nie można zatem podzielić stanowiska Wojewody, że nadzór nad działalnością szkoły nie będący nadzorem pedagogicznym jest sprawowany wyłącznie przez organ wykonawczy gminy. Zdaniem Rady Miejskiej regulacja zawarta w art. 47 ust. 1 u.g.n. ma charakter lex specialis w stosunku do przepisów art. 34a ust. 1 i ust. 2 u.s.o., co powoduje, że w zakresie gospodarowania nieruchomościami uprawnienia organu nadzorującego jednostkę organizacyjną przysługują organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego. Ratio legis wprowadzenia w u.g.n. regulacji przyznających organowi nadzorującemu uprawnienia w zakresie gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostki samorządu terytorialnego zmierza do zapewnienia organowi stanowiącemu, jako organowi nadzoru, realnego wpływu na czynności z zakresu gospodarowania tymi nieruchomościami podejmowane przez organ wykonawczy oraz jednostki organizacyjne. Przepis art. 47 ust. 1 u.s.g. odnosi się do wszystkich jednostek organizacyjnych gminy. Przyjęcie zatem, za organem nadzoru, że w przypadku szkół takie kompetencje przysługują organowi wykonawczemu pozostawałoby w niewątpliwej sprzeczności z brzmieniem tego przepisu, gdyż oznaczałoby, że zarówno wyrażenie zgody na wystąpienie z wnioskiem o wygaszenie trwałego zarządu, jak i wydanie decyzji administracyjnej w tym przedmiocie należałoby do tego samego organu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. W jego ocenie nie sposób zgodzić się z przedstawioną w skardze argumentacją odwołującą się do przepisu art. 12 ust. 1 u.f.p. stawiającego organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego w roli organu nadrzędnego nad jednostkami budżetowymi, w tym również szkołami. Wspomniany przepis określa bowiem jedynie tryb tworzenia, łączenia i likwidowania państwowych i samorządowych jednostek budżetowych oraz wskazuje organy właściwe do dokonywania tych czynności. Przedmiotem sporu jest natomiast kwestia wyrażenia zgody na wygaszenie trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem szkolnym. Tym samym w sprawie znajdą zastosowanie przepisy u.s.o. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 5 tej ustawy jednostka samorządowa jest organem prowadzącym dla szkól i placówek oświaty. Jednostka ta podobnie jak każda osoba prawna działa przez swoje organy, a podział kompetencji między organami jednostek prowadzących szkoły określa art. 5c u.s.o. wskazujący szczegółowo, który z organów jednostki samorządu terytorialnego wykonuje określone w ustawie czynności. W art. 5 ust. 3 tej ustawy (winno być art. 5c pkt 3 - przyp. Sąd) wskazano także, że zadania i kompetencje organu prowadzącego, określone m.in. w art. 34a wykonuje odpowiednio wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta, marszałek województwa. Tego rodzaju ścisły podział kompetencji między organami nie może podlegać wykładni rozszerzającej. W art. 34a ust. 2 pkt 1 u.s.o. ustawodawca wskazał też, że organ prowadzący szkołę lub placówkę oświatową sprawuje nadzór nad prawidłowością gospodarowania mieniem, a w zakres tego nadzoru obejmuje kwestie sprawowania trwałego zarządu. Przyznanie zatem w tym zakresie kompetencji organowi wykonawczemu gminy oznacza wyłączenie kompetencji rady gminy.

Uprawnienia nadzorcze rady gminy w omawianym zakresie nie wynikają także - zdaniem Wojewody - z art. 18a ust. 1 u.s.g. Z przepisu tego wynikają bowiem stricte uprawnienia kontrolne organu stanowiącego. Uprawnień tych nie można utożsamiać uprawnieniami nadzorczymi, o których jest mowa w art. 34a u.s.o. oraz art. 47 ust. 1 u.g.n. Odróżnić też należy uprawnienia związane z nadzorem od uprawnień kontrolnych. W tej kwestii Wojewoda powołał się na rozważania zawarte w postanowieniu NSA z dnia 8 marca 2012 r. (sygn. akt OSK 306/11) oraz na stanowiska doktryny. W oparciu o nie stwierdził, że funkcja kontroli polega na sprawdzaniu i ocenianiu określonej działalności lub określonego stanu bez ingerowania w wewnętrzną działalność. Nadzór natomiast tworzą działania polegające na ingerencji w zachowanie podmiotów, w zakresie w jakim podmioty te są piastunami tzw. imperium. Jedną z najważniejszych cech nadzoru jest możliwość władczego wkraczania w działalność organu kontrolowanego w celu jej korygowania. Wojewoda podkreśli też, że gdyby nawet zaakceptować stanowisko strony skarżącej co do wykładni art. 18a u.s.g., to i tak należało by przyjąć szczególny charakter przepisu art. 34a u.s.o.

Organ nadzoru nie zgodził się wreszcie ze stanowiskiem, jakoby w oparciu o przepis art. 47 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 34a ust. 1 i ust. 2 u.s.o. uprawnienia organu nadzorującego jednostkę organizacyjną przysługiwały radzie gminy. Żaden przepis u.g.n. nie daje radzie gminy uprawnienia do udzielania zgody na złożenie wniosku o wygaszenie trwałego zarządu. Trwały zarząd jest bowiem formą władania nieruchomością przez jednostkę administracyjną i jest on instrumentem administracyjnym służącym wykonywaniu przesunięć majątkowych w ramach jednostki samorządu terytorialnego. O administracyjnym charakterze tej instytucji świadczy zaś ustanawianie go w formie decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwy organ (art. 45 u.g.n.). Organem tym w odniesieniu do nieruchomości stanowiących mienie gminy jest jej organ wykonawczy (art. 4 pkt 9 u.g.n.). Także przepisy zawarte w dziale II u.g.n. dotyczące trwałego zarządu nie zawierają warunku aby wyrażenie zgody na wygaszenie trwałego rządu miało być poprzedzone udzieleniem zgody w formie uchwały rady. Na stanowisku analogicznym stanął także WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 19 lipca 1997 r., (sygn. akt II SA/Gl 439/07).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego dowodzi zasadności stanowiska Wojewody (...), a co zatem idzie braku podstaw do jego uchylenia.

W pierwszym rzędzie stwierdzić przyjdzie dopuszczalność wniesionej skargi. W szczególności prawidłowo została ona wniesiona przez Burmistrza Miasta K., bowiem ten właśnie organ miał zdolność procesową w sprawie skargi, której przedmiotem była uchwała Rady Miejskiej w K. (por. uchwałę NSA z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 3/12 - dostępna na stronie https:// cbois.nsa,gov.pl). Wniesiona skarga spełnia także wymogi wynikające z art. 98 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm. - dalej zwanej u.s.g.). Skarga została bowiem poprzedzona uchwałą Rady Miejskiej w K. i wniesiono ją w 30 dniowym terminie wskazanym w art. 98 ust. 1 u.s.g. (zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze wpłynęło do Urzędu Miejskiego w K. w dniu 13 sierpnia 2012 r., a skargę nadano zaś w UP R. 1 w dniu 12 września 2012 r.).

Zasadniczy spór między stronami sprowadzić należy do wykładni art. 47 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. 102, poz. 651 z późn. zm. - dalej zwanej u.g.n.) oraz relacji tego przepisu do unormowań wynikających z przepisów określających kompetencje organów gminy zawartych z ustawie o samorządzie gminnym oraz w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm, - dalej zwanej u.s.o.).

Stosownie do art. 47 ust. 1 u.g.n. jednostka organizacyjna sprawująca trwały zarząd może zgłosić właściwemu organowi wniosek o wydanie decyzji o wygaśnięciu tego zarządu do całej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się dla niej zbędna. Złożenie wniosku powinno być poprzedzone uzyskaniem zgody organu nadzorującego jednostkę organizacyjną. Sporną w kontrolowanej sprawie jest kwestia, czy w odniesieniu do jednostki organizacyjnej, jaką jest gminna szkoła podstawowa jednostką nadzorującą, o jakiej jest mowa w tym przepisie jest rada gminy, czy też wójt, burmistrz (prezydent miasta).

Rozważania dotyczące tej kwestii rozpocząć należy od analizy uregulowań zamieszczonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami, a odnoszących się wprost czy pośrednio do interesującej nas kwestii. Skład Sądu uznał bowiem, że przepis art. 47 ust. 1 u.g.n. należy wykładać posługując się regułami wykładni systemowej. W pierwszym rzędzie mieć należy na uwadze zatem inne uregulowania zawarte w tej ustawie, a w szczególności jej dziale II. Rozważania rozpocząć trzeba od definicji trwałego zarządu zamieszczonej w z art. 43 ust. 1 u.g.n. Zgodnie z tą definicją przez trwały zarząd należy rozumieć formę władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną. Za jednostkę organizacyjną należy z kolei uważać - stosownie do art. 4 pkt 10 u.g.n. - państwową lub samorządową jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Nieruchomości stanowiące przedmiot własności Skarbu Państwa oddaje się w trwały zarząd państwowej jednostce organizacyjnej, a nieruchomości stanowiące przedmiot własności lub przedmiot użytkowania wieczystego jednostki samorządu terytorialnego - odpowiedniej samorządowej jednostce organizacyjnej, chyba, że odrębne przepisy stanowią inaczej. W przypadku państwowych jednostek organizacyjnych organem właściwym do ustanowienia trwałego zarządu, jak i do jego wygaszenia jest stosownie do art. 4 pkt 9 u.g.n. starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, który gospodaruje zasobem nieruchomości Skarbu Państwa z zastrzeżeniem szeregu przypadków wskazanych w art. 43 ust. 2 i 4, art. 51, art. 57 ust. 1 i art. 58-60 oraz art. 60a u.g.n. (art. 23 ust. 1 u.g.n.). Z kolei mieniem znajdującym się w gminnym zasobie nieruchomości gospodaruje wójt, burmistrz (prezydent miasta).

Rozważając sporną kwestię dotyczącą uprawnień rady gminy w związku z zamiarem wygaszenia trwałego zarządu sprawowanego przez gminną jednostkę organizacyjną w stosunku do nieruchomości znajdującej się w zasobie gminnym wskazać należy na przepisy art. 11 ust. 1 i ust. 2 u.g.n. W świetle ustępu 1 tego artykułu z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów niniejszej ustawy oraz odrębnych ustaw organem reprezentującym Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami jest starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, a organem reprezentującym jednostki samorządu terytorialnego i są ich organy wykonawcze. Dodać należy, że przypadku oświatowych jednostek organizacyjnych wspomniane przepisy odrębne to przede wszystkim unormowania wynikające z ustawy o systemie oświaty. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 2 u.g.n., jeżeli przepisy ustawy wymagają udzielenia zgody przez radę, sejmik lub wojewodę, wyrażenie zgody, z wyjątkiem zgody, o której mowa w art. 46 ust. 4, następuje ona odpowiednio w drodze uchwały rady lub sejmiku albo zarządzenia wojewody wydanego w terminie miesiąca od złożenia odpowiedniego wniosku przez starostę. Mając na uwadze ten ostatni przepis zauważyć należy, że w art. 47 ust. 1 u.g.n. ustawodawca nie wskazał na konieczność uzyskania zgody odpowiednio rady, sejmiku czy wojewody na złożenie wniosku przez jednostkę organizacyjną o wygaszenie trwałego zarządu, a tylko na konieczność uzyskania zgody organu nadzorującego na złożenie takiego wniosku. Inaczej sytuacja się przedstawia natomiast w przypadku szeregu innych przepisów działu II u.g.n. W szczególności wskazać tutaj przyjdzie na przepisy: art. 13 ust. 2a, art. 37 ust. 3 i ust. 4, art. 14 ust. 5, art. 32 ust. 1a, art. 34 ust. 6, art. 37 ust. 3 i ust. 4, art. 68 ust. 1, ust. 1b, ust. 2c i ust. 3, art. 73 ust. 3, art. 84 ust. 3 i art. 86 u.g.n. W przepisach tych jest bowiem wprost mowa o zgodzie rady, sejmiku czy wojewody.

Porównanie treści przepisu w art. 47 ust. 1 zd. 2 u.g.n. z powołanymi wyżej innymi przepisami działu II u.g.n. dowodzi zatem wbrew twierdzeniom Burmistrza Miasta K., że przepis ten nie stanowił samodzielnej podstawy dającej Radzie Miejskiej w K. podstawę do podjęcia zakwestionowanej przez Wojewodę (...) uchwały. Podkreślenia wymaga, że kompetencji organu do wydania aktu administracyjnego nie można domniemywać i nie może być ona także wynikiem dokonanej wykładni przepisu lecz muszą istnieć wyraźne podstawy normatywne czy to w przepisach prawa materialnego czy to prawa ustrojowego uprawniające organ administracji publicznej do jego wydania. Akceptacja odmiennego stanowiska podważałaby bowiem zasadę legalizmu wynikającą z art. 7 Konstytucji RP nakazującą organom władzy publicznej działanie na podstawie i w granicach prawa.

Zasadnie zatem organ nadzoru uznał, że podstawy prawnej do podjęcia zakwestionowanej uchwały nie mógł stanowić powołany w niej art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. w związku z art. 47 ust. 1 u.g.n. Pierwszy z tych przepisów przekazuje bowiem do wyłącznej właściwości rady gminy stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych do jej kompetencji ustawami, a z treści drugiego przepisu nie można wyprowadzić wniosku, że zawiera on tego rodzaju unormowanie kompetencyjne.

Podstawy do podjęcia przedmiotowej uchwały nie można upatrywać także w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.- dalej zwana u.f.p.)., a w szczególności w treści art. 12 tej ustawy. Powołany przepis nie reguluje bowiem kwestii wygaszania czy ustanawiania trwałego zarządu nieruchomością gminną lecz tworzenia gminnych jednostek budżetowych. Dostrzec co prawda należy, że wygaszenie trwałego zarządu nieruchomością zabudowaną budynkiem szkoły gminnej nierzadko wiąże się z likwidacją szkoły (gminnej jednostki organizacyjnej), czy też zmianą jej siedziby, jednak czym innym jest podjęcie przez radę gminy uchwały o likwidacji szkoły gminnej bądź zmianie jej siedziby, a czym innym wyrażenie zgody na wygaszenie przez taką jednostkę trwałego zarządu nieruchomością gminną. W uzupełnieniu wskazać przyjdzie, że jednostką budżetową w rozumieniu u.f.p. jest jednostka organizacyjna sektora finansów publicznych nieposiadająca osobowości prawnej, która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadza na rachunek odpowiednio budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządowej. Jednostka ta działa na podstawie statutu określającego w szczególności jej nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. (por. art. 11 ust. 1 i ust. 2 u.f.p.). Gminnymi jednostkami budżetowymi są także szkoły podstawowe, co wynika wprost z art. 79 ust. 1 u.s.o.

Dodać należy, że powołany w skardze przepis art. 12 u.f.p. odpowiada przepisowi art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h u.s.g. Ostatnio wskazany przepis stanowi, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących tworzenia, likwidacji i reorganizacji przedsiębiorstw, zakładów i innych gminnych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. Z przepisu tego, podobnie jak z przepisu art. 12 u.f.p., nie można jednak wyprowadzić wniosku, że rada gminy jest organem nadzorującym szkolną jednostkę organizacyjną w rozumieniu art. 47 ust. 1 u.g.n.

Także powołany w skardze art. 18a ust. 1 u.s.g. czytany łącznie z art. 47 ust. 1 u.g.n. nie mógł stanowić podstawy do podjęcia kwestionowanej uchwały. Uprawnień kontrolnych rady gminy w stosunku do działalności wójta, czy gminnych jednostek organizacyjnych, które realizuje ona za pośrednictwem powoływanej w tym celu komisji rewizyjnej nie można bowiem utożsamiać z nadzorem organizacyjnym, o jakim jest mowa w art. 47 ust. 1 u.g.n.

Analiza przepisów ustawy o systemie oświaty nie pozostawia natomiast wątpliwości co do zasadności podjęcia przez Wojewodę (...) kontrolowanego rozstrzygnięcia nadzorczego. Stosownie do art. 34a ust. 1 u.s.o. organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów. W przypadku gminnych szkół i gminnych placówek oświatowych organem takim jest jednostka samorządu terytorialnego (art. 3 pkt 5 u.s.o.). W zakresie wspomnianego nadzoru stosownie do art. 34a ust. 2 pkt 1 u.s.o. mieści się także gospodarowanie mieniem, a zatem także nadzorowanie sprawowanego przez szkołę trwałego zarządu przekazanymi jej nieruchomościami. Stosownie do art. 5c pkt 3 u.s.o. w przypadku szkół i placówek oświatowych prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone m.in. w art. 34a wykonuje natomiast odpowiednio wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta, marszałek województwa.

Mając na uwadze przeprowadzone rozważania należy stwierdzić, że organem, o jakim jest mowa w art. 47 ust. 1 zd. 2 u.g.n. upoważnionym do udzielania zgody na wygaszenie trwałego zarządu sprawowanego przez szkołę podstawową będącą gminną jednostką organizacyjną, jest organ wykonawczy tej gminy. Okoliczność, że organ ten wydaje także decyzję o wygaszeniu tego trwałego zarządu pozostaje bez wpływu na przyjęte rozumienie przepisu art. 47 ust. 1 u.g.n. Wykładając ten przepis należy mieć bowiem na uwadze także treść ustępu drugiego tego artykułu. Złożenie przez szkołę gminną wniosku o wygaszenie trwałego zarządu nieruchomością gminną nakłada bowiem na organ wykonawczy gminy obowiązek zapewnienia możliwości zagospodarowania przekazanej nieruchomości w ciągu 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.