II SA/Gl 1060/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2675806

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 marca 2019 r. II SA/Gl 1060/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski.

Sędziowie WSA: Grzegorz Dobrowolski, Andrzej Matan (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi Spółdzielni "A" w U. na postanowienie Śląskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Katowicach z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania obowiązku z zakresu ochrony przeciwpożarowej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) r. pełnomocnik Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w U. (dalej: SM, Spółdzielnia) wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji w oparciu o tytuł wykonawczy nr (...) z (...) r., wskazując na podstawy określone w art. 33 § 1 pkt 1,4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1314, dalej: u.p.e.a.). W jego ocenie obowiązek został częściowo wykonany - w zakresie usunięcia z korytarzy przedmiotów należących do SM. W pozostałej części jest niewykonalny ze względu na to, że SM jest uprawniona do sprawowania zwykłego zarządu częścią nieruchomości wspólnej, natomiast czynność usunięcia przedmiotów należących do innych podmiotów poza ten zakres wykracza.

Postanowieniem z dnia (...) r. Nr (...) Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w C. (dalej: Komendant PPSP), działając na podstawie art. 34 § 1a, art. 34 § 4 i art. 18 u.p.e.a. oraz art. 123, art. 124 i art. 126 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność zarzutów oraz uznał wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego na za nieuzasadniony.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że obowiązki z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym dotyczące usunięcia materiałów palnych oraz zawężających szerokości dróg ewakuacyjnych poniżej wartości podanych w przepisach techniczno - budowlanych, zostały nałożone na SM decyzją Komendanta PPSP nr (...), która stała się ostateczna. Obowiązek z niej wynikający nie przekracza zakresu zwykłego zarządu, co potwierdza wyrok WSA w Gdańsku sygn. II SA/Gd 380/14), w którym jednoznacznie wskazano, że "nie sposób zatem uznać, aby załatwianie bieżących spraw związanych z eksploatacją i utrzymaniem części wspólnych budynku (...) w zgodzie z przepisami przeciwpożarowymi i w wykonaniu obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej było czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu". Poza trym, w trakcie postępowania egzekucyjnego nie mogą być badane kwestie przesądzone w decyzji organu PSP, nakazującej wykonanie określonych czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym także jej celowości i zasadności. Dopóki w obiegu prawnym pozostaje decyzja ostateczna, stanowiąca podstawę tytułu wykonawczego, podlega ona egzekucji. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do merytorycznego badania tej decyzji.

Czynności kontrolno - rozpoznawcze wykazały, że zobowiązany nie wykonuje obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej. Należy dodać, że dobrowolne wykonanie obowiązków leży przede wszystkim w interesie strony. Powinna ona niezwłocznie powiadomić organ PSP o wykonaniu ciążących na niej obowiązków, co zostało zawarte w pouczeniu upomnienia wydanego przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego dnia (...) r. (data doręczenia (...) r).

W zażaleniu z (...) r. pełnomocnik SM podnosi, iż organ I instancji uchylił się od merytorycznego rozpoznania zarzutów, w szczególności co do braku możliwości dysponowania przedmiotami, które nie stanowią jej własności. Poza tym w decyzji użyto ogólnych sformułowań, nie wymieniając poszczególnych przedmiotów podlegających usunięciu ("materiały palne", "meble i sprzęty").

Śląski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Katowicach dalej: ŚKWPSP) postanowieniem z dnia (...) r. nr (...) utrzymał orzeczenie organu I instancji w mocy, podzielając jego stanowisko. Podkreślił w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, że zapadło kilka wyroków WSA w Gliwicach, w których Sąd zaaprobował pogląd o konieczności usunięcia przez SM materiałów palnych znajdujących się w korytarzach budynków przez nią administrowanych.

Skargę na to postanowienie do tutejszego Sądu złożyła skarżąca reprezentowana przez profesjonalną pełnomocnik. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie:

1) art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia nr (...)  Komendanta PPSP z (...) r. w sprawie zgłoszonych zarzutów, w sytuacji częściowego wykonania obowiązku, o którym mowa w tytule wykonawczym o numerze (...) z (...) r., tj. częściowym usunięciu przedmiotów zalegających na korytarzach budynku nr (...) na (...) w U;

2) art. 34 § 1 pkt 4 i 5 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Komendanta PPSP w C. z (...) r. w sprawie zgłoszonych zarzutów, w sytuacji błędnego określenia osoby zobowiązanej - pominięcie współwłaścicieli nieruchomości przy ul. (...) w U., tj. właścicieli lokali wyodrębnionych w budynku na ww. nieruchomości, których przedmioty zgromadzono na korytarzach ww. budynku, a przez co obowiązek usunięcia przedmiotów okazał się być niewykonalnym z uwagi na: brak uprawnień skarżącej m.in. do dysponowania, usuwania, likwidowania rzeczy stanowiących własność osób trzecich, a także z uwagi na brak precyzyjnego określenia w tytule wykonawczym poszczególnych przedmiotów, które mają zostać usunięte z korytarzy budynku;

3) art. 59 § 1 pkt 4 i 5 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia nr (...) Komendanta PPSP w C. z (...) r. w sprawie zgłoszonych zarzutów, w sytuacji, gdy zaistniały przesłanki obligatoryjnego umorzenia postępowania;

4) art. 124 § 2 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.- poprzez brak należytego i wszechstronnego uzasadnienia faktycznego wydanego postanowienia, w tym brak należytego przedstawienia okoliczności z powodu których organ nie uznał zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za zasadne.

Odpowiadając na skargę ŚKWPSP wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, które to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 33 § 1 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej mogą być m.in. okoliczności wskazane przez pełnomocnika SM we wniosku z (...) r., a więc wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku (pkt. 1); błąd co do osoby zobowiązanego (pkt. 4) oraz niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym (pkt.5).

Przyjdzie zauważyć, że w przypadku wykazania trafności zarzutów opartych o te okoliczności postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 59 u.p.e.a. Zgodnie z bowiem z § 1 tego przepisu postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania (pkt. 1), gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego (pkt. 4) i jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny (pkt. 5).

Istota zarzutów sprowadza się do tego, że Spółdzielnia, będąc zobowiązaną decyzją wydaną przez Komendanta PPSP w C. do wykonania określonych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej, polegających na usunięciu z korytarzy budynku nr (...) na (...) w U. przedmiotów tam zalegających, mimo wcześniejszego wystawienia tytuły wykonawczego i ukarania jej grzywną w celu przymuszenia (postanowienie Komendanta PPSP w C. z dnia (...) r.), obowiązków tych nie wykonała w całości. Przeszkodą, w jej ocenie jest to, że sprawuje ona jedynie zwykły zarząd częścią wspólną budynku (korytarze) i tym samym nie ma stosownych uprawnień do wykonania nakazanych czynności wobec przedmiotów nie będących jej własnością, bowiem przekracza to zakres zwykłego zarządu.

Zarzuty oparte na takiej argumentacji są oczywiście nieuzasadnione już z tej przyczyny, że wskazane obowiązki nie przekraczają zakresu zwykłego zarządu. Tut. Sąd w kilku wyrokach, znanych Spółdzielni (powoływanych w odpowiedzi na skargę), które dotyczyły decyzji nakazowych wydawanych przez Komendanta PPSP w C. w analogicznych sytuacjach, a więc dotyczących obowiązku usunięcia przedmiotów stanowiących zagrożenie pożarowe z części wspólnych obiektu, jednoznacznie stwierdził dopuszczalność i zgodność z prawem nałożenia tego rodzaju obowiązków na Spółdzielnię, jako nie przekraczających zakresu zwykłego zarządu. A więc ta kwestia została przesądzona. Podobne stanowisko prezentuje NSA w uchwale z 13 listopada 2012 r., II OPS 2/12.

Wobec tego oparty na tezie przeciwnej zarzut niewykonalności obowiązku, jak i zarzut błędu co do osoby zobowiązanej, jest nieuzasadniony. W konsekwencji także zarzut wykonania obowiązku w części jest nietrafny, skoro wykonanie powinno polegać na realizacji obowiązku w całości, niezależnie od tego czy określone przedmioty są własnością Spółdzielni, czy też nie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.