II SA/Gl 1039/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2655946

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 marca 2019 r. II SA/Gl 1039/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.).

Sędziowie WSA: Grzegorz Dobrowolski, Andrzej Matan.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skarg A.M. i M.M. oraz H.M. i J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości oddala skargi.

Uzasadnienie faktyczne

W związku z interwencjami A. M. Prezydent Miasta D. (dalej też jako Prezydent) wszczął w dniu (...) r. postępowanie w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu położonego w D. obręb L., nr działki 1 km (...) położonej przy ul. (...) w D. i nr 2 km (...) przy ul. (...) w D. Następnie postępowanie w tym przedmiocie zostało rozszerzone również odnośnie sąsiednich działek nr 3 km (...) i 4 km (...).

Po przeprowadzeniu w tej sprawie postępowania Prezydent Miasta D. wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie Dz. U. z 2018 r. poz. 1994 z późn. zm., zwanej też dalej ustawą lub u.p.z.p.) decyzją z dnia (...) r. nr (...) nałożył na:

- J. M. i H. M. - współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej nr ewid. gruntu 1 km (...) położonej przy ul. (...) w D. obręb L. (w stosunku do północnej części nieruchomości, dla której w rejestrze gruntów ustalono rodzaj użytkowania: RIVb; RV; S-RIVb)

- M. M. oraz A. M. - współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej nr ewid. gruntu 2 km (...) położonej przy ul. (...) w D. obręb L. (w stosunku do północnej części nieruchomości, dla której w rejestrze gruntów ustalono rodzaj użytkowania: RIVb; RV) obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania wymienionych części tych nieruchomości, poprzez doprowadzenie do stanu zgodnego z obowiązującym "Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów położonych w L. poprzez odstąpienie od działań sprzecznych z dotychczasowym przeznaczeniem terenu, polegających na parkowaniu na przedmiotowym terenie samochodów ciężarowych oraz sprzętu budowlanego, wraz z jednoczesnym przywróceniem rolniczego charakteru terenu".

Jednocześnie umorzył w części postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania:

- dla terenu działki oznaczonej nr ewid. gruntu 3 km (...) położonej w D. obręb L., w stosunku do J. M. oraz H. M. współwłaścicieli tej nieruchomości,

- dla terenu działki oznaczonej nr ewid. gruntu 4 km (...) położonej w D. obręb L., w stosunku do M. M. oraz A. M. - jej współwłaścicieli.

W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że zgodnie z ww. art. 59 ust. 3 ustawy w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu trwającej do roku, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy - wójt, burmistrz albo prezydent miasta może w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości:

- wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, lub

- przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania.

Przepis ten ma poza tym również zastosowanie zgodzie z orzecznictwem w przypadku terenu objętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z danymi zawartymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, na przedmiotowym obszarze tj. przy ulicy (...) w D. obręb L., w dniu (...) r. rozpoczęto wykonywanie działalności gospodarczej pod nazwą "A", której właścicielem jest M. M., której przeważającą działalnością gospodarczą jest transport drogowy towarów (kod PKD - 49.41.Z).

Dla terenu tego na dzień (...) r. obowiązywał "Plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta D.", zatwierdzony Uchwałą Rady Miejskiej nr (...) z dnia (...) r. wraz ze zmianą dotyczącą korekty zapisów wprowadzoną Uchwałą Rady Miejskiej nr (...) z dnia (...) r. oraz (...) z dnia (...) r. Zgodnie z zapisami tego planu, obecnie nieobowiązującego, północna część (około 140,0 m w głąb) przedmiotowych działek ozn. nr ewid. gr.: 4 oraz 3 km (...) położonych w D. obręb L. znajdowała się na terenie oznaczonym symbolem F69RZ2 - "Tereny łąk. Adaptacja stanu istniejącego", natomiast pozostała, południowa część tych dziatek (ok. 540,0 m w głąb) znajdowała się na obszarze oznaczonym symbolem H38RL - "Tereny lasów. Adaptacja stanu istniejącego. Przebudowa i uzupełnienie istniejącego drzewostanu". Południowa część (ok. 65,0 m w głąb) działek ozn. nr ewid. gr.: 2 oraz 1 km 6 położonych w D. obręb L. znajdowała się na terenie oznaczonym symbolem H37MN - "Tereny zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności. Adaptacja stanu istniejącego. Możliwość remontów i modernizacji dla poprawienia standardu zamieszkania. Zakaz budowy nowych obiektów mieszkalnych, nadbudowy, rozbudowy kubatury mieszkalnej", natomiast północna część tych działek (ok. 120,0 m w głąb) znajdowała się na obszarze oznaczonym symbolem H34RP - "Tereny upraw polowych. Adaptacja stanu istniejącego. Ograniczenie upraw rolnych wynikające z położenia terenu w strefie "B", plan ten obowiązywał do (...) r.

Obecnie dla obszaru, na którym położone są działki ozn. nr ewid. gr: 4 oraz 3 brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie podjęło również uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu dla tego terenu, natomiast teren działek ozn. nr ewid. gr.: 2 oraz 1 objęty jest ustaleniami obowiązującego "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów położonych w L." zatwierdzonego Uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej w D. z dni (...) r., za wyjątkiem niewielkiego północno-wschodniego fragmentu (do ok. 8,0 m) działki ozn. nr ewid. gr.: 1 km (...), dla którego również brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z zapisami tego planu, południowa część tych działek (ok. 65,0 - 75,0 m w głąb) znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 14MNU,RM - "Tereny zabudowy mieszkaniowej niskiej wysokości z możliwością lokalizacji usług nieuciążliwych i tereny zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych", natomiast pozostała, północna część tych działek (ok. 114,0 - 118.0 m w głąb) znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 28RP - "Tereny nie spożywczych upraw ogrodniczych lub innych upraw nie przekraczających wysokością uprawianych roślin 4,5 m".

Dodatkowo w ustaleniach tego obowiązującego planu zawarto między innymi następujące zapisy, mające wpływ na zagospodarowanie terenu: w rozdziale 1, w § 4 ust. 6 "Określenie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy" zapisano m.in.: "Ustala się zachowanie charakteru przestrzennego wsi z typową zabudową gospodarczą, składającą się z zabudowy mieszkaniowej wzdłuż głównych ciągów komunikacyjnych i zabudowy gospodarczej w głębi dziatki, z przyległymi terenami rolnymi", natomiast w rozdziale 1, § 4 ust. 7 dodano zapis mówiący o objęciu ochroną przed zainwestowaniem gruntów rolnych i leśnych oznaczonych na rysunku planu m.in. symbolem 28RP.

Pomiędzy okresami powyższych planów istniała dla tego terenu "luka planistyczna". Dalej powołując się na wynik przeprowadzonych w dniu (...) r. oględzin organ stwierdził, że użytkowanie działek ozn. nr ewid. gr.: 4 oraz 3 km (...) ma charakter rolny - stwierdzono m.in. że w części działek znajduje się ściernisko po zbiorze pszenicy, w części użytkowany ogród warzywny, a także areał obsiany rzepakiem. Dodatkowo na działkach znajdowały się płyty betonowe oraz kręgi betonowe (w niewielkiej ilości), kruszywo dolomitowe, piasek oraz ziemia w pryzmach sięgających wysokości ok. 4,0 m, które według wyjaśnień H. M. są wykorzystywane w celu utwardzania podmokłych terenów rolniczych.

Odnośnie działki ozn. nr ewid. gr.: 2 stwierdzono, że jej południowa część jest utwardzona powierzchnią asfaltową, z niewydzielonymi miejscami parkingowymi, na których zaparkowanych było 8 samochodów osobowych (wg wyjaśnień H. M.- trzy z nich, są własnością małżonków M., pozostałe stanowią własność kierowców zatrudnionych w przedsiębiorstwie prowadzonym przez jej syna - M. M.). W tej części nieruchomości zlokalizowany jest także budynek murowany gospodarczy oraz kontener posadowiony na bloczkach betonowych, zgodnie z wyjaśnieniami jest on nieużytkowany. Natomiast w północnej części działki pokrytej tłuczniem i ziemią, zaparkowany był sprzęt rolniczy tj. przyczepa rolnicza, przyczepy - beczki do wody, glebogryzarka ciągnikowa oraz kosiarka bijakowa.

Na działce ozn. nr. ewid. gr.: 1 w jej południowej części stwierdzono, dwa budynki mieszkalne, w tym jeden częściowo wykorzystywany na biuro firmy, dodatkowo zabudowę o charakterze gospodarczym oraz teren rekreacyjny. Natomiast północna część przedmiotowej działki została utwardzona nawierzchnią asfaltową, w której zaparkowano naczepę samochodową, cysternę, kosiarkę, traktory, koparkę do ziemniaków, opryskiwacz, siewnik, dźwig samochodowy o udźwigu 35 ton oraz 3 samochody transportowe o ładowności do 3,5 tony. Dodatkowo w terenie tym zeskładowano płyty betonowe, krawężniki pochodzące z rozbiórki, palety z kostką brukową w ilości 11 sztuk, a także elementy konstrukcyjne (schody, balustrady) oraz elementy sprzętu zmechanizowanego wraz z oponami.

Wzdłuż betonowego ogrodzenia działek oznaczonych nr. ewid. gr.: 2 oraz 1 zlokalizowano pasy zieleni niskiej (kwiaty, tuje), dodatkowo na działce 1 zlokalizowano słupy oświetleniowe wraz z zamontowanym monitoringiem wizyjnym.

Dalej Prezydent opisał pozostały zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy w tym treść zeznań M. M. i A. M., informacje uzyskane ze Straży Miejskiej w D. oraz dokumentację składającą się m.in. z fotografii lotniczych wykonanych na przestrzeni lat (...)-(...), która obrazuje jakie nastąpiły zmiany zagospodarowania terenu działek oznaczonych nr ewid. gr.: 2, 1 km (...) oraz 4, 3 km (...) położonych przy ul. (...) i (...) w D. obręb L.

Następnie organ stwierdził, że z analizy powyższego materiału wynika, iż w (...) r. (fotografia prawdopodobnie wykonana w miesiącach letnich), czyli już w momencie obowiązywania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r., teren na którym położone są działki 4, 3 oraz północna część działek o nr ewid. gr.: 2, 1 posiadał charakter typowo rolniczy, z zabudową gospodarczą oraz terenami pól i łąk. Południowa część działek o nr. ewid. gr.: 2, 1 zagospodarowana była zabudową mieszkaniową wraz z towarzyszącą zabudową gospodarczą.

Teren działek 4, 3 km (...) na przestrzeni lat (...)-(...) nie uległ znaczącym zmianom, co uzasadniało umorzenie postępowania prowadzonego w sprawie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania tych działek. Natomiast na terenie działki nr ewid. gr.: 1 w (...) r., czyli już w momencie obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego z dnia (...) r. można dostrzec, powolne rozprzestrzenianie się zainwestowania, na terenach wcześniej użytkowanych jako pola i łąki. Z kolei, już na kolejnych zdjęciach wykonanych po (...) r. zauważalne są znaczne zmiany zagospodarowania przedmiotowego terenu (jego zagospodarowanie i użytkowanie), wraz z przekształceniem nabytej po (...) r. przez M. i A. M. działki 2 km (...).

Spostrzeżenia wynikające z analizy dokumentacji lotniczej, są zbieżne z informacjami przekazywanymi przez małżonków M., natomiast nie znajdują potwierdzenia informacje przekazane w trakcie przesłuchań przez małżonków M., którzy zeznali, że plac zlokalizowany za zabudowaniami gospodarczymi działki ozn. nr ewid. gr.: 1 został utwardzony już przez dziadka M. M., który zmarł w (...) r.

W konsekwencji Prezydent jednoznacznie stwierdził, że zmiany zagospodarowania przedmiotowego terenu nastąpiły już w trakcie obowiązywania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. oraz obowiązującego od dnia (...) r. "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów położonych w L.", a zatem prowadzenie działalności w zakresie transportu samochodowego (parkowanie samochodów ciężarowych oraz sprzętu budowlanego wraz z ich konserwacją i naprawą) na gruntach o przeznaczeniu rolniczym, a także stopniowe przekształcenie charakteru przestrzennego wsi z typową zabudową gospodarczą, składającą się z zabudowy mieszkaniowej wzdłuż głównych ciągów komunikacyjnych i zabudowy gospodarczej w głębi przedmiotowych działek, z przyległymi terenami rolnymi, stoi w sprzeczności m.in. z zapisami § 14 oraz § 4 ust. 6 powyżej cytowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odwołaniu od tej decyzji, w części dotyczącej zawartego w niej wyrzeczenia odnośnie działek nr 1 i 2, reprezentowani przez radcę prawnego zobowiązani H. i J. małżonkowie M., oraz A. i M. małżonkowie M. (dalej jako skarżący) zarzucili, że została ona wydana z naruszeniem art. 77 § 1 k.p.a. Nie przeprowadzono bowiem dowodu na okoliczność od kiedy przedmiotowe działki, a w szczególności działka nr 1 są wykorzystywane jako baza eksploatacyjna ("transportowa") przedsiębiorstwa prowadzonego przez M. M., Stwierdzili, że świadkowie powołani w przedmiotowej sprawie nie odpowiedzieli jednoznacznie od kiedy przedmiotowe działki były wykorzystywane jako baza transportowa. Na okoliczność tą wskazuje natomiast wpis w CEiDG, z którego jednoznacznie wynika, że działalność gospodarcza na posesji przy ul. (...) prowadzona jest od (...) r. Organ I instancji pomylił kwestie utwardzenia terenu z istnieniem bazy transportowej, wskazując, że są to okoliczności tożsame. Istnienie bazy transportowej nie zależy zaś od utwardzenia terenu. Skoro baza istniała przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to w sprawie nie można zastosować przepisu art. 59 ust. 3 tej ustawy. Nadto pełnomocnik skarżących zakwestionował wiarygodność fotografii obrazujących objęte decyzją działki jako odnoszących się do objętego postępowaniem terenu. Nadto stwierdził, że decyzja jest co najmniej w części nieważna, gdyż przywrócenie rolniczego charakteru wymagałoby usunięcia ich utwardzenia, co nie jest możliwe.

Nadto w zakresie utwardzenia działki nr 1 sprawa została już rozstrzygnięta prawomocną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. nr (...) z dnia (...) r., którą umorzono prowadzone wówczas odnośnie tego utwardzenia postępowanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej też jako Kolegium) odwołań tych nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia (...) r. nr (...) wydaną m.in. na podstawie art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzję Prezydenta utrzymało w mocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdziło, że fakt zarejestrowania pod adresem ul. (...) w D. działalności gospodarczej nie oznacza, że położone tam działki utraciły swój poprzedni charakter gdy chodzi o sposób ich zagospodarowania i mogą być w całości wykorzystywane dla prowadzenia działalności określonej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Sam fakt zarejestrowania działalności gospodarczej pod adresem położenia działek nr 2 i nr 1 nie daje podstawy do traktowania całego obszaru tych działek jako miejsca prowadzenia takiej działalności. Również fakt, iż części działek były wykorzystywane przed wejściem w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dla prowadzenia działalności transportowej nie upoważnia ich właściciela do dowolnego rozszerzania terenu zajętego pod tą działalność.

Odnosząc się do argumentu odwołania dotyczącego wątpliwości, iż obszar uwidoczniony na fotografiach pozostających w materiale dowodowym obejmuje objęte odwołaniem działki Kolegium stwierdziło, że porównanie tych fotografii z mapą nie wymaga wiedzy specjalistycznej (co sugeruje autor odwołania) aby stwierdzić, że fotografie przedstawiają przedmiotowy teren.

Odnośnie zarzutu odwołania odnoszącego się do wcześniejszego postępowania prowadzonego przed organami nadzoru budowlanego Kolegium stwierdziło, że organy te prowadziły postępowanie w sprawie samowoli budowlanej, na podstawie przepisów Prawa budowlanego, natomiast Prezydent rozstrzygał sprawę zmiany zagospodarowania terenu na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W skargach do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO reprezentowani przez radcę prawnego skarżący wnieśli o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta, w części dotyczącej nałożenia na nich obowiązków oraz o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Zarzucili, że w tej części decyzja SKO została wydana z naruszeniem:

- art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. poprzez jego zastosowanie mimo, że zmiana zagospodarowania terenu miała miejsce przed wejściem w życie tej ustawy,

- art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie jaka część działek nr 2 i 1 była wykorzystywana do prowadzenia działalności transportowej przed wejściem w życie u.p.z.p. tj. przed 11 lipca 2003 r.

- art. 107 § 2-5 k.p.a. w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez niejednoznaczne sformułowanie obowiązku nałożonego na strony.

W uzasadnieniu skargi zarzucono, iż organy orzekające nie wykazały, że przed wejściem w życie u.p.z.p. na cele prowadzonej działalności transportowej była wykorzystywana jedynie część działek, dla których w rejestrze gruntów ustalono rodzaj użytkowania B-RIVb. W rzeczywistości skarżący M. M. na prowadzoną od (...) r. działalność transportową wykorzystał całą posiadaną przez siebie nieruchomość. Podtrzymano też sformułowane już w odwołaniu zastrzeżenia co do wiarygodności fotografii lotniczych na których oparły swoje ustalenia organy orzekające. Dlatego w tym zakresie należało posiłkować się zeznaniami świadków, zgodnie z którymi działalność transportowa była prowadzona na całym obszarze nieruchomości. Zdaniem skarżących nałożone na nich obowiązki nie nadają się do wykonania w sytuacji gdy nieprecyzyjnie określono teren którego dotyczą. Uczyniono to jedynie poprzez odwołanie się do rodzaju użytków w ewidencji gruntów, w których nie wskazuje się miejsca (fragmentu działki), dla którego określono dany rodzaj użytkowania. Nadto, nieprawidłowe jest nałożenie obowiązku "przywrócenia rolniczego charakteru terenu" w sytuacji, gdy skarżący A. i M. małżonkowie M. prowadzą ok. 90 hektarowe gospodarstwo rolne co wymaga m.in. posiadania utwardzonego terenu wykorzystywanego jako miejsce postojowe dla maszyn i urządzeń rolniczych lub składowania plonów.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując, stanowisko zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji. Przyznało, że składowanie na nieruchomości balotów ziarna i słomy jest związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, z tym iż okoliczność ta nie została udokumentowana.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył, co następuje:

Skargi nie zasługują na uwzględnienie albowiem wbrew ich zarzutom brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do ich wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).

W świetle szeroko zgromadzonego i ocenionego zgodnie z treścią art. 80 k.p.a. przez Prezydenta materiału dowodowego na jednoznaczną akceptację zasługuje poczynione przez ten organ ustalenie, że do zmiany sposobu zagospodarowania na cele prowadzonej przez skarżącego M. M. firmy transportowej, objętych orzeczeniem części działek nr 2 i 1 doszło już zarówno w czasie obowiązywania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu, jak i w czasie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z (...) r. W tym względzie w ogóle niezrozumiałe są odmienne twierdzenia skarżących odnośnie działki nr 2, którą A. i M. małżonkowie M. zakupili przecież dopiero po zawarciu związku małżeńskiego w (...) r. Nadto działalność gospodarcza M. M. zarejestrowana była od (...) r. na nieruchomości przy ul. (...) nr (...) tj. na działce nr 1, a nie na działce nr 2 noszącej nr ewidencyjny (...). Tym samym za całkowicie dowolny należy uznać wypływający ze skargi wniosek jakoby również na tej działce doszło do zmiany zagospodarowania jeszcze przed wejściem w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W żaden też przekonywujący sposób nie zostały przez skarżących podważone ustalenia Prezydenta co do daty zagospodarowania na działalność gospodarczą prowadzoną przez M. M. działki nr 1. Wbrew stanowisku skarżących sposób zagospodarowania tej działki na użytek postępowania z art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. wynika w dostateczny sposób ze zgromadzonych w sprawie jako dowód zdjęć lotniczych. Twierdzenie, że wyciągnięte na podstawie tych fotografii przez organy orzekające wnioski są mało przekonywujące nie zasługuje na akceptację. Nie zostało też w jakikolwiek sposób uzasadnione. Pozostaje przy tym zdaniem Sądu w sprzeczności z czytelnością tych fotografii i uwidocznionym na nich sposobem zagospodarowania objętych postępowaniem działek, odczytywanymi łącznie z zeznaniami uczestnika A. M. oraz treścią zeznań świadka S. K. Przeprowadzona ocena zgromadzonego materiału dowodowego przez Prezydenta została uzasadniona przez ten organ bez naruszenia treści art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Niezrozumiałe jest też ogólnie jedyne sformułowane twierdzenie jakoby odmienne ustalenia co do terminów danego zagospodarowania działek miały wynikać z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków.

W konsekwencji zasadnie ustaliły organy orzekające, że do zmiany zagospodarowania działek nr 2 i nr 1 doszło już w czasie obowiązywania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z naruszeniem jej art. 59 ust. 2 w odniesieniu do części tych działek nie przeznaczonych zarówno zgodnie z ewidencją gruntów jaki i z treścią planu zagospodarowania z (...) r. pod inne niż rolnicze i ogrodnicze wykorzystanie, co skutkowało nałożeniem na skarżących obowiązków na podstawie ust. 3 tego artykułu. Zgodnie bowiem z w zasadzie jednolitym stanowiskiem orzecznictwa, przepis ten odnosi się bowiem również do zmiany zagospodarowania terenu niezgodnego z treścią obowiązującego planu miejscowego.

Wbrew stanowisku skarżących określenie objętych obowiązkiem przywrócenia rolniczego charakteru części tych działek przez wskazanie rodzaju ich użytków w rejestrze gruntów, nie uniemożliwia wykonania tego obowiązku. Zdaniem Sądu stanowi bowiem wystarczającą konkretyzację gdy zważy się, że zgodnie z § 60 ust. 1 pkt 4 i § 66 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r. 393) danymi ewidencyjnymi są m.in. numeryczne opisy konturów pola, powierzchni tych konturów w odniesieniu do gruntów i klas bonitacyjnych. Możliwe jest zatem w praktyce ustalenie w terenie w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych przebiegu konturów poszczególnych użytków.

Skoro obowiązki wynikające z zaskarżonej decyzji polegają na przywróceniu rolniczego charakteru poszczególnych części działek to dojdzie do ich spełnienia jeśli faktycznie będą one wykorzystywane w tym charakterze m.in. na składowanie płodów rolnych czy postój wykorzystywanych w gospodarstwie rolnym skarżących maszyn rolniczych.

Z tych wszystkich względów skargi jako nieuzasadnione podlegały oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.