Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 10 stycznia 2007 r.
II SA/Gd 885/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski.

Sędziowie: WSA Tamara Dziełakowska, NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. Z. na uchwałę Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr (...) w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

1.

stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały;

2.

zasądza od Rady Gminy na rzecz skarżącego T. Z. kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Uchwałą Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr (...), na podstawie art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) odrzucono zarzut T. Z. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy - część nizinna, dotyczący działek oznaczonych nr (...) i (...) położonych w miejscowości W.

Na powyższą uchwałę T. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w której zarzucił, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącego polegający na tym, że składowisko niebezpiecznych odpadów w sąsiedztwie gospodarstwa skarżącego istnieje od 1967 r. i powoduje zatruwanie jego gospodarstwa, choroby zwierząt gospodarskich, choroby i śmiertelność ludzi oraz niemożność prowadzenia racjonalnej gospodarki rolnej. Skarżący zarzucił, że organy wojewody, ani gmina nie informowały go o zagrożeniach związanych ze składowiskiem oraz że gospodarstwo skarżącego nie zostało zaliczone do strefy ograniczonego użytkowania składowiska niebezpiecznych odpadów. W ocenie skarżącego składowisko jest wadliwie zaprojektowane, wykonane i eksploatowane.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku dopuścił dowód z akt sprawy o sygn. akt II SA/Gd 884/05.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (por. art. 134 § 1 ustawy

Uzasadnienie prawne

dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zważył, co następuje:

Z akt administracyjnych wynika, iż zaskarżona uchwała Rady Gminy z dnia 10 sierpnia 2005 r., nr (...) w zakresie rozstrzygnięcia podpisana została przez Przewodniczącego Rady Gminy, natomiast w zakresie uzasadnienia, będącego integralną jej częścią przez kierownika referatu oraz wójta. Okoliczność tę potwierdził również pełnomocnik Rady Gminy na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 884/05 (por. protokół rozprawy z dnia 21 czerwca 2006 r., k. 39 akt).

Stosownie do art. 4 ust. 1 będącej podstawą zaskarżonej uchwały ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych oraz morza terytorialnego, do zadań własnych gminy. Ustalenie takiego przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, którego uchwalenie podlega określonej, sformalizowanej procedurze.

Stosownie do art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarzuty osób, których interes prawny lub uprawnienie naruszono, są poddawane kontroli dwukrotnie i to w dwóch etapach. Mogą być one uwzględnione poprzez bieżącą zmianę w projekcie (art. 18 ust. 2 pkt 8), lub też mogą zostać odrzucone przez radę gminy (art. 18 ust. 2 pkt 9) w drodze uchwały zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 24 ust. 3).

Skoro przepis art. 24 ust. 3 ustawy przyznaje wyłącznie radzie gminy kompetencje do załatwienia tej sprawy i to w formie uchwały, to rada nie może tych kompetencji scedować na żaden inny organ gminy (w tym również na wójta, burmistrza lub prezydenta).

Wynika z tego jednoznacznie, że zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie tej uchwały musi stanowić przejaw woli rady gminy (por. również wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Po 2635/03).

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określonych w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

W świetle wskazanych wyżej przepisów wskazać należy, że podpisanie uzasadnienia uchwały Rady Gminy, będącego integralną jej częścią przez nie posiadającego takich uprawnień Wójta Gminy oraz kierownika referatu było rażącym naruszeniem procedury określonej w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, co zgodnie z art. 27 ust. 1 tej ustawy powodowało nieważność tego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Rozpoznając ponownie zarzut strony skarżącej Rada Gminy powinna wydać rozstrzygnięcie, które w całości, tzn. w zakresie rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia, wyrażałoby stanowisko tego organu, co odzwierciedlałyby podpisy uprawnionych do tego osób.

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).