Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 26 lipca 2006 r.
II SA/Gd 771/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.).

Sędziowie: WSA Mariola Jaroszewska, NSA Barbara Skrzycka-Pilch.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2006 r. sprawy ze skargi H. P. i J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 sierpnia 2005 r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 7 czerwca 2005 r. na podstawie art. 48 ust. 1 i 4, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz 104 k.p.a., po ponownym rozpoznaniu sprawy, nakazał J. i H. P. wykonać rozbiórkę nadbudowanej części obiektu budowlanego składającego się z:

ściany przedniej o wymiarach 3,94 x 2,40 m i powierzchni 9,4 m 2, z wybudowanym w niej oknem drewnianym o wymiarach 1,45 x 1,40 m;

dwóch ścian bocznych o łącznej powierzchni 6,40 m 2

połaci dachowej o wymiarach 3,60 x 4,95 m której powierzchnia wynosi 17,82 m 2, wykonanej nad nowo powstałym pokojem,

stanowiącwj część budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 98/1 w miejscowości O. gmina K.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu 21 sierpnia 2000 r. przeprowadzono kontrolę dwurodzinnego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 98/1 należącej do H. i J. P. W wyniku kontroli stwierdzono, iż inwestor nie posiadał wymaganej przepisami decyzji o pozwoleniu na budowę na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych.

W związku ze stwierdzeniem samowoli budowlanej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał, w drodze decyzji, rozbiórkę nadbudówki domu.

Decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego, a następnie uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, iż decyzja nakładająca obowiązek rozbiórki jest zbyt ogólnikowa oraz nakazał rozważyć, czy w związku z wprowadzeniem zmian w ustawie Prawo budowlane nakaz rozbiórki jest obligatoryjny.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie przeprowadził postępowanie administracyjne. W dniu 17 sierpnia 2004 r. odbyła się kolejna kontrola, w trakcie której precyzyjnie określono elementy obiektu budowlanego podlegające rozbiórce.

Organ stwierdził także, iż możliwe jest zalegalizowanie przedmiotowej samowoli, co przewiduje art. 48 ust. 2 prawa budowlanego zgodnie z którym organ w postanowieniu ustala wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia określonej dokumentacji.

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2004 r. organ nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia w terminie do 31 marca 2005 r. określonych dokumentów, w tym 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego.

H. i J. P. nie wywiązali się z obowiązków nałożonych na nich powyższym postanowieniem, zatem uzasadnionym stało się nakazanie rozbiórki przedmiotowego obiektu (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego).

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli H. i J. P.

Odwołujący się nie kwestionowali, iż nadbudówka została wzniesiona bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę. Wskazali natomiast, że nadbudowana część domu nie stanowi zagrożenia dla osób trzecich, zagrożenie natomiast zaistniałoby gdyby inwestorzy zostali zobligowani do rozbiórki nadbudowanej części, bowiem spowodowałoby to zniszczenie otynkowania oraz połaci dachowej nad przednią stroną mieszkania.

Po rozpatrzeniu środka zaskarżenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 4 sierpnia 2005 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 48 ust. 1, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nie znajdując podstaw prawnych do jej uchylenia lub zmiany.

W uzasadnieniu organ streścił stan faktyczny sprawy, a następnie odnosząc się do obowiązujących przepisów budowlanych stwierdził, iż organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne.

Ponadto wskazano, iż w związku ze stwierdzeniem samowoli budowlanej oraz nie wywiązaniem się z obowiązku przedłożenia przez inwestora określonej w postanowieniu dokumentacji, zasadnym było wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazu rozbiórki przedmiotowej nadbudówki.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli H. i J. P., wyjaśniając, iż rozbiórka nadbudowy domu spowoduje problemy finansowe i mieszkaniowe w ich rodzinie. Prosili ponadto o ponowne umożliwienie zalegalizowania niniejszej samowoli budowlanej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

W postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny ocenia czy zaskarżona decyzja jest zgodna prawem, przy czym sąd ten rozważa wyłącznie prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji jak i stan sprawy istniejący na dzień wydania decyzji (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 1999 r., III SA 4731/97 - Lex nr 37180).

W przedmiotowej sprawie skarga jest nie zasadna.

Aktualnie obowiązujący przepis art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do nałożenia na inwestora obowiązku nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jednakże przepis ten można zastosować dopiero wówczas, gdy w następstwie czynności właściwego organu administracji publicznej, o których mowa w ust. 2 i 3 nie zaistnieją przesłanki uzasadniające zalegalizowanie obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Okoliczności faktyczne sprawy są bezsporne, gdyż wynikają z ustaleń dokonanych w toku oględzin przeprowadzonych w dniu 21 sierpnia 2000 r. oraz 17 sierpnia 2004 r. z udziałem właścicieli H. i J. P., którzy potwierdzili okres realizacji nadbudowy obiektu budowlanego (10 sierpnia 2000 r. - 15 sierpnia 2000 r.) oraz fakt, że została ona zrealizowana bez pozwolenia na budowę.

W związku z tym, iż przepis art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane można zastosować dopiero wówczas, gdy w następstwie czynności właściwego organu administracji publicznej, o których mowa w ust. 2 i 3 nie zaistnieją przesłanki uzasadniające zalegalizowanie obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę organ w drodze postanowienia nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia określonej dokumentacji (w tym 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego), w celu rozważenia możliwości zalegalizowania samowoli budowlanej.

Termin na doręczenie dokumentacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył na dzień 31 marca 2005 r. Inwestorzy nie dostarczyli organowi wymaganej dokumentacji.

W związki z powyższym organ w trybie art. 48 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane wydał decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie wzniesionej nadbudówki.

Orzekając o rozbiórce obiektu budowlanego organ administracyjny zobowiązany jest do zbadania istnienia ustawowych jej przesłanek. Organy administracyjne obu instancji w rozpoznawanej sprawie prawidłowo stwierdziły zaistnienie przesłanek rozbiórki, zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z prawem.

Wskazane w treści skargi argumenty dotyczące wysokich kosztów rozbiórki i przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego nie mogą być w niniejszym postępowaniu rozważane ponieważ dotyczą okoliczności pozaprawnych a Sąd Administracyjny ma uprawnienie do kontroli decyzji wydawanych prze organy administracji publicznej jedynie co do ich zgodności z treścią obowiązującego prawa.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako niezasadną oddalił.