Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 28 września 2006 r.
II SA/Gd 754/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka.

Sędziowie WSA: Arkadiusz Despot-Mładanowicz Felicja Kajut (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2006 r. sprawy ze skargi A. E. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 sierpnia 2005 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych

1)

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 czerwca 2005 r. nr (...);

2)

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana;

3)

zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej A. E. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2003 r. nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 83 ust. 1, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126) oraz art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wstrzymał W. P. prowadzenie robót budowlanych na działce nr (...) w P. przy budowie budynku letniskowego, zbiornika na ścieki sanitarne i przyłącza wodociągowego, które w sposób istotny odbiegały od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę dnia 20 września 2002 r. wydanym przez Wójta Gminy. Następnie decyzją z dnia 17 stycznia 2003 r. nr (...) ww. organ nakazał inwestorowi w terminie do 31 maja 2003 r. wykonanie i przedłożenie stosownej dokumentacji, w tym projektu dokończenia robót budowlanych, związanej z przedmiotową budową. Rozstrzygnięcie to zostało jednak uchylone decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 marca 2003 r. nr (...). Konsekwencją wydanego rozstrzygnięcia była decyzja z dnia 2 kwietnia 2003 r. nr (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazująca W. P. przedłożenie dokumentów związanych z prowadzeniem ww. robót. Z kolei decyzją z dnia 14 sierpnia 2003 r. nr (...) Wojewoda, działając w oparciu o art. 104 § 1, art. 156 § 1 pkt 2 i art. 158 § 1 k.p.a., art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane stwierdził nieważność decyzji Wójta Gminy z dnia 20 września 2002 r., wskazując, iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Po złożeniu przez inwestora w dniu 22 grudnia 2003 r. wymaganej dokumentacji w dniu 10 lutego 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w oparciu o art. 83 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 51 ust. 1a ustawy - Prawo budowlane, art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) w zw. z art. 104 k.p.a. wydał decyzję o pozwoleniu na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych. Po wszczęciu w dniu 13 maja 2004 r. postępowania z wniosku L. P. i R. A. i przeprowadzeniu w dniu 24 maja 2004 r. oględzin ww. robót budowlanych Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie wydał postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, wskazując, iż w sposób istotny odstąpiono od warunków określonych w pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Następnie, decyzją z dnia 18 czerwca 2004 r. ponownie nałożono na W. P. obowiązek sporządzenia i przedłożenia 4 egz. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz zamurowania otworu drzwiowego wykonanego w ścianie zewnętrznej budynku zwróconej w stronę granicy z działką nr (...), stanowiącej drogę publiczną. Jednocześnie organ zobowiązał ww. do przedłożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W uzasadnieniu wydanego orzeczenia organ wskazał, iż odstępstwo polegało m.in. na podniesieniu poziomu parteru budynku w stosunku do zatwierdzonego planu realizacyjnego o ponad 1 m; jednakże z uwagi na fakt, iż miejscowy plan ogranicza wysokość zabudowy obiektu budowlanego do 1,5 kondygnacji bez określenia maksymalnej wysokości obiektu, istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem bez konieczności dokonania rozbiórki części obiektu. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia 2004 r.

Następnie organ nadzoru budowlanego I instancji w oparciu o art. 155, art. 154 § 2 i art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane decyzją z dnia 9 maja 2005 r. nr (...) uchylił ostateczną decyzję o wydaniu pozwolenia na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych, wskazując w uzasadnieniu, iż inwestor odstąpił od warunków w niej określonych; w tym stanie rozstrzygnięcie takie należało z obrotu prawnego wyeliminować.

Po wykonaniu zaś przez inwestora w całości obowiązków nałożonych decyzją z dnia 18 czerwca 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30 czerwca 2005 r. nr (...)., na mocy art. 104 § 1 k.p.a., art. 83 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 51 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany zamienny oraz wydał pozwolenie na wznowienie robót budowlanych; jednocześnie organ zobowiązał inwestora do uzyskania decyzji - pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku rekreacji indywidualnej. Odwołania od ww. rozstrzygnięcia wnieśli L. P. oraz E. F., kwestionując wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w sytuacji gdy poprzedni projekt został z obiegu prawnego wyeliminowany. L. P. wskazała m.in., iż o nowym projekcie jej nie wiadomo; nie miała również możliwości zapoznania się z nową dokumentacją. E. F. podniósł nadto, iż budowany obiekt posiada zbyt duże gabaryty co stoi w sprzeczności z wcześniejszym projektem. W projekcie przyjęto bowiem wymiar 1,30 m od góry stropu do gruntu. Obecnie wysokość budynku wynosić będzie ponad 10 m od gruntu do kalenicy dachu. W świetle zaś norm budowlanych pustkę powietrzną projektuje się w celu zmniejszenia strat ciepła, a nie w celu wybudowania budynku dowolnie wysokiego. Co równie ważne, obiekt zasłoni widok z działki odwołującego od strony zachodniej na jezioro przez co działka stanie się nieatrakcyjna.

Decyzją z dnia 3 sierpnia 2005 r. nr (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane zaskarżone rozstrzygnięcie utrzymał w mocy nie znajdując podstaw do jego uchylenia.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż dostarczony obecnie przez inwestora projekt budowlany zamienny przewiduje zasypanie piwnic i budowę obiektu o 1,5 kondygnacji, co jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy z dnia 11 października 1999 r.; tym samym przedłożony obecnie projekt spełnia wymogi dla tego rodzaju opracowań, określone w art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. Z kolei w świetle art. 51 ust. 4 ww. aktu normatywnego właściwy organ wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, przy czym w decyzji tej nakłada się także obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Odnosząc się zaś do zarzutów podniesionych w odwołaniach organ II instancji podniósł, iż stosownym pismem zawiadomił strony o możliwości zapoznania się ze złożonym projektem budowlanym, który został wyłożony do wglądu. L. P. odpowiednie pismo w tym przedmiocie otrzymała w dniu 28 maja 2005 r. Z kolei przepisy ustawy - Prawo budowlane nie normują kwestii związanych z zasłanianiem widoków; miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ogranicza na tym terenie wysokość zabudowy do 1,5 kondygnacji, nie określając jednakże maksymalnej wysokości obiektów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A. E. wniosła o uchylenie ww. decyzji jako naruszającej prawo.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organy nadzoru budowlanego badając i rozstrzygając sprawę dotyczącą istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę powinny kierować się przede wszystkim oceną charakteru i stanem zaawansowania robót budowlanych. Tego w przedmiotowej sprawie żaden z organów wydających decyzje nie uczynił; ograniczono się jedynie do nakazania inwestorowi zamurowania otworu drzwiowego w ścianie piwnicznej oraz zasypania piwnic, czego inwestor i tak nie wykonał bądź wykonał częściowo. Skoro zaś ww. obowiązki nie zostały wykonane organ nie powinien był zatwierdzać projektu zamiennego oraz wydawać zezwolenia na wznowienie robót budowlanych. Należało za to wydać decyzję o wstrzymaniu robót aż do całkowitego usunięcia stwierdzonych odstępstw. Równocześnie nie można zgodzić się z organami nadzoru budowlanego, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ogranicza na tym terenie wysokość zabudowy do 1,5 kondygnacji nie określając maksymalnej wysokości obiektów. Warunki zabudowy terenu muszą bowiem uwzględniać dostosowanie obiektu do lokalnej architektury sąsiednich działek.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze organ podał, iż dostarczony przez inwestora projekt budowlany zamienny jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; z kolei nakaz dotyczący zamurowania otworu drzwiowego został już przez inwestora wykonany, co potwierdza stosowna notatka służbowa organu I instancji oraz znajdująca się w aktach dokumentacja fotograficzna.

Postanowieniem z dnia 7 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wskazać należy, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są niezgodne z prawem.

Dla oceny legalności zaskarżonej decyzji należy wskazać na stan prawny obowiązujący w dacie orzekania przez organ drugiej instancji. I tak, art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003, nr 207, poz. 2016 ze zm.) stanowił, iż właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź w przepisach. Następnie, na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane właściwy organ może wydać decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części albo nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności. W takim przypadku organ może również nałożyć, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Do zakresu tych zmian stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące projektu budowlanego. (art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy).

W razie wykonania nałożonych obowiązków, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane właściwy organ wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Nadto, w konsekwencji samowolnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ obligatoryjnie powinien uchylić decyzję o pozwoleniu na budowę eliminując ją z obrotu prawnego (art. 36a ust. 2 ustawy - Prawo budowlane).

Z powyższego wynika, iż realizowanie obiektu budowlanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach prawa budowlanego wypełnia dyspozycję przepisów art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, których ratio legis polega na wymuszeniu na inwestorze doprowadzenia budowanego obiektu do stanu zgodnego z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz w przepisach prawa. Dopiero w przypadku niewykonania nałożonych w trybie powyższych przepisów obowiązków właściwy organ może w drodze decyzji nakazać inwestorowi zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części (art. 51 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane). Ze względu na to, iż w przypadkach określonych w przepisach art. 50 ust. 1 pkt 3 i art. 51 ustawy - Prawo budowlane chodzi jedynie o samowolne odstępstwo od warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, dlatego w takiej sytuacji obowiązkiem organów budowlanych jest wymusić na inwestorze dokonanie zmian lub przeróbek koniecznych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z warunkami i wymogami określonymi w pozwoleniu na budowę lub w przepisach Prawa budowlanego, a dopiero w razie niewykonania takiego obowiązku do nakazania zaniechania dalszych robót bądź rozbiórki obiektu lub jego części.

W niniejszej sprawie organy administracji stosownie do zaistniałego stanu faktycznego postępowały zgodnie z zasadami wynikającymi z postanowień przepisów prawa materialnego i procesowego. Po stwierdzeniu bowiem samowolnego odstąpienia od warunków zawartych w decyzji z dnia 10 lutego 2004 r. wtym projektu dokończenia robót budowlanych postanowieniem z dnia 18 czerwca 2004 r., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane, wstrzymano roboty budowlane. Następnie decyzją z dnia 18 czerwca 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, nakazał inwestorowi doprowadzić przedmiotową budowę do stanu zgodnego z przepisami, a mianowicie nałożył na niego obowiązek sporządzenia i przedłożenia 4 egz. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz zamurowania otworu drzwiowego wykonanego w ścianie zewnętrznej budynku zwróconej w stronę granicy z działką nr (...), stanowiącej drogę publiczną. Jednocześnie organ zobowiązał ww. do przedłożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W wyniku kontroli instancyjnej powyższej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 13 sierpnia 2004 r. utrzymał ją w mocy.

Po wykonaniu nałożonych na inwestora decyzją z dnia 18 czerwca 2004 r. obowiązków, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30 czerwca 2005 r. zatwierdził projekt budowlany zamienny oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych dotyczących zakwestionowanej inwestycji. Decyzja organu drugiej instancji utrzymująca w mocy decyzję z dnia 30 czerwca 2005 r. stała się przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Należy też zauważyć, że w niniejszej sprawie przepis art. 36a ust. 2 ustawy nie miał w sprawie zastosowania z uwagi na fakt, że decyzją z dnia 14 sierpnia 2003 r. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Wójta Gminy z dnia 20 września 2002 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. P. pozwolenia na budowę, tym samym ww. decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego.

Przechodząc do meritum sprawy Sąd stwierdza, że niezasadnie organy obu instancji uznały, że inwestor w sposób prawidłowy wykonał nałożone na niego decyzją z dnia 18 czerwca 2004 r. obowiązki. W ocenie Sądu przedstawiony przez inwestora projekt budowlany zamienny nie odpowiada w pełni wymogom wynikającym z art. 35 ustawy - Prawo budowlane, który zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy miał w sprawie zastosowanie.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że należy się zgodzić z oceną organu pierwszej instancji, iż przedłożony projekt budowlany zamienny spełnia wymogi dla tego rodzaju opracowań określonych w art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. Wcześniej organ stwierdził, że projekt budowlany przewiduje budowę obiektu o 1,5 kondygnacji, co jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P., zatwierdzonego uchwała nr (...) Rady Gminy z dnia 11 października 1999 r. (Dz. Urz. Woj. (...)). Ww. plan, jak wynika z treści decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 20 września 2001 r. nr (...), przewiduje, że działka nr (...) w P. jest położona na terenie, dla którego wprowadzono ograniczenie wysokości zabudowy do 1,5 kondygnacji. Organy orzekające w sprawie stanęły na stanowisku, że przepis ten nie wprowadził ograniczenia wysokości budynków w metrach. Zdaniem Sądu taka interpretacja jest nieprawidłowa, bowiem ww. zapis planu wskazuje wyraźnie, że chodzi w nim właśnie o ograniczenie wysokości mających powstawać budynków do 1,5 kondygnacji, przy czym wysokość tę należy mierzyć od poziomu gruntu (stan 0,00 na poziomie istniejącego terenu). Odmienna interpretacja tego zapisu planu niweczyłaby jego istotę, która sprawdza się - zdaniem Sądu - do ograniczenia wysokości zabudowy z uwagi na przeznaczenie terenu pod zabudowę letniskową, a co za tym idzie, m.in. ograniczenie gabarytów budynków, co z kolei w pewnym stopniu eliminuje niedogodności wynikające z sąsiedztwa, a w tym nieprzesłanianie w sposób nadmierny widoku.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że bezsporne jest w sprawie, iż przedmiotowy budynek posadowiony jest na fundamencie, który znacznie wystaje ponad powierzchnię gruntu. Z projektu wynika, że jest to 130 cm, jednak mając na uwadze całokształt sprawy powstaje wątpliwość, czy istniejące w dacie wydania zaskarżonej decyzji fundamenty w rzeczywistości nie wystawały znacznie wyżej niż 130 ponad poziom terenu. Sąd powziął taką wątpliwość mając na uwadze ustalenia dokonane w toku toczących się również wcześniej postępowań. I tak z treści protokołu dokonanych w dniu 24 maja 2004 r. oględzin fundamentów wynika, że cytat: " Od poziomu gruntu ściany budynku zostały wyciągnięte ok. 2 m nad poziom gruntu istniejącego". O tym, że tak jest w rzeczywistości twierdziły również strony postępowania E. F. i pełnomocnik A. E. R. A. Nadto z porównania znajdujących się w projekcie budowlanym zamiennym i projekcie dokończenia robót budowlanych - które wykonywane są z uwzględnieniem dotychczas wykonanych prac budowlanych - Przekroju AA budynku wynika, że w obu przypadkach wysokość fundamentów wynosi 3m, tymczasem, jak wynika z akt sprawy, istotnym odstępstwem od warunków zatwierdzonego projektu dokończenia robót budowlanych było wysunięcie fundamentów ponad poziom terenu, o czym była mowa wyżej. Tym samym też wysokość fundamentów nie może w jednym i drugim przypadku być taka sama.

Powyższa nieścisłość nie jest jedyną, jaką zawiera przedstawiony przez inwestora projekt budowlany zamienny co jest prawdopodobnie wynikiem nanoszenia na pierwotny projekt budowlany zmian wynikających z faktu mających miejsce po sobie działań inwestora stanowiących odstępstwo od warunków pozwolenia na budowę i decyzji z dnia 10 lutego 2004 r. Odnosząc się do kwestii wysokości projektowanego budynku, należy zauważyć, że z "Opisu technicznego konstrukcji do projektu budynku letniskowego w P." pkt 0.1 Dane ogólne wynika, że cytat: "Przedmiotowy budynek jest obiektem dwukondygnacyjnym, niepodpiwniczonym z poddaszem użytkowym." O tym, że nadal część projektu dotyczy budynku dwukondygnacyjnego świadczy również treść pkt 0.3.3 Stropy z ww. "Opisu technicznego konstrukcji...", jak również rysunek nr K-3: Strop nad pierwszym piętrem.

Sąd nie znalazł również w projekcie załącznika II.2: "Warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej", co być może spowodowane jest tym, że część projektu stanowi słabo czytelne kserokopie.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, że przedstawiony przez inwestora zamienny projekt budowlany jest niezgodny z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P., jak również postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 20 września 2001 r. Tym samym należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja z dnia 30 czerwca 2005 r. zostały wydane z naruszeniem art. 51 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, co dało podstawę do ich uchylenia na mocy art. 145 § 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdza, że niezasadnie skarżący twierdzi, jakoby z decyzją z dnia 18 czerwca 2004 r. nałożono na inwestora obowiązek zasypania fundamentów (tzw. piwnic) i obowiązek ten nie został wykonany.

Decyzją tą nałożono na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia 4 egz. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz zamurowania otworu drzwiowego wykonanego w ścianie zewnętrznej budynku i ten ostatni obowiązek został przez inwestora wykonany. Zasypanie fundamentów zostało natomiast przewidziane w projekcie dokończenia robót budowlanych, który przestał "obowiązywać" w związku z uchyleniem decyzji z dnia 10 lutego 2004 r. (decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 maja 2005 r. nr (...)).

Mając powyższe rozważania na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku doszedł do przekonania, że należy uwzględnić skargę i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uchylić zaskarżone decyzje.

Mając na uwadze treść art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 w zw. z art. 209 ww. aktu prawnego.

Wskazania co dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań. Prowadząc ponownie postępowanie w sprawie organ winien nakazać inwestorowi podjąć działania zmierzające do doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem, w tym zgodności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P.