Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 21 marca 2006 r.
II SA/Gd 152/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na uchwałę Rady Miasta z dnia 26 maja 1999 r. nr (...) w przedmiocie zarzutu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 26 maja 1999 r. nr (...) dotyczącą odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy Ch. w G., rejon ulic (...) i (...) wniósł J. D. Wskazał w niej, iż zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył. co następuje:

Zaskarżona uchwała była już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt II SA/Gd 1455/99, w której wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2001 r. skarga została oddalona. W konsekwencji tego - zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) - nie było dopuszczalne kolejne zaskarżenie tej samej uchwały Rady Miasta. Jak to przyjął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 19 grudnia 2002 r. III RN 127/02, OSNCP 2003/24/586, - z reguły nie jest dopuszczalna ponowna sądowa weryfikacja uchwał. W uzasadnieniu wyroku z dnia 3 kwietnia 200lr. Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie uznał brak interesu prawnego po stronie skarżącego stwierdzając, że nie może on wskazać normy prawa materialnego, z której interes ten miałby wynikać. Sąd zwrócił też uwagę na brak merytorycznego uzasadnienia skargi.

Niezależnie od powyższego skarżący nie zwrócił się we własnym imieniu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Miasta, a jest to zgodnie z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym warunek konieczny do skutecznego zaskarżenia uchwały.

Mając powyższe na uwadze, skargę na uchwałę z dnia 26 maja 1999 r. należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec o jej odrzuceniu.