Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1940889

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 3 listopada 2015 r.
II SA/Bk 598/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.).

Sędziowie NSA: Grażyna Gryglaszewska, Anna Sobolewska-Nazarczyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) lipca 2015 r. nr (...) w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) lipca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B.przez Starszego Pracownika Socjalnego w Dziale Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia (...) czerwca 2015 r. znak (...) w sprawie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego w okresie świadczeniowym 2014/2015 na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 17 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz art. 2 pkt 4, 5, 5 a i art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 2 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1228 z późn. zm.).

Decyzję tę organ wydał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Postępowanie o ustaleniu prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz M. J. organ I instancji wszczął na wniosek Pani L. K. z dnia (...).06.2015 r.

Po ustaleniu, iż dochód na osobę w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy w rodzinie wyniósł 913,21 zł i przekracza kwotę uprawniającą do uzyskania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, który wynosi 725,00 zł odmówił przyznania świadczenia alimentacyjnego, wskazując jako podstawę prawną art. 1a, art. 9, art. 10 ust. 2, art. 12, art. 15 ust. 1 i 2, art. 18, art. 20 ust. 1 i 2 i art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2015 r. poz. 859) oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosków, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 123, poz. 836 z późn. zm.).

W odwołaniu od tej decyzji Pani L. K. podniosła, że w roku 2013 jej zarobki rzeczywiście przekroczyły kwotę kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Od marca bieżącego roku pracuje jednak w zmniejszonym wymiarze godzin i jej zarobki nie wystarczają na utrzymanie jej i syna co uzasadnia przyznanie wnioskowanego świadczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. po rozpoznaniu odwołania stwierdziło, że ustalenia organu I instancji są prawidłowe. Wniosek o przyznanie świadczenia alimentacyjnego został złożony w dniu (...).06.2015 r., wobec czego dotyczył przyznania zasiłku od 1 stycznia 2015 r. do 30 września 2015 r. Dochód na członka rodziny został określony zgodnie z art. 2 ust. 5a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Zgodnie z tym przepisem ustalany jest na podstawie przeciętnego dochodu osiągniętego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy. Wyliczony na podstawie zaświadczenia z urzędu skarbowego dochód na członka rodziny w roku 2013 wyniósł 913,21 zł i przekroczył kwotę 725,00 zł na osobę w rodzinie. Nie został zatem spełniony warunek dochodowy uprawniający do przyznania wnioskowanego świadczenia. Jednocześnie organ stwierdził, że zmniejszenie ilości godzin świadczonej pracy na umowę zlecenie nie mogło być uwzględnione na zasadzie art. 9 ust. 3 ustawy przy ustalaniu wysokości dochodu stanowiącego podstawę do ustalania świadczenia z funduszu alimentacyjnego, jako dochód utracony. Przesłankę dla uznania utraconego dochodu stanowić może wyłącznie utrata dochodu spowodowana utratą zatrudnienia, czyli rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy, nie zaś jak w niniejszym przypadku zmniejszeniem ilości godzin. Odwołująca się jest zatrudniona w obu firmach od (...).07.2010 r. na umowie zlecenia, co potwierdzają załączone umowy. Z tego też względu organ uznał decyzję za prawidłową.

W skardze skarżąca L. K. zarzuciła naruszenie art. 2 pkt 17 lit. c i art. 9 ust. 2 i 3 ustawy z 7 września o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. W uzasadnieniu wskazała, że do wyliczeń kryterium dochodowego przyjęto jej dochód z 2013 r. podczas gdy od stycznia 2014 r. pracuje w zmniejszonej liczbie godzin, zatem jej sytuacja dochodowa uległa zmianie i należało tę zmianę uwzględnić przy wydawaniu decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało argumentację zawartą w decyzji dodając, że na podstawie przedłożonych umów zlecenia skarżąca ma nawiązany stosunek prawny w formie zlecenia, który istnieje między tymi samymi stronami nieprzerwanie od (...).10.2010 r., a to oznacza, że skarżąca nie utraciła innej pracy zarobkowej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.

Stan faktyczny ustalony przez organ administracyjny nie nasuwa zastrzeżeń. Nie kwestionuje go też skarżąca zgłaszając zarzuty co do kwestii odmowy uwzględnienia okoliczności zmniejszenia ilości godzin pracy wykonywanej na podstawie umowy zlecenia od marca bieżącego roku co spowodowało także zmniejszenie wysokości dochodu. Ta okoliczność w ocenie skarżącej winna być uznana jako utrata dochodu w rozumieniu art. 2 pkt 17 lit. c i art. 9 ust. 2 i 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów skutkującym przyjęciem, iż jej dochody nie przekraczają wymaganego kryterium dochodowego i przyznaniem wnioskowanego świadczenia.

Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić w świetle zapisu art. 2 pkt 17 lit. c ustawy zgodnie z którym pod pojęciem utraty dochodu należy rozumieć utratę zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Ze znajdujących się w aktach umów zlecenia wynika, że skarżąca pracuje nieprzerwanie od (...).07.2010 r. zwierając coroczne umowy zlecenia z dwoma firmami D. P. Sp. z o.o. i S. S. Sp. z o.o. W dacie złożenia wniosku skarżąca nadal świadczyła pracę w obu firmach z tym, że na podstawie jednej z umów miała stawkę godzinową minimalnie podwyższoną w stosunku do poprzedniej umowy bez określenia ilości godzin, natomiast na podstawie drugiej umowy miała stawkę kwotową z kolei zmniejszoną w porównaniu do poprzedniej umowy. Przyjęcie w tej sytuacji przez organy, iż nie zachodzi utrata zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, którego uwzględnienie dawałoby podstawę do ustalenia dochodu w innej kwocie niż to wyliczył organ należy uznać za prawidłowe. Zmniejszenie dochodu o ile wystąpi w skali roku kalendarzowego winno być uwzględnione przy rozpoznawaniu przyznania świadczenia alimentacyjnego za następny okres świadczeniowy.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.