Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1145737

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 5 kwietnia 2012 r.
II SA/Bk 57/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.).

Sędziowie NSA: Grażyna Gryglaszewska, Stanisław Prutis.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody P. z dnia (...) listopada 2011 r. nr (...) w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania obiektu budowlanego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją Wojewody P. z dnia (...) listopada 2011 r. Nr (...) utrzymano w mocy decyzję Starosty M. z dnia (...) września 2011 r. Nr (...) w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr geod. (...), położonej w G. przy ul. S. (...).

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

W dniu (...) września 2011 r. J. K. zgłosiła zamiar wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr geod. (...), położonej w G. przy ul. S. (...).

Decyzją z dnia (...) września 2011 r. Starosta M. w oparciu o przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) wniósł sprzeciw przyjęcia ww. zgłoszenia wskazując na niezgodność projektowanego zamierzenia z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Miasta G. Zgodnie bowiem z § 17 ust. 1 pkt 6 uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia 28 kwietnia 2004 r. Nr XIX/75/04 (Dz. Urz. Woj. Podlaskiego Nr 64, poz. 1098) na terenie projektowanej inwestycji, istnieje obowiązek odprowadzania ścieków do istniejącej kanalizacji, natomiast tylko w przypadku terenów bez sieci kanalizacyjnej dopuszcza się indywidualne gromadzenie ścieków w szczelnych zbiornikach oraz budowę przydomowych oczyszczalni. Dodatkowo organ zauważył, iż z przedłożonego szkicu sytuacyjnego, będącego załącznikiem do zgłoszenia, wynika, że w chwili obecnej ścieki z nieruchomości skarżącej odprowadzane są do istniejącego zbiornika szczelnego.

Na podstawie zaś pisma Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w G. z dnia (...) września 2011 r. ustalono, iż istnieje możliwość podłączenia ścieków z działki (...) do istniejącej kanalizacji miejskiej.

Od tej decyzji J. K. reprezentowana przez J. K. złożyła odwołanie do Wojewody P. podnosząc, iż organ I instancji dokonał błędnej oceny zarówno zapisu planu, jak też pisma Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w G. z dnia (...) września 2011 r. Zdaniem skarżącej z ww. pisma wynika, że w chwili obecnej na działce gminnej znajduje się przykanalik, jak również że istnieje możliwość podłączenia ścieków z działki nr (...) po przesunięciu przykanalika w obręb działki, co jest planowane na rok (...). Powyższe nie oznacza jednak, iż na chwilę obecną istnieje możliwość podłączenia działki do kanalizacji miejskiej. Nie można zatem twierdzić, iż planowana inwestycja narusza zapis obowiązującego planu, przez co odmowę przyjęcia zgłoszenia należy uznać za niezgodną z art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawa budowlane.

Wojewoda P. nie podzielił powyższego stanowiska i decyzją z dnia (...) listopada 2011 r. orzekł o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż przed przyjęciem zgłoszenia organ bada przede wszystkim zgodność zamierzenia inwestycyjnego z obowiązującym na danym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W omawianej sprawie § 17 pkt 6 obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Goniądz zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w Goniądzu z dnia 28 kwietnia 2004 r. Nr XIX/75/04, zobowiązuje odprowadzenie ścieków do istniejącej kanalizacji, natomiast tylko w przypadku terenów bez sieci kanalizacyjnej dopuszcza się indywidualne gromadzenie ścieków w szczelnych zbiornikach oraz budowę przydomowych oczyszczalni. Jak wynika zaś z pisma Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w G. istnieje możliwość odprowadzenia ścieków z działki (...) do istniejącej kanalizacji miejskiej po przesunięciu przykanalika do granicy tej działki. Poza tym obecnie ścieki odprowadzane są do istniejącego szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe, tak więc do czasu wykonania omawianego przykanalika skarżąca ma możliwość odprowadzania ścieków bez konieczności budowy przydomowej oczyszczalni ścieków.

Mając na względzie powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż wykonanie projektowanej oczyszczalni ścieków naruszy zapis obowiązującego planu, dlatego też wniesienie sprzeciwu przez Starostę M. należy uznać za prawidłowe.

Nie godząc się z powyższym stanowiskiem J. K., reprezentowana przez J. K. wywiodła skargę do tutejszego Sądu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Starosty M., którym zarzuciła:

1)

naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; § 17 pkt 6 uchwały Nr XIX/75/04 Rady Miejskiej w G. z dnia 28 kwietnia 2004 r. o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta Goniądz (Dz. Urz. Woj. Podlaskiego Nr 64, poz. 1098) poprzez niewłaściwą wykładnię oraz

2)

naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi poniesiono, iż w świetle zapisu obowiązującego w tej sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w pierwszej kolejności należałoby wyjaśnić kwestię rozumienia pojęcia "istniejącej kanalizacji". Zdaniem pełnomocnika skarżącej, organy obu instancji dokonały błędnej interpretacji tego pojęcia uznając, że należy przez nie rozumieć istnienie kanalizacji w ogóle na terenie miasta, a nie istnienie sieci kanalizacji wykonanej w sposób, który umożliwia podłączenie do niej nieruchomości. Zauważyć bowiem należy, iż obowiązek budowy sieci kanalizacyjnej na danym terenie spoczywa w części na przedsiębiorstwie wodociągowo - kanalizacyjnym (w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 z późn. zm.)), a w części na właścicielu nieruchomości, przy czym właściciel nieruchomości może wykonać swój odcinek wyłącznie po wykonaniu odcinka przypisanego przedsiębiorstwu wodociągowo - kanalizacyjnemu. Wykonując powyższy obowiązek przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne budując sieć kanalizacyjną wykonywało na terenie poszczególnych nieruchomości w mieście G. przykanaliki (3 m w głębi nieruchomości). Przykanaliki zostały m. in. wykonane na terenie nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością skarżącej, jednakże z niezrozumiałych powodów przykanalik taki nie został wykonany na nieruchomości skarżącej, lecz na sąsiedniej nieruchomości - drodze gminnej i to bynajmniej nie przy granicy z nieruchomością skarżącej, ale na środku, co oznacza, że nieruchomość skarżącej znajduje się poza istniejącą siecią kanalizacyjną, co potwierdza opinia z dnia (...) września 2011 r. Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w G.

Pełnomocnik nie zgodziła się również z wykładnią § 17 pkt 6 uchwały Rady Miejskiej w Goniądzu o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta Goniądz zaprezentowaną przez organy obu instancji, wskazując, iż prawidłowa wykładnia powyższego przepisu powinna doprowadzić do wniosku, iż w przypadku spełnienia warunku w postaci braku dostępu do sieci kanalizacji miejskiej, dopuszczalne jest wybudowanie według wyboru osoby zainteresowanej szczelnego zbiornika lub przydomowej oczyszczalni (każdej z osobna albo obydwu razem), natomiast nie można zgodzić się, iż w świetle powyższego przepisu, budowa szczelnego zbiornika wyklucza możliwość budowy przydomowej oczyszczalni ścieków.

Odnośnie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego wskazano, iż organy nie podjęły wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, a w szczególności dokonały błędnej oceny dowodu w sprawie, jakim jest opinia z dnia (...) września 2011 r. Dyrektora Zakładu Usług Komunalnych w G. Zdaniem pełnomocnika powyższe pismo absolutnie nie potwierdza, iż w chwili obecnej skarżąca ma dostęp do sieci kanalizacyjnej, wręcz przeciwnie - potwierdza to, iż bez wykonania przez przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne obowiązku w postaci wykonania przykanalika przy granicy z jej nieruchomością, nie ma ona możliwości podłączenia się do sieci kanalizacyjnej.

Na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącej powołała się na uchwałę SN z dnia 13 września 2009 r. III CZP 79/07 na okoliczność, iż skarżąca nie ma dostępu do istniejącej sieci kanalizacyjnej.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda P. podtrzymał dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w tej sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, albowiem kontrolowane rozstrzygnięcie nie jest dotknięte wadami podniesionymi w skardze, jak również innymi, które sąd administracyjny jest obowiązany uwzględniać z urzędu, jako niezwiązany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Przedmiotem dokonywanej kontroli sądowej jest decyzja w sprawie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania obiektu budowlanego. Podstawę materialoprawną tego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Z brzmienia powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż organ każdorazowo powinien rozstrzygnąć, czy zamierzenie budowlane objęte zgłoszeniem jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i w przypadku stwierdzenia takiego naruszenia zobligowany jest wnieść sprzeciw. Określenie ustawowe "wnosi sprzeciw" oznacza bowiem, iż rozstrzygnięcie, co do wniesienia sprzeciwu nie jest pozostawione uznaniu organu, lecz jest jego obowiązkiem w sytuacji wystąpienia, co najmniej jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek, w tym m.in.: w przypadku stwierdzenia, iż budowa objęta zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (pkt 2 ust. 6).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż organy obu instancji dokonały prawidłowej oceny w zakresie zgodności planowanej budowy objętej zgłoszeniem z obowiązującym w danej miejscowości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i w konsekwencji tego badania słusznie wywiodły, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie bowiem z § 17 pkt 6 uchwały Rady Miejskiej w Goniądzu z dnia 28 kwietnia 2004 r. Nr XIX/75/04 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Goniądz (Dz. Urz. Woj. Podlaskiego Nr 64, poz. 1098) na terenach objętych planowaną inwestycją, odnośnie warunków i zasad zabudowy i zagospodarowania ustala się "odprowadzanie ścieków do istniejącej kanalizacji - ponadto na terenach bez sieci kanalizacyjnej dopuszcza się indywidualne gromadzenie ścieków, w szczelnych zbiornikach z zapewnieniem ich wywożenia do punktu zlewnego w oczyszczalni oraz budowę przydomowych oczyszczalni, a także oczyszczalni zbiorczych dla większej liczby użytkowników".

W ocenie Sądu powyższy zapis należy rozumieć zgodnie z interpretacją dokonaną w tej mierze przez organy obu instancji, a mianowicie jako istnienie obowiązku odprowadzania ścieków do istniejącej kanalizacji, natomiast tylko w przypadku terenów bez sieci kanalizacyjnej dopuszcza się indywidualne gromadzenie ścieków, w szczelnych zbiornikach oraz budowę przydomowych oczyszczalni. Powyższy zapis jest jednoznaczny i nie budzi zdaniem Sądu wątpliwości. Jego celem jest uporządkowanie warunków i zasad zabudowy i zagospodarowania na danym terenie, również w zakresie odprowadzania ścieków, przyjmując za zasadę ich odprowadzanie do sieci kanalizacyjnej, tam gdzie ona istnieje. Jak wynika zaś z ustaleń organów poczynionych w niniejszej sprawie, na terenie planowanej inwestycji istnieje sieć kanalizacji miejskiej. Ulicą S., przy której położona jest nieruchomość skarżącej przebiega kolektor sanitarny, który został wybudowany w kierunku posesji skarżącej. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, iż zgodnie z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązek odprowadzania ścieków do istniejącej kanalizacji dotyczy również skarżącej. Powyższy obowiązek należy jednak odnosić tylko do nowej budowy, natomiast tak jak w przypadku skarżącej, która obecnie odprowadza ścieki ze swojej posesji do szczelnego zbiornika, plan nie nakazuje ani jego likwidacji (jako stan zastany), ani też nie uzależnia budowy nowego zbiornika od faktu już istniejącego. Jak już bowiem wyżej wskazano jedynym warunkiem podlegania temu obowiązkowi jest okoliczności istnienia bądź nie istnienia na danym terenie sieci kanalizacyjnej.

Odmienne stanowisko prezentowane w tej sprawie przez skarżącą uznać należy za nietrafne i jako takie nieodpowiadające prawu. Skarżąca nie kwestionuje samego faktu istnienia sieci kanalizacyjnej na terenie planowanej budowy, podnosi jednakże, iż brak przykanalika przy granicy z jej nieruchomości dowodzi, iż nie ma ona dostępu do niej, w konsekwencji czego nie ma możliwości podłączenia się do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Odnosząc się do powyższego, po pierwsze wskazać należy, iż ww. uchwała Rady Miejskiej w Goniądzu posługuje się pojęciem "istniejącej kanalizacji", nie zaś możliwości podłączenia się do niej, co zdaniem Sądu jest kwestią następczą. Po drugie wbrew twierdzeniom skarżącej brak przykanalika przy granicy z jej działką nie stanowi, iż znajduje się ona poza istniejąca siecią, nadto nie stoi również na przeszkodzie możliwości podłączenia się do istniejącej kanalizacji, po przesunięciu omawianego kanalika do granicy jej działki. W tym miejscu nie sposób pominąć jest pisma Zakładu Usług Komunalnych z dnia (...) września 2011 r.,

w którym wskazano powody zaistniałej sytuacji. Zakład wyjaśnił, iż pierwotnie przykanalik wybudowany został w działce gminnej zajmowanej przez skarżącą i zagrodzoną płotem, dlatego też uprzednio znajdował się w jej posesji. Obecnie po usunięciu ogrodzenia znajduje się w drodze gminnej. Powyższy problem został zgłoszony do Gminy G., która wskazała, iż wykonanie projektu tego zadania przewiduje na rok (...). Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby skarżąca podejmowała jakiekolwiek próby podłączenia się do istniejącej sieci.

Powyższe ustalenia dowodzą, iż organy obu instancji prawidłowo stwierdziły, iż wykonanie projektowanej oczyszczalni ścieków naruszy zapis obowiązującego planu, dlatego też wniesienie sprzeciwu należy uznać za odpowiadające prawu. Powoływana zaś przez skarżącą uchwała SN z dnia 13 września 2007 r. III CZP 79/07 jako wprost nie dotycząca zagadnień poruszanych w tej sprawie, nie uzasadnia zarzutu, iż organy przy wydawaniu swoich rozstrzygnięć naruszyły przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz dokonały błędnej interpretacji zapisu § 17 pkt 6 ww. uchwały Rady Miejskiej w Goniądzu.

W niniejszej sprawy nie uchybiono również przepisom prawa procesowego. Wbrew twierdzeniom skarżącego wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). Ocena ta nie nosi zaś cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne.

W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na względzie zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), o czym orzeczono jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.