II SA/Bk 486/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2556193

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 października 2018 r. II SA/Bk 486/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. i J. J. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia (...) czerwca 2018 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oraz opłaty egzekucyjnej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

J. J. i J. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia (...) czerwca 2018 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oraz opłaty egzekucyjnej.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 30 sierpnia 2018 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 403 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 13) oraz do podpisania skargi i złożenia jednego odpisu skargi (k.14), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopertach oraz zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek wynika, że z uwagi na nieobecność adresatów 4 września 2018 r., przesyłki pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłki awizowano powtórnie 12 września 2018 r. (k.108 i 111). Z uwagi na to, że skarżący przesyłek nie odebrali, zwrócono je do Sądu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej jako p.p.s.a., skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia; (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; (5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 i 3 tej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia skarżącym pism sądowych w sposób przewidziany wart. 65-72 p.p.s.a. zostały ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru zawiadomienia o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżących, nastąpiły w dniu 4 września 2018 r. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 12 września 2018 r. Nieodebranie przez skarżących przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana wart. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienia o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 4 września 2018 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa wart. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 18 września 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 25 września 2018 r. W zakreślonym terminie skarżący nie podpisali złożonej skargi i nie uiścili wpisu od skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobligowany był do odrzucenia ich skargi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.