Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1752437

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 11 czerwca 2015 r.
II SA/Bk 378/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S.A. Z. w B. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w B. z dnia (...) kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie skierowania pracowników do innych prac postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

Strona skarżąca złożył skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w B. utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w B. z dnia (...) lutego 2015 r. dotyczącą skierowania do innych prac (niezwiązanych z eksploatacją urządzeń elektroenergetycznych), pracowników wykonujących prace torowe w torze głównym dodatkowym stacji B., polegające na wymianie torów przy czynnej trakcji kolejowej do czasu uzyskania uprawnień kwalifikacyjnych do eksploatacji urządzeń energetycznych o napięciu powyżej 1 kV. W skardze na tę decyzję zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania oraz decyzji ją poprzedzającej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. Nr 2012, poz. 270 z późn. zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma zatem możliwość, ale nie obowiązek wydania takiego postanowienia. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie analizuje zatem wszelkich skutków jej wykonania, a jedynie rozważa, czy wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym jej uchyleniu. Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, to wnioskodawca jest zobowiązany wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia (vide: postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133, postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica 1793221).

W sprawie niniejszej strona skarżąca nie podała żadnego uzasadnienia wniosku tym samym nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z lektury skargi wynika, że wykazano w niej zasadność zarzutów merytorycznych, które winny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. I wprawdzie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego, gdyż opiera się na materiale dowodowym pozwalającym zająć stanowisko w sprawie (vide: postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, publ. OSS 2005/3/72), niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Zaznaczyć należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi (vide: postanowienie NSA z 9 lipca 2004 r., sygn. FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (vide: postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05 niepubl.).

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd nie uwzględnił wniosku na podstawie art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.