Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 12 grudnia 2006 r.
II SA/Bk 170/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko.

Sędziowie: NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Asesor, WSA Małgorzata Roleder.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi L. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia (...) stycznia 2006 r. nr (...) w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

B. i B. T. małżonkowie W. wystąpili z wnioskiem do Wójta Gminy K. K. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji mającej polegać na rozbudowie obory, położonej na działce o nr (...) we wsi G. D.

Przed wydaniem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, Wójt Gminy w K. K. wystąpił do Starosty Powiatu Z., w trybie art. 106 k.p.a., o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy na realizację zamierzenia inwestycyjnego małżonków W.

Starosta Powiatu Z. wydał postanowienie z dnia (...) grudnia 2005 r. o uzgodnieniu, w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych, projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie obory w zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym na części działki nr (...), położonej w miejscowości G. D.

Jako podstawę prawną postanowienia Starosta Z. podał przepisy art. 60 ust. 1, art. 53 ust. 4 pkt 6 i ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717) w związku z art. 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. nr 121, poz. 1266).

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że grunty obejmujące działkę o nr (...) należą do gospodarstwa rolnego, przeznaczone są pod budowę zagrodową i nie wymagają zgody na przeznaczenie ich na cele nierolnicze i nieleśne stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 t. nr 121, poz. 1266).

Na powyższe postanowienie Z. M. i L. M. wywiedli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.

W treści zażalenia podali, że B. i B. T. W. nie mogą ubiegać się o wydanie zgody na rozbudowę budynku na działce o nr (...), ponieważ część tej działki stanowi własność rodziny M. Państwo W. uzyskali część działki o nr (...) w 1999 r. w wyniku scalenia, któremu od początku przeciwstawiał się L. M.

W dalszej części zażalenia wskazano, że toczy się postępowanie administracyjne z wniosku L. M. o uchylenie decyzji scaleniowej, zaś postępowanie z wniosku Z. M. o uchylenie decyzji scaleniowej zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia sprawy wniosku L. M. w trybie art. 156 k.p.a.

Zdaniem odwołujących się Starosta Z. nie powinien zajmować stanowiska w sprawie, do momentu rozstrzygnięcia sporu własności gruntu, jaki toczy się pomiędzy małżonkami W. i małżonkami M.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem z dnia (...) stycznia 2006 r., nr (...), po rozpoznaniu zażalenia L. M., utrzymało w mocy postanowienie Starosty Z. z dnia (...) grudnia 2005 r. o uzgodnieniu projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na działce o nr (...) we wsi G. D.

W ocenie Kolegium, wydane postanowienie jest prawidłowe, gdyż grunt w obrębie części działki o nr (...) wchodzi w skład gospodarstwa rolnego i jego przeznaczenie w wyniku planowania rozbudowy obory, nie zmieni się - pozostanie on nadal gruntem rolnym. Art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych stanowi o tym, że gruntami rolnymi są grunty położone między innymi pod budynkami wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych, służącymi wyłącznie produkcji rolnej lub przetwórstwu rolno - spożywczemu.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ stwierdził, iż stan prawny działki o nr (...) jest uregulowany, co wynika z ewidencji gruntów. Sprawa scalenia gruntów wsi G. D. została zakończona decyzją z dnia (...) września 1999 r. Natomiast Wojewoda P., decyzją z dnia (...) czerwca 2005 r. odmówił stwierdzenia jej nieważności, w wyniku rozpatrzenia wniosku L. M. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy o panowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza własności i praw osób trzecich. Postępowanie takie zawiesza się tylko w przypadkach wymienionych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i w art. 97 § 1 k.p.a. Zatem Wójt Gminy K. K. nie miał podstaw do zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji na działce nr(...), jak również Starosta Z. nie mógł powstrzymać się z uzgodnieniem planowanej inwestycji.

L. M. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia (...) stycznia 2006 r. Zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów art. 97 pkt 3 i 4 k.p.a.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący podaje, iż istnieją przesłanki do zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji na działce o nr (...), która "została nabyta przez inwestorów za pomocą przestępstwa". Nadto, decyzja Wojewody P. z dnia (...) czerwca 2005 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej, została zaskarżona do organu II instancji, a więc nie jest prawomocna, zaś Kolegium nie powinno się powoływać na decyzję nieprawomocną.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo Kolegium stwierdziło, iż nie ma podstaw do zawieszenia postępowania tyko z tego powodu, że L. M. podejmuje nieskuteczne próby wzruszenia decyzji scaleniowej (najpierw w trybie wznowienia, a następnie w trybie stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna przede wszystkim dlatego, że nie dotyczy meritum zaskarżonego postanowienia.

Postanowienie Starosty Z. z dnia (...) grudnia 2005 r. zostało wydane na wniosek Wójta Gminy K. K., który prowadzi zasadnicze postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla wskazanej inwestycji na działce o nr (...). Postanowienie, wydane w trybie art. 106 k.p.a. jest, jedynie, wyrażeniem stanowiska organu na temat charakteru i przeznaczenia gruntu wchodzącego w skład działki o nr (...), jak też wyrażeniem opinii czy przedmiotowy grunt wymaga zgody na zmianę przeznaczenia z rolniczego na nierolniczy i nieleśny. Starosta Z. wypowiedział się, że inwestycja w postaci rozbudowy obory w tym, konkretnym miejscu nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntu (art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266).

Skarżący powyższego stanowiska Starosty Z. w ogóle nie kwestionował i nie postawił żadnych zarzutów w zakresie niezgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.

Skarga dotyczy natomiast braku zawieszenia prowadzonego przez Wójta Gminy K. K. postępowania administracyjnego z wniosku państwa W. o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy na teren obejmujący część działki o nr (...). Są to dwa różne postępowania, toczące się przed różnymi organami, czego zdaje się nie rozróżniać skarżący.

Poza kognicją Sądu w tym postępowaniu jest wypowiadanie się, czy postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, prowadzone przez Wójta, powinno być zawieszone, czy też nie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zajęło co prawda na ten temat własne stanowisko, wykraczając poza meritum skarżonego postanowienia Starosty Z.

Sąd stwierdza natomiast, że żądanie przez skarżącego zawieszenia postępowania toczącego się przed Starostą Z. jest chybione. Przesłanki wymienione w przepisie art. 97 § 1 ust. 3 i 4 k.p.a. nie mają tu żadnego zastosowania. Przepis art. 97 § 1 ust. 3 k.p.a. stanowi o tym, że organ zawiesza postępowanie

"w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych". Nie ulega wątpliwości, że L. M., a nawet reprezentujący go na rozprawie pełnomocnik - brat W. M. - posiadają pełną zdolność do czynności prawnych.

Art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. mówi o tym, że organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd". Dla Starosty Z. nie stanowiła "zagadnienia wstępnego" okoliczność, że pomiędzy L. M., a państwem W. toczą się spory o własność części działki nr (...)i kwestionowana jest decyzja scaleniowa.

Dla wydania postanowienia z dnia (...).12.2005 r. przez Starostę Z. nie był istotny tytuł własności do części działki o nr (...), ale (jak wyżej wspomniano) charakter gruntu, jego przeznaczenie i potrzeba, bądź brak potrzeby wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntu. Z wnioskiem o uzgodnienie wystąpił Wójt, zaś Starosta jako organ kompetentny w danej kwestii, był obowiązany wydać opinię w formie postanowienia, co też słusznie uczynił.

Mając na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.