Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1765139

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
z dnia 21 maja 2015 r.
II SA/Bk 102/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko.

Sędziowie: WSA Marek Leszczyński, NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2015 r. sprawy ze skargi M. D. W. na decyzję P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia (...) grudnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

Rozkazem personalnym nr (...) z dnia (...) października 2014 r. Komendant Miejski Policji w B. ustalił asp. M. W. termin nabycia prawa wzrostu uposażenia zasadniczego o 17% z tytułu wysługi lat na dzień (...) września 2014 r. Było to konsekwencją decyzji nr (...) Komendanta Głównego Policji z dnia (...) sierpnia 2014 r. stwierdzającej nieważność rozkazu personalnego nr (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia (...) maja 1998 r. w części dotyczącej zaliczenia post. M. W. na dzień (...) lutego 1998 r. wysługi lat dla celów uposażeniowych. Strona nie skorzystała z prawa odwołania od decyzji Komendanta Głównego Policji, co spowodowało, że stała się na prawomocna. Po stronie Komendanta Miejskiego Policji w B. powstał więc obowiązek ustalenia policjantowi na nowo terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentowej jej wysokości.

Odwołanie od tej decyzji wniósł M. W. i zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędne uznanie, że możliwe jest anulowanie okresu pracy poprzednio zaliczonego do wysługi lat.

P. Komendant Wojewódzki Policji w B., rozkazem personalnym z dnia (...) grudnia 2014 r. nr (...), utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu podano, że podstawę materialno - prawną w sprawie niniejszej stanowią przepisy ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.). Organ podał, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o Policji wysokość uposażenia zasadniczego policjanta jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. Zatem ustalenie posiadanej przez policjanta wysługi lat ma znaczenie dla wysokości jego uposażenia W rozdziale 2 rozporządzenia pod tytułem "Ustalanie wysługi lat" zawarte są przepisy określające jakie okresy zalicza się do wysługi lat (§ 4 rozporządzenia) oraz tryb postępowania w sprawie ustalania wysługi lat (§ 5 rozporządzenia). Z przepisów dotyczących trybu postępowania wynika, że policjant jest obowiązany złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5 rozporządzenia, a wysługę Iat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu (§ 5 ust. 2 rozporządzenia). W dalszej części przepisy przewidują możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów zaliczanych do wysługi lat (§ 5 ust. 3 rozporządzenia). To z kolei oznacza, że jeżeli policjant nie dysponował przy przyjęciu do służby odpowiednimi dokumentami, to po ich dostarczeniu możliwa jest zmiana ustaleń w tym zakresie i zaliczenie mu dalszych udokumentowanych okresów. Odbywa się to w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia, która określa termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu, natomiast dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysług lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji (§ 5 ust. 4 rozporządzenia). Z przepisów tych, zdaniem organu, należy wyprowadzić wniosek, że można w drodze zmiany decyzji doliczyć dodatkowe okresy do wysługi lat. Zdaniem organu odwoławczego raz ustalone okresy składowe wysługi lat mogą być przez organ korygowane. Może to jednak odbywać się wyłącznie w drodze nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznych. Podano, że taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, bowiem decyzją nr (...) Komendanta Głównego Policji z dnia (...) sierpnia 2014 r. stwierdzono nieważność rozkazu personalnego nr (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia (...) maja 1998 r. w części dotyczącej zaliczenia post. M. W. na dzień (...) lutego 1998 r. wysługi lat dla celów uposażeniowych. Rozkazem personalnym nr (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia (...) maja 1998 r. zaliczono stronie do wysługi lat, od której zależy wzrost uposażenia zasadniczego, okresy pracy w wymiarze 1/2 oraz 1/8 etatu, a więc wbrew uregulowaniom prawnym obowiązującym w dniu wydania powołanej decyzji, jak również przepisom obecnie obowiązującym, które nie przewidywały i nie przewidują możliwości zaliczenia okresu niepełnego wymiaru czasu pracy do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego policjanta. Zgodnie bowiem z § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r., do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym wymiar czasu pracy podlega sumowaniu w przypadku równoczesnego wykonywania zatrudnienia u różnych pracodawców w wymiarze nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku. Wskazano, że w aktach osobowych asp. M. W. znajdują się:

- świadectwo pracy wykonywanej w pełnym wymiarze czasu pracy w zakładzie Doskonalenia Zawodowego w B. w okresie od (...) sierpnia 1990 r. do (...) sierpnia 1991 r.;

- świadectwo pracy wykonywanej w Przedsiębiorstwie H. w B. w okresie od (...) listopada 1996 r. do (...) listopada 1996 r. w wymiarze 1/2 etatu;

- świadectwo pracy wykonywanej w "R." w B. w okresie od (...) stycznia 1997 r. do (...) kwietnia 1997 r. w wymiarze 1/8 etatu oraz w okresie od (...) kwietnia 1997 r. do (...) lutego 1998 r. w wymiarze 1/2 etatu.

Organ odwoławczy wywiódł, że z powyższych dokumentów wynika, iż na dzień przyjęcia do służby w Policji - asp. M. W. posiadał łącznie wysługę lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego w wymiarze 1 rok i 13 dni. Prawidłowo bowiem uznał organ I instancji, iż do wysługi lat, od której uzależnione jest prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego, nie może być zaliczony - okres pracy od (...) listopada 1996 r. do (...) listopada 1996 r. w wymiarze 1/2 etatu, okres pracy od (...) stycznia 1997 r. do (...) kwietnia 1997 r. w wymiarze 1/8 etatu oraz od (...) kwietnia 1997 r. do (...) lutego 1998 r. w wymiarze 1/2 etatu.

Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożył M. W. i zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie § 4 ust. 1 pkt 1 i 4 w zw. z § 5 ust. 2, 3, 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że możliwe jest anulowanie okresu pracy poprzednio zaliczonego do wysługi lat w drodze wydania nowej decyzji w formie rozkazu personalnego, podczas gdy zgodnie z wymienionymi wyżej przepisami rozporządzenia, wysługę lat ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, a kwestie, czy dany okres może być zaliczony do służby w Policji, oceniać należy na podstawie przepisów, które stanowiły o zaliczeniu tych okresów w chwili rozpoczęcia służby w Policji. Wskazując na powyższe naruszenie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego rozkazu personalnego, poprzez ustalenie terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz jego procentowej wysokości z uwzględnieniem wszystkich świadectw pracy znajdujących się w aktach osobowych skarżącego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że w rozdziale 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, pod tytułem "Ustalanie wysługi lat", zawarte są przepisy określające jakie okresy zalicza się do wysługi lat (§ 4 rozporządzenia) oraz tryb postępowania w sprawie ustalania wysługi lat (§ 5 rozporządzenia).

Z przepisów dotyczących trybu postępowania wynika, że policjant jest obowiązany złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5 rozporządzenia, a wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu (§ 5 ust. 2 rozporządzenia). Oznacza to, że policjanci przyjmowani do służby pod rządami przepisów tego rozporządzenia mają ustalane okresy zaliczane do wysługi lat służby w Policji. W dalszej części przepisy przewidują możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów zaliczanych do wysługi lat (§ 5 ust. 3 rozporządzenia).

To z kolei oznacza, że jeżeli policjant nie dysponował przy przyjęciu do służby odpowiednimi dokumentami dotyczącymi okresów zaliczonych do wysługi lat w Policji, to po ich dostarczeniu możliwa jest zmiana ustaleń w tym zakresie i zaliczenie mu dalszych udokumentowanych okresów.

Odbywa się to w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w § 5 ust. 2 i 3 powołanego rozporządzenia, która określa termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu, natomiast dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji (§ 5 ust. 4 i 5 rozporządzenia).

Z przepisów tych należy więc wyprowadzić jednoznaczny wniosek, że można jedynie w drodze zmiany decyzji doliczyć dodatkowe okresy do wysługi lat, natomiast nie ma podstaw do odliczenia już uprzednio zaliczonych do wysługi lat okresów.

Jednakże w ocenie Sądu, co potwierdza również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, raz ustalone okresy składowe mogą być przez organ korygowane. Może to jednak odbywać się jedynie w drodze nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznych (por. wyroki NSA z 12 sierpnia 2010 r., I OSK273/10, z 29 kwietnia 2009 r., I OSK 812/08, 12 sierpnia 2010 r. I OSK 273/10, 1 marca 2011 r., I OSK 1506 pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Bowiem decyzją nr (...) z dnia (...) sierpnia 2014 r. Komendant Główny Policji stwierdził nieważność rozkazu personalnego nr (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia (...) maja 1998 r. w części dotyczącej zaliczenia post. M. W. na dzień (...) lutego 1998 r. wysługi lat dla celów uposażeniowych. Rozkazem personalnym nr (...) zaliczono bowiem skarżącemu do wysługi lat, od której zależy wzrost uposażenia zasadniczego, okres pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy (1/2 etatu) od dnia (...) listopada 1996 r. do dnia (...) listopada 1996 r. (zatrudnienie w Przedsiębiorstwie H. w B. oraz od dnia (...) kwietnia 1997 r. do dnia (...) lutego 1998 r. (zatrudnienie w "R." w B.), a więc wbrew uregulowaniom prawnym obowiązującym w dniu wydania powołanej decyzji, jak również przepisom obecnie obowiązującym, które nie przewidywały i nie przewidują możliwości zaliczenia okresu niepełnego wymiaru czasu pracy do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego policjanta. Uregulowanie prawne obowiązujące na dzień wydania rozkazu personalnego nr (...)- zarządzenie nr 29 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 czerwca 1997 r. w § 74 ust. 1 stanowiło, że do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia policjantów zalicza się okres służby w Policji. Natomiast § 74 ust. 2 stanowił, że do wysługi lat, o której mowa w ust. 1, zalicza się również:

1.

służbę w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i w Służbie Więziennej;

2.

okresy traktowane jako równorzędne ze służbą w Policji, Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i w Służbie Więziennej wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin;

3.

zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy; okresy pracy wykonywanej równocześnie w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku sumuje się;

4.

inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do oi pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

Powyższa regulacja nie pozostawia wątpliwości, że zaliczeniu do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia, podlegał tylko okres zatrudnienia wykonywany w pełnym wymiarze czasu pracy bądź w wymiarze nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zakładzie lub na danym stanowisku, jednakże w tym ostatnim przypadku praca musiała być wykonywana równocześnie z inną pracą w takim wymiarze. W sytuacji zatem, gdy skarżący w okresie od dnia (...) listopada 1996 r. do dnia (...) listopada 1996 r. oraz od dnia (...) kwietnia 1997 r. do dnia (...) lutego 1998 r. świadczył wyłącznie pracę w wymiarze 1/2 czasu pracy, brak było podstaw do zaliczenia tych okresów w całości bądź w części do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia policjanta. Wskazane wyżej okresy pracy w niepełnym wymiarze pracy nie mogły być przy tym traktowane jako inne okresy w rozumieniu § 74 ust. 2 pkt 4 zarządzenia, albowiem nie istniały odrębne przepisy powszechnie obowiązujące, z mocy których możliwe byłoby wliczenie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy, okresów zatrudnienia w wymiarze 1/2 obowiązującego czasu pracy. Decyzja z nr (...) z dnia (...) sierpnia 2014 r. nie była kwestionowana przez skarżącego.

W tym stanie rzeczy zaistniała konieczność ponownego ustalenia skarżącemu wysługi lat oraz jej poszczególnych okresów składowych, a także wydania decyzji określającej prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego rozkazu personalnego nr (...) z dnia (...) maja 1998 r. decyzją z dnia (...) sierpnia 2014 r., zasadnie organy jako podstawę prawną ustalenia wysługi lat przyjęły rozporządzenie z dnia (...) grudnia 2001 r. (przy czym zaznaczyć raz jeszcze należy, że zarówno przepisy obowiązujące w dacie przyjęcia skarżącego do służby jak i przedmiotowe rozporządzenie stanowią, że zaliczeniu do wysługi lat podlegała tylko praca wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy).

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r., do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się okresy służby w Policji (pkt 1); okresy służby w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służbie Więziennej (pkt 2); okresy traktowane jako równorzędne ze służbą, o której mowa w pkt 1 i 2, wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (pkt 3), zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym wymiar czasu pracy podlega sumowaniu w przypadku równoczesnego wykonywania zatrudnienia u różnych pracodawców w wymiarze nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku (pkt 4); inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego (pkt 5).

Zdaniem Sądu, organy na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach osobowych skarżącego, słusznie ustaliły, że na dzień przyjęcia do służby w Policji (na dzień (...) lutego 1998 r.) posiadał on łącznie wysługę lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego w wymiarze 1 rok i 13 dni a na dzień (...) września 2014 r. w wymiarze: 17 lat, 7 miesięcy i 8 dni. Prawidłowo bowiem uznały organy, iż do wysługi lat, od której uzależnione jest prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego, nie może być zaliczona praca wykonywana w wymiarze 1/2 etatu.

W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, zaskarżony rozkaz personalny jest prawidłowy i podjęty zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.