Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2094924

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 25 lipca 2016 r.
II SA/Bd 775/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynami gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

D. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia (...) maja 2015 r. nr (...).AK wymierzającej skarżącej karę pieniężną w wysokości (...) złotych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W uzasadnieniu zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazano, że nie budzi wątpliwości okoliczność, iż decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej jest decyzją podlegającą wykonaniu. Podniesiono, że w niniejszej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącego i wyrządzenie znacznej, nieodwracalnej szkody, co może doprowadzić do daleko idących negatywnych skutków dla skarżącego i jego rodziny. Zwrócono ponadto uwagę, że w roku 2014 skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poniósł stratę w wysokości (...) zł wskazując, że przeciwko skarżącemu prowadzone są liczne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować, że skarżący zmuszony będzie zamknąć prowadzoną działalność gospodarczą, co może prowadzić do jego niewypłacalności. Zdaniem skarżącego, podstawą wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie kary pieniężnej może być również fakt prowadzenia innych postępowań dotyczących tej samej materii i powstałe z tego tytułu roszczenie pieniężne.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powołanego przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla strony, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku, czyli istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku i powołane dowody winny odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy sąd stwierdza, że skarżąca spółka nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób oraz nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie. Jakkolwiek w treści wniosku wskazane zostało, że skarżąca spółka obecnie ponosi straty, gdyż nie osiąga planowanego zysku, to jednak stwierdzenie to nie jest wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. Spółka nie uprawdopodobniła jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej, znacznej szkody lub spowodowania konkretnych, trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji (tekst jedn.: zapłata kwoty (...) zł) wiąże się dla skarżącej ze wskazywanymi przez nią okolicznościami. Nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. Okoliczności powoływane we wniosku Sąd uznał zatem za zbyt ogólnikowe, by móc ocenić, czy w niniejszej sprawie zaistnieją przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodać jedynie należy, że sama konieczność uiszczania przez skarżącą wysokich kar pieniężnych nie może przemawiać za zasadnością wniosku.

Mając na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.