Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1617950

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 24 lipca 2013 r.
II SA/Bd 290/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak.

Sędziowie WSA: Joanna Brzezińska, Renata Owczarzak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 lipca 2013 r. sprawy ze skargi E. na decyzję K.-P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w T. z dnia (...) stycznia 2013 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej

1.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia (...) listopada 2012 r. nr (...),

2.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu,

3.

zasądza od K.-P. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w T. na rzecz (...) kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej we (...), na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1, art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j.t.: Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 z późn. zm.) oraz art. 104, art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe, opisanymi w protokole czynności kontrolno - rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu: (...) r., nakazał (...) Sp. z o.o. w Ch. - współwłaścicielce budynków mieszkalnych zlokalizowanych przy ul. (...), wykonanie w ustalonym terminie, niżej wymienionych obowiązków:

1.

oznakować w widocznych miejscach klatki schodowe budynków instrukcją postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych w terminie do dn. 30 listopada 2012 r., podstawa prawna: art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dn. 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (j.t. Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 z późn. zm.) oraz § 4 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719),

2.

oznakować zgodnie z Polską Normą lokalizację przeciwpożarowego wyłącznika prądu dla obiektu (brama wjazdowa na podwórze), w terminie do dn. 30 listopada 2012 r., podstawa prawna: art. 4 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o ochronie przeciwpożarowej jak w pkt 1 decyzji oraz § 4 ust. 2 pkt 4 lit. b rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków (...),

3.

doprowadzić do pełnej sprawności technicznej instalację elektryczną w budynkach, na którą należy przedstawić aktualne badania, potwierdzające jej sprawność, podstawa prawna art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej jak pkt 1 dec. i § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków (...) oraz art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), w terminie do dn. 31 marca 2013 r.,

4.

doprowadzić do pełnej sprawności technicznej przewody kominowe w budynkach, na które należy przedstawić aktualne badania, potwierdzające ich sprawność, podstawa prawna art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej i § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków (...) oraz art. 62 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo budowlane, w terminie do dn. 31 marca 2013 r.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podniesiono, iż podczas kontroli stwierdzono szereg nieprawidłowości w zabezpieczeniu przeciwpożarowym budynków, które wpływają na pogorszenie bezpieczeństwa pożarowego obiektu, jak również osób przebywających na jego terenie, podkreślając przy tym, że właściciel i użytkownik obiektu z mocy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, zobowiązany jest do przestrzegania przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych oraz do zapewnienia osobom przebywającym w budynku bezpieczeństwa i możliwości ewakuacji, które w przedmiotowym budynku były w szczególności naruszone.

W obiekcie stwierdzono, braki w oznakowaniu w instrukcję postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych w częściach ogólnodostępnych dla mieszkańców budynków, to jest na klatkach schodowych. Dodatkowo stwierdzono, brak oznakowania przeciwpożarowego wyłącznika prądu dla całego obiektu, który znajdował się w bramie wjazdowej na podwórze. Występowały także nieprawidłowości związane ze sprawnością instalacji elektrycznej oraz instalacji kominowo-wentylacyjnej. W przedstawionych w trakcie kontroli protokołach z badań stanu tych instalacji zawarto informacje, że wyżej wymienione instalacje nie nadają się do eksploatacji i wymagają naprawy lub wymiany.

Tym samym w ocenie orzekającego organu naruszone zostały wymagania rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719) oraz ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.).

W odwołaniu od powyższej decyzji (...) Sp. z o.o. w Ch. wniosła o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, zarzucając jej wydanie z naruszeniem:

1.

przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

2.

art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie,

3.

art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieuzasadnienie w decyzji precyzyjnie i czytelnie sposobu wykonania przez stronę nałożonych na nią obowiązków,

4.

przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez niezastosowanie § 16 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów co skutkowało tym, że organ I instancji nie zbadał i nie stwierdził zagrożenia życia ludzi w kontrolowanym obiekcie.

Zdaniem odwołującej się, treść nałożonych obowiązków jest nieprecyzyjna i nieczytelna, ponieważ strona, aby wykonać te obowiązki w taki sposób, jak wymaga tego organ, zmuszona byłaby wystąpić o wyjaśnienie wątpliwości co do treści zaskarżonej decyzji, bo nie wie jakie czynności techniczne podjąć, aby wykonać tę decyzję. Wskazano, że organ nakazał oznakowanie lokalizacji przeciwpożarowego wyłącznika prądu dla obiektu zgodnie z Polską Normą, lecz strona nie wie, jak to oznakowanie ma wyglądać, bo nie zna Polskiej Normy obowiązującej w tym zakresie - treść, a nawet symbol Polskiej Normy nie został powołany w zaskarżonej decyzji.

Zarzucono również, że obowiązki z punktu 3 i 4 nastręczają istotne wątpliwości, gdyż użycie sformułowania, że strona ma "doprowadzić do pełnej sprawności technicznej instalację elektryczną (...) i przewody kominowe" w ogóle nie wyjaśnia, jakie czynności techniczne muszą być podjęte.

Zdaniem skarżącej, w uzasadnieniu decyzji nie ma omówienia tego, jak strona ma zrealizować nałożone obowiązki, jakie czynności po kolei wykonać, czy też jaką Polską Normę ma zastosować według nakazu organu I instancji.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska odwołująca się przywołała fragment uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 865/09, LEX nr 551825. (...) Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w (...) po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z (...) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków w pkt 1 i 2 i wyznaczył nowy termin ich wykonania na dzień: 15 lutego 2013 r. oraz utrzymał w mocy pkt 3 i 4 zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu. Zarzut, że nałożone obowiązki, jak również zawarte w decyzji administracyjnej uzasadnienie są nieprecyzyjne i nieczytelne w ocenie organu jest zupełnie nietrafny i ma na celu jedynie odwlec realizację ustawowych obowiązków ciążących na skarżącej, ponieważ zarówno w protokole z czynności kontrolno - rozpoznawczych, jak i w uzasadnieniu decyzji administracyjnej wskazano, że podczas czynności kontrolno - rozpoznawczych dokonanych przez przedstawicieli Komendy Miejskiej PSP we Włocławku, przedstawiono protokoły z badań instalacji użytkowych, z których wynika, że część tych instalacji nie nadaje się do dalszej eksploatacji i wymaga naprawy lub wymiany. Dotyczy to instalacji elektrycznej i przewodów kominowych. Biorąc pod uwagę fakt, że skarżąca jest w posiadaniu tych dokumentów, obowiązki zawarte w punktach 3 i 4 decyzji nie powinny w ocenie organu nastręczać żadnych wątpliwości, przy czym wskazano, że taka sytuacja stanowi naruszenie ustawy o ochronie przeciwpożarowej, jak również ustawy - Prawo budowlane i jest równoznaczna z naruszeniem wymagań w zakresie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych zawartych w § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719).

W sposób wystarczający w przekonaniu Komendanta Wojewódzkiego PSP został określony również obowiązek oznakowania lokalizacji przeciwpożarowego wyłącznika prądu, gdyż w § 4 ust. 2 pkt 4 lit. b rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów określone jest wymaganie, które dotyczy właścicieli, zarządców lub użytkowników budynków, zobowiązuje do oznakowania znakami zgodnymi z Polskimi Normami miejsc usytuowania urządzeń przeciwpożarowych, a główny wyłącznik prądu jest takim urządzeniem, który na zasadach wiedzy technicznej winien być oznakowany zgodnie z Polską Normą.

Co do zarzutu podniesionego w drugiej kolejności, iż organ I instancji nie zbadał i nie stwierdził zagrożenia dla ludzi w kontrolowanym obiekcie, organ odwoławczy stwierdził, że nie jest to prawdą. Podstawą do stwierdzenia, że użytkowany budynek istniejący uznaje się za zagrażający życiu ludzi, gdy występujące w nim warunki techniczne nie zapewniają możliwości ewakuacji ludzi, jest występowanie co najmniej jednego elementu wskazanego enumeratywnie w § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, lecz kontrolujący stwierdzili, że nie ma w tym przypadku zastosowania tego przepisu, gdyż wskazane elementy § 16 rozporządzenia w budynku nie występują.

Stwierdzony przez funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej we (...) m.in. zły stan techniczny instalacji użytkowych, co wynika z protokołów okresowych kontroli sporządzonych przez uprawnionego elektryka oraz mistrza kominiarskiego, stwarza w ocenie organu realne zagrożenie pożarowe w budynku, ponieważ w przypadku budynków stanowiących starą substancję mieszkaniową z palnymi drewnianymi konstrukcjami stropów i dachu, takie zagrożenie dla zamieszkujących lokatorów jest jeszcze większe.

Organ wyjaśnił, że wyznaczono nowy termin na wykonanie obowiązków dotyczących wyposażenia budynku w instrukcję postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych oraz oznakowania lokalizacji przeciwpożarowego wyłącznika prądu, gdyż określone nowe terminy wykonania przedmiotowych obowiązków zawartych w decyzji w pkt 1 i 2 i utrzymanych w mocy w pozostałej części w pkt 3 i 4, w ocenie organu odwoławczego są jak najbardziej realne, adekwatne zarówno do zakresu stwierdzonych uchybień, jak i możliwości technicznych ich usunięcia.

W skardze do sądu (...) Sp. z o.o. w Ch. wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji, zarzucając jej wydanie z naruszeniem:

1.

przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w punkcie 3 i 4,

- art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i zmianę decyzji organu I instancji w punkcie 1 i 2, która polegała na ustaleniu nowego terminu na wykonanie określonych w tych punktach obowiązków do dnia 15 lutego 2013 r., a treść obowiązków nadal dla strony jest nieczytelna,

- art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie,

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieuzasadnienie w decyzji precyzyjnie i czytelnie sposobu wykonania przez stronę nałożonych na nią obowiązków mimo, że decyzja I instancji budziła uzasadnione wątpliwości, co do tego jakie czynności techniczne muszą być podjęte, aby nałożone przez stronę obowiązki mogły zostać wykonane zgodnie z decyzją,

2.

naruszenie przepisów prawa materialnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. § 16 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało tym, że organ I i II instancji nie zbadał i nie stwierdził zagrożenia życia ludzi w kontrolowanym obiekcie, mimo że warunki techniczne budynku nie zapewniają możliwości ewakuacji ludzi z tego obiektu.

Za nietrafne w ocenie skarżącej spółki należy uznać stanowisko organu II instancji, że obowiązki nałożone w pkt 3 i 4 decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej są precyzyjne i czytelne na tyle, że nie powinny nastręczać stronie wątpliwości co do tego, jak mają być wykonane, i że nie zachodziły podstawy do uchylenia lub zmiany decyzji w tym zakresie. Decyzja organu I instancji utrzymana w mocy przez organ II instancji w ocenie skarżącej jest bardzo lakoniczna - strona ma "doprowadzić do pełnej sprawności technicznej instalację elektryczną (...) i przewody kominowe", lecz z treści tak sformułowanych obowiązków jej zdaniem nie wynika, jakie czynności techniczne muszą być podjęte, aby te obowiązki mogły być uznane za wykonane zgodnie z decyzją, a to powinno znajdować się w samej decyzji.

Organ II instancji w odparciu na zarzuty strony skarżącej wskazał, że strona powinna wiedzieć jak te obowiązki wykonać nie tylko na podstawie samej decyzji, ale też na podstawie protokołów z czynności kontrolno - rozpoznawczych, w których jest w posiadaniu oraz protokołu kontroli utrzymania instalacji elektrycznych i urządzeń grzewczo - kominowych, lecz strona skarżąca nie podziela tego stanowiska, bowiem skoro jest wydana decyzja administracyjna, która nakłada na stronę obowiązki w zakresie poprawy i działania instalacji elektrycznej lub kominowej - to z treści samej decyzji, jej uzasadnienia faktycznego, dla strony musi wynikać, jakie po kolei czynności techniczne muszą zostać podjęte, aby decyzję tę w całości wykonać, a odwoływanie się do protokołu z ustaleń wykonanych w toku czynności kontrolno - rozpoznawczych i protokołów kontroli utrzymania instalacji elektrycznych i kominowych nie jest prawidłowe, gdyż te protokoły nie stanowią integralnej części decyzji.

Również nieczytelne i nieprecyzyjne dla strony skarżącej są obowiązki zawarte w punkcie 1 i 2 decyzji organu I instancji, co do których organ II instancji ją uchylił i nadał im nową treść oraz termin na wykonanie tych obowiązków, podkreślając przy tym, że w orzecznictwie prezentowane jest jednolite i rygorystyczne stanowisko co do tego, jaką treść muszą zawierać obowiązki nałożone na stronę w przypadku stwierdzenia uchybień przepisów przeciwpożarowych, a miarodajne i precyzyjne stanowisko wyraził w tym przedmiocie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 865/09, LEX nr 551825.

Strona skarżąca zakwestionowała także stanowisko organu, w którym przyjął on, że kontrolowany obiekt nie zagraża życiu ludzi i nie spełnia warunków z § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej (...), gdyż w jej ocenie organ I i II instancji rzetelnie nie zbadał okoliczności i nie ustalił, czy to zagrożenie nie jest realne w tej sprawie. W ocenie skarżącej stan obiektu budził wątpliwości podczas oględzin i ekspertyz, a wynik badań instalacji był ujemny już podczas kontroli utrzymania instalacji elektrycznych obiektu budowlanego - już wtedy bowiem stwierdzono, że obiekt nie nadaje się do dalszej eksploatacji, ponieważ stan klatek schodowych był niedostateczny, balustrady niestabilne, niewłaściwie zamocowane, a poddasze nieuporządkowane, stwarzające zagrożenie pożarowe (wg protokołu przeglądu stanu technicznego kontrolowanego zespołu budynków). Strona skarżąca zwróciła uwagę, że budynek nie ma żadnych dodatkowych przejść ewakuacyjnych, a jeżeli biegną one po klatkach schodowych, ich stan jest niedostateczny, nie są oświetlone i zabezpieczone przed zadymieniem; stan techniczny budynku uniemożliwia ewakuację ludzi, dlatego organ powinien rzetelnie zbadać, czy stan budynku nie uzasadnia wyłączenia go z użytkowania jako zagrażającego życiu ludzi.

W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oznacza to, że w toku badania legalności podjętych przez organy administracji publicznej rozstrzygnięć, sąd, niezależnie od zarzutów skargi, ocenia przesłanki ich podjęcia i może uchylić decyzję z przyczyn nie wskazanych w skardze. Taki przypadek miał miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej oraz poprzedzająca ją decyzja Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej we (...) zostały bowiem wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 135 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a.). W razie zaniedbania tego obowiązku postępowanie administracyjne obarczone zostaje uchybieniem dającym podstawę do jego wznowienia. W myśl bowiem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Organ, wszczynając postępowanie z urzędu lub na wniosek strony, obowiązany jest zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie osoby będące stronami w sprawie.

Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy i złożonych na rozprawie przez skarżącą w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 169/13 (sprawy połączone do wspólnego rozpoznania) - odpisów ksiąg wieczystych (...) oraz (...) wynikało, że organ pierwszej instancji ustalił krąg podmiotów mających przymiot strony z pominięciem współwłaściciela przedmiotowej nieruchomości L. F. Na rozprawie w dniu 24 lipca 2013 r. L. F. wystąpił z wnioskiem o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Postanowieniem wydanym na tejże rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy dopuścił L. F. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Jednocześnie na rozprawie uczestnik L. F. świadczył, że nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym nie ze swej winy, albowiem organ nie doręczył mu zawiadomienia o wszczęciu postępowania ani wydawanych w sprawie decyzji i z tych względów zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu jako wadliwa.

Uczestnik ten, jako legitymujący się tytułem prawnym do nieruchomości gruntowej obejmującej działkę nr 65 położoną we (...), objętą zaskarżoną decyzją (co potwierdzają odpisy z ksiąg wieczystych (...) prowadzonych przez Sąd Rejonowy we (...)) - niewątpliwie posiadał interes prawny w toczącym się postępowaniu w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Powyższe ustalenie implikuje uznanie, że decyzje zapadły w postępowaniu dotkniętym wadą określoną w cytowanym wyżej przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., przy czym przepis ten nie wymaga stwierdzenia, że udział strony spowodowałby inne załatwienie sprawy.

Ze względu na przedstawione wyżej uchybienia Sąd uznał, za konieczne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Orzeczenia te jako naruszające przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszające przepisy dające podstawę do wznowienia postępowania, podlegają uchyleniu w całości w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" i "c" w związku z art. 135 p.p.s.a.

Jednocześnie stwierdzenie wskazanego wyżej naruszenia przepisów prawa nie pozwala Sądowi na merytoryczną ocenę pozostałych zarzutów skargi. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, zawarte w orzeczeniu sądu, które w myśl art. 153 p.p.s.a. wiązałyby organy i sąd administracyjny w dalszym toku postępowania, wyrażona zostałaby bez udziału wszystkich stron postępowania, bez zapoznania się z ich stanowiskiem i w praktyce przekreśliłyby możliwość skutecznego udziału w postępowaniu.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy administracji zapewnią wszystkim stronom prawidłowy udział w postępowaniu administracyjnym, Biorąc powyższe pod uwagę i działając na mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił w punkcie pierwszym wyroku zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Orzeczenie o wykonalności oparto na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.