Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 673964

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 19 maja 2010 r.
II SA/Bd 194/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.).

Sędziowie WSA: Grażyna Malinowska-Wasik, Anna Klotz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w (...) z dnia (...) października 2008 r. nr (...) w przedmiocie odsetek od uposażeń związanych z przywróceniem do zawodowej służby wojskowej:

1.

uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozstrzygnięcia o odsetkach od uposażenia,

2.

stwierdza, że zaskarżona decyzja określona w punkcie pierwszym wyroku nie podlega wykonaniu,

3.

zasądza od Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w (...) na rzecz skarżącego kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) października 2008 r. Nr (...) Dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego (w skrócie: Dowódca POW) utrzymał w mocy decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego (w skrócie: Szefa WSzW) w (...) z dnia (...) maja 2008 r. Nr (...), którą Szef WSzW odmówił skarżącemu K. J. wypłacenia:

-

należności finansowych za okres od (...) 2003 r. do (...) sierpnia 2006 r. w kwocie (...) zł wraz z odsetkami liczonymi od dnia (...) września 2006 r.,

-

skapitalizowanych odsetek od nieterminowo wypłaconych należności za okres od (...) 2003 r. do (...) sierpnia 2006 r. w kwocie (...) zł.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

Decyzją z dnia (...) listopada 2002 r. (nr (...)) Dowódca POW wypowiedział skarżącemu stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, wskutek czego skarżący został zwolniony ze służby w dniu (...) stycznia 2003 r. W związku ze zwolnieniem skarżącemu wypłacone zostały należności w postaci odprawy, odszkodowania za skrócony okres wypowiedzenia oraz ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

W dniu (...) lipca 2006 r. Dowódca Wojsk Lądowych decyzją Nr (...) stwierdził nieważność decyzji Dowódcy POW z dnia (...) listopada 2002 r. W następstwie tej decyzji oraz rozkazu personalnego Dowódcy POW nr (...) z dnia (...) lipca 2006 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień w (...) rozkazem dziennym z dnia (...) sierpnia 2006 r. Nr (...) nakazał zaliczyć skarżącego z tymże dniem do stanu ewidencyjnego Komendy oraz "wszelkiego rodzaju zaopatrzenia".

Rozkazem Nr (...) z dnia (...) listopada 2006 r. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza zawodowego, stwierdzając jednocześnie, że zwolnienie ze służby nastąpi z dniem (...) stycznia 2007 r. Z kolei rozkazem dziennym Nr (...) z dnia (...) listopada 2006 r. Szef Sztabu Generalnego WP przeniósł skarżącego, do dnia zwolnienia, do dyspozycji Szefa Sztabu Wojskowego w (...), z jednoczesnym pozostawieniem skarżącego na zaopatrzeniu w dotychczasowej jednostce wojskowej.

Rozkazem dziennym z dnia (...) stycznia 2007 r. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w (...) zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej, nakazując skreślić go ze stanu ewidencyjnego z dniem (...) stycznia 2007 r.

Pismem z dnia (...) kwietnia 2008 r., nazwanym "Przedsądowe wezwanie do zapłaty" (k. (...) akt administracyjnych) skarżący zwrócił się do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w (...) o wypłatę:

-

kwoty (...) zł tytułem niewypłaconej (z powodu bezprawnego potrącenia) części należności finansowych dla skarżącego za okres od (...)2003 r. do (...) sierpnia 2006 r.,

-

kwoty (...) zł tytułem skapitalizowanych odsetek od nieterminowo wypłaconych należności za okres od (...)2003 r. do (...) sierpnia 2006 r.

Skarżący podniósł, że wskutek stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego w okresie od (...)2003 r. do (...) sierpnia 2006 r. pozostawał żołnierzem zawodowym. W konsekwencji za okres przysługują mu się wszelkie świadczenia należne żołnierzowi zawodowemu. Świadczenia te zostały skarżącemu wypłacone przez Wojewódzki Sztab Wojskowy w (...) jedynie częściowo tj. z potrąceniem świadczeń wypłaconych przy zwolnieniu w roku 2003. Takie potrącenie nie ma jednak podstawy prawnej. Żądanie odsetek od należności za okres od (...)2003 r. do (...) sierpnia 2006 r. ma natomiast oparcie w art. 75 ust. 3 w związku z art. 72 i art. 73 oraz art. 81 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892; zwanej dalej "ustawą pragmatyczną").

W odpowiedzi na ww. pismo, wskazaną na wstępie decyzją z dnia (...) maja 2008 r. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w (...) odmówił wypłacenia żądanych kwot. Organ pierwszej instancji wskazał, że skutkiem uznania, iż stosunek służbowy nie został przerwany w roku 2003 wypłacone wówczas świadczenia okazały się świadczeniami nienależnymi i jako takie, na podstawie art. 410 k.c., zostały potrącone. Natomiast roszczenie o wypłatę należnych odsetek od należności za okres pozostawania poza służbą stało się wymagalne nie wcześniej niż z dniem ostateczności decyzji Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia (...) lipca 2007 r. stwierdzającej nieważność decyzji Dowódcy POW z 2002 r. o wypowiedzeniu stosunku służbowego. Obowiązek wypłaty należności powstał po przywróceniu skarżącego do służby i przystąpieniu przez niego do wykonywania obowiązków służbowych. Wypłata taka mogła nastąpić - i nastąpiła - po doręczeniu rozkazu dziennego Komendanta WKU w (...) z dnia (...) sierpnia 2006 r. płatnikowi uposażenia - Szefowi WSzW w Białymstoku. Wypłaty dokonano w dniu (...) września 2006 r. Zwłoka w wypłacie należności dotyczyła zatem jedynie okresu od (...) sierpnia 2006 r. do (...) września 2006 r., za który to okres skarżącemu wypłacono należne odsetki.

Odwołując się skarżący podniósł, że w przedmiocie przyznania uposażenia żołnierzowi zawodowemu czy też należnych odsetek nie wydaje się decyzji administracyjnych; nie wydaje się także decyzji administracyjnych w przedmiocie wypłaty tych świadczeń. Wypłata należności finansowych z tytułu stosunku służbowego żołnierza zawodowego jest czynnością materialno - techniczną, podejmowaną przez właściwy organ. Skarżący podkreślił, że nie wnosił o wydanie decyzji administracyjnej, a jedynie zapowiedział, iż zamierza zgłosić do sądu cywilnego żądanie w zakresie potrąconych należności oraz odsetek ustawowych. Zdaniem skarżącego sprawa o wypłatę odsetek jest sprawą cywilną rozpatrywaną przez sądy powszechne.

Decyzją z dnia (...) października 2008 r. Nr (...) Dowódca POW utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2007 r. (sygn. akt III CZP 106/07) organ odwoławczy stwierdził, iż roszczenia żołnierzy zawodowych o wypłatę odsetek ustawowych na podstawie art. 9 ust. 3a ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693; z późn. zm.), a od 1 lipca 2004 r. na podstawie art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych podlegają rozpatrzeniu w postępowaniu administracyjnym.

Zdaniem organu nie można przyjąć fikcji, iż w okresie skutecznego, ale niezgodnego z prawem zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej (tj. w okresie od (...) 2003 r. do uprawomocnienia się decyzji Dowódcy Wojsko Lądowych z dnia (...) lipca 2006 r. stwierdzającej nieważność decyzji Dowódcy POW z dnia (...) listopada 2002 r.) pełnił on nadal zawodową służbę wojskową i w związku z tym miał on co miesiąc roszczenie o wypłatę miesięcznego uposażenia, poczynając od dnia (...) 2003 r. Obowiązek wypłaty miesięcznego wynagrodzenia powstał dopiero po przywróceniu skarżącego do służby i po przystąpieniu przez niego do wykonywania obowiązków służbowych. Wobec tego organ odwoławczy podzielił stanowisko Szefa WSzW, iż skarżącemu należą się odsetki wyłącznie za okres od (...) sierpnia 2006 r. do (...) września 2006 r. - które to odsetki zostały skarżącemu wypłacone.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności ewentualnie uchylenie decyzji organów obu instancji.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

-

art. 75 ust. 3 i art. 81 ust. 3 ustawy pragmatycznej oraz art. 156 k.p.a. i przepisów rozporządzeń wykonawczych do ustawy pragmatycznej, regulujących kwestię wypłaty poszczególnych składników uposażenia, polegające na przyjęciu że odsetki ustawowe stały się wymagalne dopiero od 7 sierpnia 2006 r.;

-

art. 72 ust. 1 w związku z art. 74, art. 81 ust. 1, art. 83 ust. 1, art. 87 ust. 1, 2 i 3, art. 95 pkt 2 i art. 120 ustawy pragmatycznej poprzez uznanie możliwości zaliczenia świadczeń pobranych po zwolnieniu w roku 2003 na poczet świadczeń należnych za okres od (...) 2003 do (...) sierpnia 2006 r.;

-

art. 77 ustawy pragmatycznej poprzez potraktowanie świadczeń wypłaconych w roku 2003 jako świadczeń nienależnych;

-

art. 103 ustawy pragmatycznej w związku z art. 87 Kodeksu Pracy poprzez przekroczenie wskazanych przez te przepisy granic dokonywania potrąceń ze świadczeń należnych żołnierzom zawodowym;

1.

naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

-

art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji z naruszeniem właściwości,

-

art. 6 i art. 156 w związku z art. 138 k.p.a. poprzez brak oparcia działań organów na obowiązujących przepisach prawnych, nieprawidłowym ustaleniu znaczenia tych norm, wadliwym dokonaniu subsumcji oraz nieprawidłowym ustaleniu następstw prawnych;

-

art. 7 i 77 k.p.a. w związku z art. 138 k.p.a. poprzez brak wystarczającego zbadania sprawy oraz brak dążenia do załatwienie sprawy w sposób praworządny i uwzględniający słuszny interes skarżącego.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż organem właściwym do rozstrzygania sprawy należnych świadczeń w pierwszej instancji jest dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę tj. w przedmiotowej sprawie - Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w (...), a nie Wojewódzki Sztab Wojskowy, który jest tylko płatnikiem świadczenia.

Niezależnie od tego zarzutu skarżący podtrzymał swoje stanowisko prezentowane w odwołaniu, iż rozstrzyganie w kwestii uposażenia żołnierza zawodowego, w tym o odsetkach, nie może być rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnej, zwłaszcza wobec braku wyraźnego przepisu ustawy pragmatycznej, pozwalającej na wydanie decyzji w tej kwestii.

Wyrokiem z dna (...) marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) uchylił decyzje organów obu instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż chybione są twierdzenia strony, że sprawy związane z uposażeniem nie podlegają rozstrzygnięciu w drodze administracyjnej, jak również nietrafny jest zarzut braku właściwości Szefa WSzW w (...) w przedmiotowej sprawie. Za zasadne natomiast Sąd uznał stanowisko skarżącego odnośnie żądania zwrotu kwoty stanowiącej równowartość dokonanego przez organ potrącenia, jak też wypłaty odsetek od nieterminowo wypłaconych należności za okres od (...) 2003 r. do (...) sierpnia 2006 r. Wskazał, iż stwierdzenie nieważności decyzji wypowiadającej skarżącemu stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej oznacza bowiem, że wypowiedzenie nie było skuteczne, a więc nie został on skutecznie zwolniony, co jest równoznaczne z pełnieniem przez niego po dniu (...) 2003 r. przez cały czas służby. Aktualne stało się także prawo do uposażenia zasadniczego z dodatkami i pozostałymi należnościami przysługujące skarżącemu na dzień zwolnienia (prawo to nie wygasło). Powyższe w ocenie Sądu prowadziło do wniosku, że uposażenie skarżącego oraz dodatki do niego były wymagalne w spornym okresie w poszczególnych miesiącach począwszy od lutego 2003 r. (w dniach wynikających z art. 81 ustawy pragmatycznej). Sąd wskazał, iż skarżący winien otrzymać odsetki ustawowe za czas od lutego 2003 r. liczone od momentów wymagalności poszczególnych należności, stosownie do art. 81 ustawy pragmatycznej.

Sąd uznał również za zasadny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 103 ustawy pragmatycznej poprzez dokonanie potrącenia z uposażenia bez dysponowania zgodą skarżącego na potrącenie lub stosownym tytułem wykonawczym.

Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej Dowódcy POW od wyżej wskazanego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 stycznia 2010 r. uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o odsetkach, a w pozostałym zakresie oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż doszło do naruszenia przez Sąd I instancji art. 75 ust. 3 i art. 81 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Podniósł, iż roszczenie o zapłatę uposażenia za okres niepozostawania skarżącego w stosunku służbowym nie istniało do momentu pozostawania w obrocie prawnym decyzji Dowódcy POW o wypowiedzeniu skarżącemu stosunku służbowego. W konsekwencji, z uwagi na fakt, iż w okresie między dokonanym wypowiedzeniem stosunku służbowego a stwierdzeniem nieważności takiej decyzji organ nie miał podstaw prawnych do wypłaty uposażenia wobec niepozostawania przez skarżącego w zawodowej służbie wojskowej, nie sposób przyjąć, aby mogło dojść do zwłoki w wypłacie uposażenia liczonej według terminów, o których mowa w art. 81 ust. 1. Skoro roszczenie o wypłatę uposażenia za okres od rozwiązania stosunku zawodowej służby wojskowej do dnia przywrócenia tego stosunku ze skutkiem ex tunc może co do zasady powstawać dopiero po stwierdzeniu nieważności decyzji wypowiadającej ten stosunek służbowy, to nie ma podstaw do przyjęcia, iż zostały spełnione przesłanki nabycia prawa do odsetek, o których mowa w art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. za każdy miesiąc okresu, w którym żołnierz miał status przeniesionego do rezerwy. NSA wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy koniecznym będzie ustalenie dokładnej daty wymagalności roszczenia i następnie rozstrzygnięcie, czy organ dopuścił się do zwłoki w wypłacie uposażenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał natomiast, za uprawnione twierdzenia Sądu I instancji, że potrącenie świadczeń zostało dokonane z naruszeniem prawa. W celu potrącenia z wynagrodzenia sum egzekwowanych na pokrycie innych należności niż świadczenia alimentacyjne wymagany jest tytułu wykonawczy, o ile pracownik nie wyraził pisemnej zgody na potrącenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z późn. zm.),

Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga również fakt, iż zaskarżona decyzja wydana została w sprawie, w której orzekał już Naczelny Sąd Administracyjny i wyrokiem z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. I OSK 904/09 uchylił wyrok Sądu I instancji w części dotyczącej rozstrzygnięcia o odsetkach. W świetle treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) wykładnia dokonana we wspomnianym wyroku wiąże Sąd przy ponownym orzekaniu w niniejszej sprawie.

Dla rozstrzygnięcia sporu odnośnie wypłaty odsetek istotne jest przede wszystkim określenie skutków prawnych stwierdzenia nieważności decyzji Nr (...) z dnia (...) listopada 2002 r. wydanej przez Dowódcę Pomorskiego Okręgu Wojskowego w przedmiocie wypowiedzenia skarżącemu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, wskutek czego nastąpiło jego zwolnienie ze służby. Rozstrzygnięcie jednak, czy i ewentualnie za jaki okres w takim przypadku należne są odsetki wymaga głębszej refleksji z punktu widzenia skutków jakie wywołuje decyzja stwierdzająca nieważność, mając na względzie również skutki wywołane przez decyzję nieważną.

Stwierdzając nieważność decyzji organ wskazuje na ciężką wadliwość decyzji istniejącą z mocy prawa od dnia wydania tejże decyzji, to jest ze skutkiem "ex tunc". Decyzja nieważna wiąże do czasu stwierdzenia jej nieważności. Dopiero od dnia doręczenia stronom decyzji stwierdzającej nieważność ustaje okres obowiązywania decyzji dotkniętej nieważnością i obowiązywania domniemania jej legalności. Tym niemniej nie wszystkie skutki wywołane przez decyzję nieważną są odwracalne. Do skutków o charakterze nieodwracalnym należy upływ czasu.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należy podnieść, że decyzja wypowiadająca stosunek zawodowej służby wojskowej wywołała skutek prawny w postaci rozwiązania stosunku służbowego. W efekcie skarżący został przeniesiony do rezerwy, a więc uzyskał status, z którym wiąże się prawo do odprawy i po spełnieniu odpowiednich przesłanek prawo do emerytury wojskowej. W tym samym czasie skarżący nie mógł mieć statusu żołnierza zawodowego jak i statusu przeniesionego do rezerwy. W rezultacie dopóki w obrocie prawnym pozostawała decyzja wypowiadająca stosunek zawodowej służby wojskowej, dopóty nie powstawało roszczenie o zapłatę uposażenia za okres, który nastąpił po rozwiązaniu stosunku służbowego i uzyskania statusu przeniesionego do rezerwy. W tym czasie w stosunku do skarżącego zaktualizowały się inne uprawnienia wynikające z instytucji prawnych uruchamianych po rozwiązaniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Wobec tego w omawianym okresie zachodziła przedmiotowa niemożność świadczeń z tytułu stosunku zawodowej służby wojskowej. Powyższe okoliczności przesądzają o tym, iż nie można przyjąć, że w tym okresie doszło do zwłoki w wypłacie uposażenia, a co za tym idzie nie zostały spełnione przesłanki do przyznania za ten okres odsetek, o których mowa w art. 75 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

W wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 13 stycznia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził reaktywowanie stosunku służbowego z mocą wsteczną stwarza jedynie fikcję prawną, iż żołnierz pozostawał cały czas w służbie. Uposażenie przysługuje zaś żołnierzowi zawodowemu nie za okres pozostawania w stosunku służbowym lecz za pełnienie służby. Pozostawanie w stosunku służbowym bez podejmowania służby, ewentualnie bez gotowości i zdolność do jej pełnienia, nie rodzi prawa do uposażenia.

Mając na uwadze powyższe, należało stwierdzić, iż w niniejszej sprawie roszczenie o zaległe uposażenie stało się wymagalne dopiero z chwilą stawienia się żołnierza do służby. Wszelkie roszczenia za okres okresu od dnia zwolnienia ze służby do dnia stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu stały się zatem wymagalne w dniu, w którym skarżący zgłosił się do służby - tj. (...) sierpnia 2006 r. To właśnie w tym dniu skarżący winien otrzymać wszelkie należności wynikające ze stosunku służbowego. Tymczasem jak wynika z akt wypłaty dokonano w dniu (...) września 2006 r., a zatem nastąpiła zwłoka w wypłacie należności.

Podnieść należy, iż wprawdzie organ administracji wypłacił skarżącemu odsetki za ten okres w kwocie (...) zł, wątpliwości jednakże Sądu budzi to od jakiej kwoty powyższe odsetki zostały naliczone. W uzasadnieniu kwestionowanej decyzji organ nie wskazał w sposób jasny jak obliczył kwotę odsetek, czym naruszył art. 107 § 3 k.p.a. Nie wiadomo bowiem czy wspomniane odsetki były liczone od całości świadczenia przysługującego za okres pozostawania poza służbą czy też tegoż świadczenia pomniejszonego o kwotę (...) zł stanowiącą równowartość świadczeń wypłaconych skarżącemu w dniu zwolnienia ze służby, należy przypuszczać, że odsetki były liczone od kwoty świadczeń po dokonaniu potrącenia. Kwestia ta jest istotna w niniejszej sprawie, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) w wyroku z dnia 25 marca 2009 r. stwierdził, iż wspomniane potracenie zostało dokonane bezprawnie, a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 stycznia 2010 r., oddalił skargę kasacyjną w części dotyczącej rozstrzygnięcia o potrąceniu należności. Ponieważ organ administracji nie miał podstaw do dokonania potracenia należności pieniężnych, to obliczając wysokość odsetek za zwłokę w wypłacie świadczenia, powinien on wziąć pod uwagę całą kwotę świadczenia, nie zaś tylko tę po potrąceniu równowartość świadczeń wypłaconych skarżącemu w dniu zwolnienia ze służby.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.