Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41874

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 9 września 1998 r.
II SA 735/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA J. Bała (spr.).

Sędziowie NSA: M. Borowiec, J. Rajewska.

Protokólant: A. Pętkowski.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. decyzją z dnia 7 maja 1998 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 25 marca 1998 r., którą to decyzją wezwano p. Kazimierza K. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 1.018,40 zł za okres od 25 listopada 1997 r. do 24 lutego 1998 r.

W uzasadnieniu decyzji podano, że p. K.K. pobrał za ten okres zasiłek dla bezrobotnych, przy czym nie poinformował Rejonowego Urzędu Pracy, iż za okres od 12 listopada 1997 r. do 30 stycznia 1998 r. pobierał również zasiłek chorobowy.

Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 24 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jedn. tekst Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.) statusu osoby bezrobotnej nie może uzyskać osoba uprawniona na mocy odrębnych przepisów do zasiłku chorobowego i dlatego pobrany przez zainteresowanego zasiłek dla bezrobotnych jest świadczeniem nienależnym. W konsekwencji podlega zwrotowi na podstawie art. 28 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. Kazimierz K. domagał się przyznania od Wojewódzkiego Urzędu Pracy odszkodowania w kwocie 1.018,40 zł zarzucając m.in., iż stosownie do art. 58 kp odszkodowanie nie podlega zmniejszeniu o kwotę wypłaconego w tym czasie pracownikowi zasiłku chorobowego.

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim stwierdzić należy, że w sprawie nie może mieć zastosowania powołany przez skarżącego art. 58 kp, gdyż przepis ten dotyczy odszkodowania w przypadku rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy bez wypowiedzenia, z naruszeniem przepisów o rozwiązaniu umów o pracę w tym trybie.

W niniejszej zaś sprawie istota sporu sprowadzała się do kwestii, czy skarżący mógł uzyskać status osoby bezrobotnej w czasie, gdy pobierał zasiłki z ubezpieczenia społecznego.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący od dnia 25 listopada 1997 r. do 13 kwietnia 1998 r. pobierał zasiłek chorobowy, a po tej dacie świadczenie rehabilitacyjne.

O okolicznościach tych skarżący nie poinformował Rejonowego Urzędu Pracy w W.

W tej sytuacji w zaskarżonej decyzji trafnie przyjęto, że skarżący nie mógł być uznany za osobę bezrobotną, skoro w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2c ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jedn. tekst Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.) bezrobotny oznacza m.in. osobę, która nie nabyła prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego.

Stąd też pobrane przez skarżącego zasiłki dla bezrobotnego w czasie korzystania z zasiłku chorobowego należy uznać za świadczenie nienależne w rozumieniu art. 28 ust. 2 pkt 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a w konsekwencji zasiłek ten podlega zwrotowi.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego orzekł jak w wyroku na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.