Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41866

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 3 września 1998 r.
II SA 581/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA M. Flasiński.

Sędziowie NSA: J. Rajewska, Z. Mańk (spr.).

Protokólant: A. Chmielewska.

Uzasadnienie faktyczne

Prezes Krajowego Urzędu Pracy decyzją z dnia 26 marca 1998 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania Pani Krystyny K. od decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. z dnia 14.01.98 r. wydanej w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia 27.01.95 r. i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono co następuje:

Jak wynika z akt sprawy Pani Krystyna G. (obecnie K.) zarejestrowała się w Rejonowym Urzędzie Pracy w K. w dniu 06.03.95 r. Przedłożyła świadectwo pracy za okres od dnia 01.07.94 r. do dnia 28.02.95 r. z Zakładu Konfekcyjnego "A." s.c. w K. w pełnym wymiarze czasu. Na tej podstawie Kierownik Rejonowego Urzędu w K. decyzję z dnia 31.03.95 r. orzekł o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 07.03.95 r.

W związku z przeprowadzoną kontrolą przez Wydział Kontroli Legalności Zatrudnienia WUP w P. ustalono, że Pani Krystyna K. była zatrudniona na podstawie umowy zlecenia w zakładzie konfekcyjnym "A." s.c. od dnia 06.03.95 r., tj od dnia, w którym została zarejestrowana jako bezrobotna. W związku z powyższym Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w K. wznowił z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie decyzją z dnia 20.02.96 r. uchylił swoją decyzję o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych i utracie statusu osoby bezrobotnej i o utracie prawa do zasiłku od dnia 06.03.95. r. z powodu osiągnięcia wynagrodzenia w okresie 30 dni od dnia zarejestrowania.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Dyrektora WUP w P. Dyrektor WUP w P. decyzją z dnia 27.03.96 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika RUP w K. z dnia 20.02.96 r. Pani Krystyna K. zaskarżyła w/w decyzję Dyrektora WUP do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd wyrokiem z dnia 23.04.97 r. oddalił skargę.

W dniu 07.07.97 r. Kierownik RUP wydał decyzję. Kierownik RUP w K. orzekł o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia za okres od 06.03.95 r. do dnia 31.01.96 r. w kwocie 2.657,30 zł. Od decyzji tej strona złożyła odwołanie. Dyrektor WUP utrzymał w/w decyzję w mocy, a skarga do NSA została odrzucona z powodu braków formalnych.

W dniu 20.10.97 r. strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych, podnosząc, iż w postępowaniu sądowym w sprawie o wyłudzenie przez Panią Krystynę K. zasiłku dla bezrobotnych pracownik RUP. w K. zeznał, iż bezrobotni do stycznia 1995 r. nie byli pouczani, że podjęcie zatrudnienia w ciągu 30 dni powoduje utratę prawa do zasiłku i statusu osoby bezrobotnej. Zdaniem strony powyższe i wyrok uniewinniający stronę należy uznać za nowe okoliczności w sprawie.

W decyzji z dnia 14.01.98 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. orzekł o odmowie wznowienia postępowania od powyższej decyzji. W terminie ustawowym strona wniosła odwołanie do Prezesa Krajowego Urzędu Pracy.

Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania strony w pełni przychylił się do stanowiska zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Bezspornym pozostaje fakt, że strona prawie przez cały okres pobierania zasiłku własnoręcznym podpisem poświadczała nieprawdę stwierdzając, że nie osiąga żadnego wynagrodzenia oraz dochodu. Słusznie uznał Dyrektor WUP, że w przedmiotowej sprawie w nie wystąpiły nowe okoliczności, które w myśl art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego warunkują wznowienie postępowania.

Na powyższe decyzje wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Krystyna K., wnosząc o ich uchylenie. Skarżąca podnosi w szczególności, że nie była pouczona o skutkach zatrudnienia w okresie 30 dni od zarejestrowania, w sprawie karnej została uniewinniona i dlatego zaistniały nowe okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Prawidłowo ustaliły organy administracji, że skarżąca rejestrując się w dniu 06.03.1995 r. przedłożyła świadectwo pracy stwierdzające, że w okresie od dnia 01.07.1994 r. do dnia 28.02.1995 r. była zatrudniona w Zakładzie Konfekcyjnym "A." s.c. w K. Na tej podstawie Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w K. przyznał jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnie 07.03.1995. r. W dniu 07.04.1995 r. złożyła skarżąca pod odpowiedzialnością karną potwierdzając własnoręcznym podpisem oświadczenie bezrobotnego za miesiąc marzec 1995 r., że nie zaszły zmiany danych w karcie rejestracyjnej ani nie osiągnęła wynagrodzenia czy dochodu. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zatrudnienia, Zakład Konfekcyjny "A." s.c. w K. pismem z dnia 01.02.1996 r. poinformował Rejonowy Urząd Pracy w K., że zatrudnienie skarżącej na podstawie umowy - zlecenia nastąpiło po raz pierwszy już w dniu 06.03.1995 r. O wykonywaniu od dnia 06.03.1995 r. pracy na umowę - zlecenie nie poinformowała ona rejonowego urzędu pracy. W związku z powyższym Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w K. po wznowieniu postępowania decyzją z dnia 20.02.1996 r. orzekł w sprawie uchylenia decyzji z dnia 31.03.1995 r. o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych i orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej i utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 06.03.1995 r. z powodu osiągania wynagrodzenia w okresie 30 dni od dnia zarejestrowania w rejonowym urzędzie pracy. Decyzją z dnia 27.03.1996 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w K. Powyższą decyzję zaskarżyła K.K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który skargę oddalił (wyrok z dnia 23 kwietnia 1997 r. sygn. akt II SA/Łd 625/96).

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd podkreślił, iż w dniu 6 marca 1995 r. skarżąca oświadczyła, że "pozostaje bez pracy, jest zdolna i gotowa do jej podjęcia w ramach stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy. Na tej podstawie uzyskała prawo do zasiłku. Tego samego dnia podjęła pracę w Zakładzie Konfekcyjnym "A.". Trudno przyjąć, że składając oświadczenie w Urzędzie Pracy o tym fakcie nie wiedziała. A najważniejsze jest to, że od marca do października 1995 r. potwierdzała, że nie osiąga wynagrodzenia czy dochodu z innego tytułu, że nie zaszły żadne zmiany w danych zawartych w jej karcie rejestracyjnej i nadal jest gotowa do podjęcia pracy.

Z treści tego oświadczenia "nie osiągnęłam wynagrodzenia za pracę/dochodu z innego tytułu w wysokości..." nie można wysnuć wniosku, że dotyczy ono wyłącznie dochodu, w wysokości pozbawiającej ją prawa do zasiłku.

W świetle powyższych faktów Sąd podzielił stanowisko organu, że nie można dać wiary skarżącej, iż podjęcie pracy przed upływem 30 dni od daty zarejestrowania zostało spowodowane brakiem informacji w tym przedmiocie)."

Jak z powyższego wynika, okoliczności podane we wniosku o wznowienie postępowania, były już i przez organy administracji i przez Sąd rozważane.

Uniewinnienie skarżącej w postępowaniu karnym w niczym nie zmienia faktu, iż organy administracji miały pełne podstawy do pozbawienia skarżącej statusu bezrobotnej i prawa do zasiłku.

Jak z powyższego wynika, zaskarżone decyzje odmawiające wznowienia postępowania są zgodne z prawem i dlatego na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.