Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41843

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 20 marca 1998 r.
II SA 39/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA J. Bała.

Sędziowie NSA: I. Góraj, Z. Mańk (spraw.).

Protokolant: apl. prok. T. Mierzejewski.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W., decyzją z dnia 29 grudnia 1997 r., na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 z późn. zm.), art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 z późn. zm.) - po rozpoznaniu odwołania Pana Roberta S. od decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 11 września 1997 r.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, co następuje:

Mając na względzie fakt, iż Pan Robert S. w okresie ostatnich 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania nie był zatrudniony ani nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu jakiejkolwiek innej działalności (przez co nie spełnił warunków określonych w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 cyt. ustawy) uznać należy, że zaskarżona decyzja Kierownika RUP odmawiająca przyznania skarżącemu prawa do zasiłku jest zgodna z obowiązującym stanem prawnym. Argumentacja Pana S., zawarta we wniesionym odwołaniu, dotycząca trudnej sytuacji życiowej, w jakiej znalazł się po przymusowym powrocie z zagranicy, nie może stanowić przesłanki jej uchylenia.

Na powyższe decyzje wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Robert S. Skarżący podnosi w szczególności, że argumentacja zawarta w decyzji organu II instancji "jest wymijająca".

W odpowiedzi na skargę podtrzymano argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W odwołaniu od decyzji organu I instncji skarżący podnosi, że od listopada 1981 r. do 19.02.1997 r. (kiedy został deportowany do Polski) przebywał w RFN.

Trafnie stwierdzono w zaskarżonej decyzji, iż okoliczność, że skarżący - po powrocie z zagranicy - znalazł się w trudnej sytuacji życiowej, nie ma wpływu na treść decyzji, gdyż skarżący w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem nie był zatrudniony przez okres 1 roku ani też nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu jakiejkolwiek innej działalności, nie spełnia wymogów z art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.).

Z tych względów i po myśli art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) - orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.