Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41930

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 24 lutego 1998 r.
II SA 1738/97

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA J. Bała (spraw.).

Sędziowie NSA: Z. Mańk, A. Kuba.

Protokolant: M. Chmielewska.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. decyzją z dnia 27 listopada 1997 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 29 października 1997 r., którą to decyzją odmówiono p. Władysławowi S. przyznania zasiłku przedemerytalnego z uwagi na niespełnienie warunków, o jakich mowa w art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jedn. tekst Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji podano, że zainteresowany utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 września 1997 r. z powodu upływu okresu jego pobierania.

Zainteresowany ukończył wiek 63 lata życia w dniu 5 października 1997 r., a więc w okresie, kiedy prawo do zasiłku mu już nie przysługiwało i dlatego brak jest podstaw do przyznania mu zasiłku przedemerytalnego, gdyż nie spełnia wymogów z art. 37k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. Władysław S. domagał się uchylenia powyższej decyzji i przyznania zasiłku przedemerytalnego zarzucając, iż legitymuje się 33-letnim okresem zatrudnienia i wiekiem uprawniającym do przyznania świadczenia przedemerytalnego.

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37k ust. 1 pkt ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jedn. tekst Dz. U. Nr 25, poz. 128 ze zm.) świadczenia przedemerytalne przysługują osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeśli osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury.

W sprawie jest bezsporne, że skarżący posiada status osoby bezrobotnej, osiągnął 63 lata życia i posiada okres zatrudnienia uprawniający do emerytury. Wprawdzie skarżący wiek 63 lata życia ukończył w dniu 5 października 1997 r., a więc już po zakończeniu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o czym skarżący został zawiadomiony decyzją Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 15 września 1997 r., to jednak biorąc pod uwagę, że skarżący wiek 63 lat życia ukończył w krótkim okresie od upływu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, a także cel wprowadzenia zasiłku przedemerytalnego, Sąd uznał, iż okoliczność ta nie może mieć decydującego znaczenia dla przyznania skarżącemu dochodzonego świadczenia. Nie można bowiem pomijać, iż wprowadzone ustawą z dnia 6 grudnia 1996 r. nowelizującą ustawę o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 147, poz. 687) świadczenia przedemerytalne częściowo zastąpiły dotychczasowe wcześniejsze emerytury, a celem tych zmian było m.in. zagwarantowanie osobom w wieku przedemerytalnym i posiadającym wymagany staż pracy określonych w ustawie świadczeń do czasu uzyskania emerytury.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.