Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41928

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 24 lutego 1998 r.
II SA 1671/97

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA J. Bała.

Sędziowie NSA: A. Kuba, Z. Mańk (spr.).

Protokolant: M. Chmielewska.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. decyzją z dnia 30 listopada 1997 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania Pani Barbary L. od decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w O. z dnia 11.09.1997 r. orzekającej o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 09.09.1997 r. na okres nieprzekraczający 12 miesięcy - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, z następującym uzasadnieniem:

Pani Barbara L. zarejestrowała się w Rejonowych Urzędzie Pracy w O. 1 września 1997 r. i zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 25, poz. 128 z 1997 r.) Kierownik orzekł o uznaniu jej za osobę bezrobotną od dnia rejestracji i o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 09.09.1997 r. na okres nieprzekraczający 12 miesięcy.

Od decyzji tej bezrobotna odwołała się wnosząc, iż jest ona bardzo krzywdząca, ponieważ nie uznano jej 30-letniego okresu zatrudnienia.

Organ II instancji rozpatrując powyższe odwołanie nie znalazł podstaw do zmiany decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w O. uznając, że jest ona zgodna ze stanem faktycznym i prawnym.

Zgodnie bowiem z treścią art. 37j ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 25, poz. 128 z późn. zm.) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet.

Do okresu uprawniającego do zasiłku podlegają zaliczeniu, przypadające przed dniem 1 stycznia 1997 r. min. okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej i prowadzenia pozarolniczej działalności - pod warunkiem, że uzyskiwane wynagrodzenie lub dochód stanowiące podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia (art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz. U. Nr 147, poz. 687).

Na podstawie akt sprawy ustalono, że Pani Barbara L. posiada 30-letni okres zatrudnienia, w tym 1 rok i 9 miesięcy na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianych, jednak wynagrodzenie jakie otrzymała w tym okresie, jak wynika z załączonej umowy o naukę zawodu, było niższe od połowy najniższego wynagrodzenia obowiązującego w tym okresie. W tej sytuacji okres zatrudnienia na podstawie umowy o naukę zawodu nie może być wliczony do okresu uprawniającego do zasiłku, co w konsekwencji powoduje, iż bezrobotna nie posiada 30-letniego okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.

Na powyższe decyzje wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Barbara L., wnosząc o ich uchylenie.

Skarżąca podnosi w szczególności, że do 30-letniego okresu uprawniającego do zasiłku nie zaliczono jej czasu pracy w "S." Powszechnej Spółdzielni Spożywców w W. od 1 września 1964 r. do 30 czerwca 1966 r., na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianych, ponieważ wynagrodzenie, jakie wówczas otrzymywała, było niższe od połowy najniższego wynagrodzenia obowiązującego w tym czasie.

Okres ten zaliczany jest do okresów składkowych stanowiących podstawę prawa do emerytury i niewliczanie go do okresu, od którego zależy nabycie uprawnień do zasiłku przedemerytalnego, jest "nielogiczne".

W odpowiedzi na skargę podtrzymano argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie bowiem z treścią art. 37j ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 25, poz. 128 z późn. zm.) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet.

Jak trafnie podkreślono w zaskarżonych decyzjach i w odpowiedzi na skargę, do okresu uprawniającego do zasiłku podlegają zaliczeniu, przypadające przed dniem 1 stycznia 1997 r. między innymi okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej i prowadzenia pozarolniczej działalności - pod warunkiem, że uzyskiwane wynagrodzenie lub dochód stanowiące podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia (art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz. U. Nr 147, poz. 687).

Bezsporne jest, że Barbara L. posiada 30-letni okres zatrudnienia w tym 1 rok i 9 miesięcy na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianych, jednak wynagrodzenie, jakie otrzymywała w tym okresie, jak wynika z załączonej umowy o naukę zawodu było niższe od połowy najniższego wynagrodzenia obowiązującego w tym okresie.

W tej sytuacji okres zatrudnienia na podstawie umowy o naukę zawodu nie może być wliczony do okresu uprawniającego do zasiłku, co w konsekwencji powoduje, iż bezrobotna nie posiada 30-letniego okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.

Kwoty najniższego wynagrodzenia dla pracowników uspołecznionych zakładów pracy wynosiły:

a) w okresie od 1 kwietnia 1963 r. do 31 lipca 1966 r. - 750 zł miesięcznie (połowa 375 zł),

b) w okresie od 1 sierpnia 1966 r. do 30 listopada 1970 r. - 850 zł miesięcznie (połowa 425 zł).

Jak wynika z załączonej do akt sprawy kserokopii umowy o naukę zawodu zawartej w dniu 1 września 1964 r. za okres od 1 września 1964 r. do 15 czerwca 1966 r. - w pierwszym roku nauki w przedsiębiorstwie wynagrodzenie skarżącej jako ucznia wynosiło 150-260 zł mies., w drugim roku nauki zawodu - 300-330 zł i w trzecim - 360 zł, a więc było niższe niż połowa najniższego wynagrodzenia w tym okresie.

Z tych względów i po myśli art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) - orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.