Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41917

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 15 stycznia 1998 r.
II SA 1570/97

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA K. Jarząbek.

Sędziowie NSA: J. Rajewska, Z. Mańk (spr.).

Protokolant: J. Chindelewicz.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. decyzją z dnia 12 listopada 1997 r., na podstawie art. 23 oraz art. 24 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 47, poz. 211 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Pana Czesława P. od decyzji wydanej z up. Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 1 października 1997 r. orzekającej uznanie strony za bezrobotną od dnia 11.09.1997 r., tj po 7 dniach od zarejestrowania, przyznanie miesięcznego zasiłku w wysokości 120% kwoty zasiłku dla bezrobotnych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono m.in. co następuje:

Pan Czesław P. w dniu 3 września 1997 r. został zarejestrowany w Rejonowym Urzędzie Pracy w W. jako bezrobotny z prawem do zasiłku.

W oparciu o świadectwa pracy przedłożone przez bezrobotnego w dniu rejestracji ustalono, że łączny staż pracy Pana P. wynosi 30 lat 1 miesiąc i 4 dni.

Jednakże z okresu tego odjęto 3 lata i 20 dni, tj. okres zatrudnienia w charakterze ucznia w celu przygotowania zawodowego w Zakładach Mechanizacji Budownictwa "Z." w W., jako że w wyżej wymienionym okresie Pan P. nie osiągał wynagrodzenia wynoszącego co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia będącego warunkiem do zaliczenia do okresu, od którego zależy nabycie prawa, wysokość i okres pobierania zasiłku, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.

Po odjęciu powyższego okresu, RUP w W. a ustalił, że Pan P. posiada okres zatrudnienia wynoszący 27 lat i 18 dni (w tym praca w szczególnych warunkach 19 lat, 8 miesięcy i 4 dni), co nie daje podstaw do przyznania zasiłku przedemerytalnego, a tylko zasiłku dla bezrobotnych na zasadach ogólnych i taka też decyzja została wydana.

Od powyższej decyzji Pan P. złożył odwołanie do Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. wnosząc o przyznanie zasiłku przedemerytalnego.

Organ odwoławczy po zapoznaniu się ze stanem faktycznym przedmiotowej sprawy na podstawie akt sprawy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 37 lit. j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 47, poz. 128 z późn. zm.) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do posiadania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, a jednocześnie posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:

- posiada okres uprawniający do zasiłku (zaliczany do okresu, od którego zależy wysokość zasiłku dla bezrobotnych) wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub

- posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Materiały dowodowe przedmiotowej sprawy wskazują, iż odwołujący się legitymuje się świadectwami pracy potwierdzającymi ponad 30-letni okres zatrudnienia. Jednakże nie wszystkie okresy mogą być zaliczone do okresów, od których zależy prawo do zasiłku przedemerytalnego, bowiem zgodnie z obowiązującą ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z okresu tego należy wyłączyć okresy zatrudnienia, w których nie był osiągany dochód w wysokości co najmniej połowy najniższego wynagrodzenia.

W niniejszej sprawie dotyczy to okresu od 01.06.1967 r. do 20.06.1970 r., kiedy to Pan P. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianych w Zakładach Mechanizacji Budownictwa "Z." w W., w którym osiągane dochody były niższe od połowy najniższego wynagrodzenia w tamtym okresie.

Po odjęciu wyżej wymienionego okresu zatrudnienia w charakterze ucznia, co wynosi 3 lata i 20 dni, stwierdzić należy, że strona nie spełnia warunków określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do przyznania jej zasiłku przedemerytalnego, gdyż łącznie okres zatrudnienia wynosi 27 lat i 18 dni, w tym praca w szczególnych warunkach 19 lat, 8 miesięcy i 4 dni.

Na powyższe decyzje wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Czesław P. wnosząc o ich uchylenie, ponieważ ma 30-letni staż pracy, w tym 19 lat w warunkach szczególnych.

W odpowiedzi na skargę podtrzymano argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim podnieść należy, że ustawą z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 147, poz. 687), dokonano istotnych zmian w ustawie z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Dodany został - przez art. 1 pkt 32 ustawy z 6 grudnia 1996 r. - m.in. cały rozdział 3c "Zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne".

Zamieszczony w tym rozdziale przepis art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, iż zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:

I) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub

2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Z niekwestionowanych ustaleń rejonowego urzędu pracy wynika, że skarżący legitymuje się stażem pracy wynoszącym ponad 30 lat (dokładne 30 lat 1 miesiąc 4 dni). Jednakże nie każdy okres zatrudnienia skarżącego może być zaliczony do okresu, od którego zależy prawo do zasiłku przedemerytalnego. Jak stanowi bowiem art. 8 ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 147, poz. 687) do okresu, od którego w myśl znowelizowanej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 1997 r. Nr 35, poz. 138 z późn. zm.) zależy nabycie prawa, wysokość i okres pobierania zasiłku, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, zalicza się również okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej i prowadzenia pozarolniczej działalności, przypadające przed dniem wejścia w życie znowelizowanej ustawy z 14 grudnia 1994 r., tj. przed dniem 1 stycznia 1997 r., jeżeli w tym okresie podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia miesięcznie.

Trafnie podkreśliły organy zatrudnienia obu instancji, że na tej podstawie nie można zaliczyć skarżącemu do okresu, od którego zależy nabycie uprawnień do zasiłku przedemerytalnego pracy w okresie od 01.06.1967 r. do 20.06.1970 r. w Zakładach Mechanizacji Budownictwa "Z." w W. w charakterze ucznia Przyzakładowej ZSZ, tj. 3 lat 30 dni. Skarżący nie osiągał wówczas wynagrodzenia wynoszącego co najmniej 50 % najniższego wynagrodzenia miesięcznego, co jest warunkiem jego zaliczenia. Sam skarżący przyznał na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, że w pierwszym roku nauki zawodu otrzymywał 150 zł miesięcznie, w drugim roku - 320 zł, zaś w tym okresie najniższe wynagrodzenie pracownika (po ukończeniu szkoły) wynosiło 1.200 zł. Tak więc skarżący w pierwszych dwóch latach nauki otrzymywał wynagrodzenie mniejsze niż połowa najniższego wynagrodzenia, tj. 600 zł miesięcznie.

Tak więc po odliczeniu okresu przygotowania zawodowego w charakterze ucznia (3 lata 20 dni), okres zatrudnienia skarżącego wynosi 27 lat, 18 dni, w tym 19 lat 8 miesięcy i 4 dni pracy w warunkach szczególnych.

Tak więc skarżącemu przysługuje jedynie zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego, przez okres 18 miesięcy.

Z tych względów i po myśli art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) - orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.