Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41893

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 26 listopada 1998 r.
II SA 1224/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA J. Drachal.

Sędziowie NSA: I. Darmochwał, A. Kisielewicz (spr.).

Protokolant: A. Macewicz.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. decyzją z dnia 20 lipca 1998 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w O. odmawiającą Pani Małgorzacie M. umorzenia części pożyczki udzielonej z Funduszu Pracy na uruchomienie i prowadzenie działalności gospodarczej. W uzasadnieniu podał, że Pani Małgorzata M. nie spełniła warunków do umorzenia części pożyczki. Regulamin przyznawania i umarzania pożyczek z Funduszu Pracy, który ma zastosowanie w zakresie nie uregulowanym w umowie pożyczki przewiduje możliwość umorzenia pożyczki w wysokości do 50% jej wysokości pod warunkiem zatrudnienia co najmniej jednej osoby bezrobotnej. Wnioskodawczyni nie spełniła tego wymagania.

Pani Małgorzata M. zaskarżyła tę ostateczną decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze podniosła, że występowała o umorzenie części pożyczki kierując się swą bardzo trudną sytuacją materialną spowodowaną włamaniem i kradzieżą w jej firmie (wypożyczalnia kaset video). Na tę okoliczność przedstawiła dowody pochodzące od organów ścigania. Ponadto skarżąca uważa, że spełnia warunek zatrudnienia co najmniej jednej osoby bezrobotnej, jako że rozpoczynając działalność gospodarczą stworzyła dla siebie miejsce pracy. Niemniej jednak regulamin udzielania pożyczek, na który powołano się odmawiając jej umorzenia pożyczki przewiduje możliwość umorzenia pożyczki w przypadkach szczególnie uzasadnionych, tj. trudnej sytuacji materialnej pożyczkobiorcy spowodowanej zdarzeniami losowymi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty znane z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że pożyczka może być umorzona na wniosek pożyczkobiorcy przez kierownika rejonowego urzędu pracy do wysokości 50% pod warunkiem prowadzenia działalności przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz po spełnieniu innych warunków określonych w umowie.

Regulamin przyznawania i umarzania pożyczek ze środków Funduszu Pracy przez Rejonowy Urząd Pracy w O. do którego odwołano się w umowie pożyczki z dnia 8 marca 1996 r. przewiduje możliwość umorzenia pożyczki w części lub w całości w przypadkach uzasadnionych trudną sytuacją materialną pożyczkobiorcy, spowodowaną m.in. zdarzeniami losowymi. Organy zatrudnienia nie brały w ogóle pod uwagę tego regulaminowego warunku umorzenia pożyczki, mimo, że skarżąca ten warunek niewątpliwie spełniała i wnosiła o umorzenie pożyczki z tego właśnie powodu. Z akt sprawy wynika, że w jej firmie dokonano włamania i kradzieży. Poniesione w związku z tym szkody spowodowały pogorszenie jej sytuacji materialnej. Nie uwzględniając faktu, że skarżąca spełniała określony w regulaminie warunek umorzenia pożyczki będący warunkiem samodzielnym, niezależnym od warunku zatrudnienia co najmniej jednej osoby bezrobotnej dopuszczono się rażącego naruszenia art. 18 ust. 2 pkt 4 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.