Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41890

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 16 października 1998 r.
II SA 1201/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA I. Góraj.

Sędziowie NSA: Z. Mańk, K. Jarząbek (spr.).

Protokolant: J. Chindelewicz.

Uzasadnienie faktyczne

Prezes Krajowego Urzędu Pracy postanowieniem z dnia 1 lipca 1998 r. na podstawie art. 129 § 2 oraz art. 134 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Pana Krzysztofa C. od decyzji Prezesa Krajowego Urzędu Pracy z dnia 18 lutego 1998 r. odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. z dnia 6 stycznia 1997 r.:

- odwołanie Pana Krzysztofa C. od decyzji Prezesa Krajowego Urzędu Pracy z dnia 18 lutego 1998 r. o numerze jak wyżej, pozostawił bez rozpatrzenia z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia;

- odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Prezesa Krajowego Urzędu Pracy z dnia 18 lutego 1998 r.

W uzasadnieniu postanowienia Prezes KUP stwierdził, że w zaskarżonej decyzji Pan Krzysztof C. został prawidłowo pouczony, że strona niezadowolona z wydanego orzeczenia może zgodnie z art. 127 § 3 kpa, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zwrócić się do organu, który ją wydał o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Przedmiotowa decyzję doręczono stronie dnia 23 lutego 1998 r., zaś odwołanie od tej decyzji skarżący wniósł do Prezesa Krajowego Urzędu Pracy w dniu 18 czerwca 1998 r. po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia w dniu 26 maja 1998 r. sygn. akt II SA 534/98 o odrzuceniu jego skargi na decyzję Prezesa KUP z dnia 18 lutego 1998 r.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i przywrócenie terminu, skarżący podniósł, iż sprawę skierował dlatego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż uznał, że Krajowy Urząd Pracy "niczego" przy ponownym jej rozpoznawaniu nie zmieni.

Zdaniem Prezesa Krajowego Urzędu Pracy Pan Krzysztof C. nie uprawdopodobnił, że uchybienia terminu nastąpiło bez jego winy,

W skardze do Sądu na ww. postanowienie w części dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji wydanej przez Prezesa Krajowego Urzędu Pracy w dniu 18 lutego 1998 r. wniósł o jej uwzględnienie i spowodowanie ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego w sprawie obowiązku zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych.

Zdaniem skarżącego decyzja wydana przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. oparta została na podstawie nieobowiązujących już przepisów prawa, a zatem względy społeczne przemawiają za przywróceniem terminu i merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonych orzeczeń (decyzji, postanowień) pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie ich wydania, a nie merytoryczne rozstrzyganie spraw. Jeżeli zaskarżona decyzja prawa nie narusza Sąd obowiązany jest skargę oddalić. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie.

W art. 58 § 1 i § 2 kpa zostały ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszę zaistnieć łącznie.

Pierwszą przesłanką jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy. To kryterium wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Uchybienie terminu może być stronie poczytane jako zawinione przez nią, jeżeli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie tego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

Drugą przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywróceniu terminu.

Trzecią przesłankę przywrócenia terminu jest dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tej prośby zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi siedem dni. Przywrócenie terminu do złożenia ww. prośby jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 kpa).

Czwartą przesłanką jest dopełnienie wraz z prośbę o przywrócenie terminu tej czynności dla której był ustanowiony termin przywracalny w tym przypadku, będzie to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Odnosząc powyższe do realiów sprawy stwierdzić należy, że w niej nie wystąpiły łącznie wymienione wyżej przesłanki. Przede wszystkim dlatego, iż skarżący będąc prawidłowo pouczony o sposobie wyczerpania środków odwoławczych tzn. wniesienia w trybie art. 127 § 3 kpa środka prawnego jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie dopełnił tego twierdząc, że Prezes Krajowego Urzędu Pracy po ponownym rozpatrzeniu sprawy niczego nie zmieni.

Tego rodzaju stanowisko świadczy o tym, że z jego winy nastąpiło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także nie wystąpiła przyczyna uniemożliwiająca dopełnienia czynności w terminie. A zatem zachodzi brak przesłanek, które zostały wymienione jako pierwsza i trzecia.

W tej sytuacji za trafny należy uznać pogląd Prezesa Krajowego Urzędu Pracy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swej winy w niedopełnieniu czynności prawnej o której mowa wyżej.

W tym stanie rzeczy skarga jako niezasadna nie mogła być uwzględniona i dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.