Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41881

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 28 września 1998 r.
II SA 1002/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA B. Zdziennicki (spraw.).

Sędziowie NSA: E. Kierejczyk, A. Kisielewicz.

Protokolant: apl. prok. H. Gąsior.

Uzasadnienie faktyczne

Robert K. zarejestrował się jako bezrobotny w Rejonowym Urzędzie Pracy w W. 23 stycznia 1997 r. Zainteresowany od dnia 31 stycznia do dnia 30 grudnia 1997 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych. W dniu 28 stycznia 1998 r. Robert K. utracił status osoby bezrobotnej z powodu nieusprawiedliwionego niestawienia się w wyznaczonym terminie w RUP.

Dnia 9 kwietnia 1998 r. Robert K. zgłosił się do RUP celem uzyskania zaświadczenia o czasokresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz PIT 11. Ustalono, że zainteresowany uzyskał 17 września 1997 r. wpis do ewidencji działalności gospodarczej.

Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w W. decyzją z dnia 9 kwietnia 1998 r. wezwał Roberta K. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych od 17 września 1997 r. do 30 grudnia 1997 r.

Robert K. złożył odwołanie od decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z 9 kwietnia 1998 r. argumentując, że podjęta przez niego działalność gospodarcza nie przyniosła mu w 1997 r. żadnych dochodów.

Do odwołania dołączono zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, w którego wynika, że zainteresowany jako datę rozpoczęcia działalności gospodarczej (wpisanie do ewidencji 17 września 1997 r.) podał dzień 1 października 1997 r.

Kierownik RUP w W. decyzją z dnia 24 kwietnia 1998 r. uchylił własną decyzję z dnia 9 kwietnia 1998 r. i jednocześnie wydał nowe rozstrzygnięcie wzywające Roberta K. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych od 1 października 1997 r. (a nie 17 września 1997 r.) do 30 grudnia 1997 r.

Robert K. odwołał się od decyzji Kierownika RUP w W. z dnia 24 kwietnia 1998 r. do Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W.

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. decyzją z dnia 28 maja 1998 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przypomniano, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. g ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu statusu bezrobotnego nie może zachować osoba, która podjęła pozarolniczą działalność gospodarczą - od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności.

Z dokumentacji sprawy wynika, że Robert K., w świetle obowiązujących przepisów prawa, podjął od 1 października 1997 r. działalność gospodarczą pobierając jednocześnie (od 1 października do 30 grudnia 1997 r.) zasiłek dla bezrobotnych. Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu osoba, która pobrała nienależne świadczenie jest obowiązana do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Robert K. zaskarżył decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. z dnia 28 maja 1998 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podał, że mimo podania jako daty rozpoczęcia działalności gospodarczej (wpisanej do ewidencji działalności gospodarczej 17 września 1997 r.) 1 października 1997 r., do końca 1997 r. tej działalności nie prowadził.

Końcowe 3 miesiące 1997 r. były bowiem "okresem przygotowawczym" do prowadzenia działalności gospodarczej, która w tym czasie nie przynosiła żadnych przychodów a tylko wymagała nakładów (kosztów). Skarżący wskazał, że w 1997 r. nie płacił żadnych podatków od działalności gospodarczej a "wcześniejsze rozpoczęcie działalności było niezbędne, aby móc w przyszłości odliczyć sobie poniesione nakłady finansowe". Zdaniem Roberta K. dopiero w styczniu 1998 r. podjął on "faktycznie działalność" i od tego czasu płaci podatki i składki na ubezpieczenie społeczne. Stąd skarżący uważa, że dopiero od stycznia 1998 r. przestał być bezrobotny.

W skardze zwrócono uwagę, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu osobą bezrobotną jest osobą nie uzyskująca miesięcznie dochodu w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że Robert K. zgłosił do ewidencji 1 października 1997 r. jako datę rozpoczęcia przez siebie działalności gospodarczej (wpisał się do ewidencji działalności gospodarczej 17 września 1997 r.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu osoba, która podjęła działalność gospodarczą, od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji traci swój dotychczasowy status osoby bezrobotnej. Nie ma tu żadnego znaczenia, czy podjęta działalność gospodarcza od razu przynosi, czy nie przynosi dochodów, czy też wymaga tylko na początku różnych nakładów.

Podmiot prowadzi każdą działalność gospodarczą na własne ryzyko.

Zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f) wyklucza jednoczesne zastosowanie (w przypadku nieosiągania dochodów) art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Dyspozycje art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i) dotyczy sytuacji nie objętych dyspozycją art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. g) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Skoro Robert K. z dniem 1 października 1997 r. utracił status osoby bezrobotnej a dalej do 30 grudnia 1997 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych, to musi zwrócić nienależnie pobrane zasiłki.

W świetle powyższego zaskarżona do NSA decyzja jest zgodna z obowiązującym porządkiem prawnym i dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym należało skargę oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.