Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1618727

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 27 sierpnia 2013 r.
II PK 84/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Zbigniew Hajn.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Emila W. przeciwko Przedsiębiorstwu B. K. P. Spółce Akcyjnej w L. o wynagrodzenie za pracę i zapłatę barbórki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 sierpnia 2013 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 6 grudnia 2012 r., (...)

1.

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2.

zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z 6 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w L. po rozpoznaniu sprawy z powództwa Emila W. przeciwko Przedsiębiorstwu B. K. P. S.A. w L. o wynagrodzenie za pracę i wypłatę barbórki zmienił wyrok Sądu Rejowego w L. z 6 listopada 2011 r. w całości w ten sposób, że zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda szczegółowo wymienione kwoty tytułem wyrównania wynagrodzenia za pracę z ustawowymi odsetkami oraz kwotę 7 662,33 zł tytułem barbórki z 2008 r.; w pozostałej części powództwa i apelację oddalił oraz orzekł o koszach postępowania.

Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną powód. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona w świetle zarzutów w niej podniesionych.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna ubezpieczonego nie kwalifikuje się do przyjęcia celem merytorycznego rozpoznania.

Przekonanie Sądu Najwyższego oceniającego na etapie tzw. przedsądu zasadność przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w oparciu o przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przytoczenia stosownych argumentów, uwzględniających specyfikę tej podstawy warunkującej pozytywne rozpoznanie wniosku podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną. Pojęcie "oczywistości" mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i bez doszukiwania się ich znaczenia (postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 24 kwietnia 2007 r. I CSK 100/2007 LexPolonica nr 3912015; postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 20 czerwca 2007 r. II CSK 184/2007 LexPolonica nr 3920341). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej takiego wywodu nie zawiera. W uzasadnieniu skarżonego wyroku Sąd Okręgowy w L. podkreślił, że ponieważ z treści pozwów i załączonych do nich wyliczeń oraz z opinii biegłego wynika jednoznacznie, że powód swoje żądanie wyliczył w kwotach netto, takie też kwoty (mając dodatkowo na uwadze zakaz orzekania ponad żądnie - art. 321 k.p.c.) zostały w wyroku zasądzone. Wobec powyższego przedstawiona argumentacja pełnomocnika skarżącego w zakresie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie pozwala na uznanie na etapie przedsądu, że rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji jest w ustalonych w sprawie okolicznościach błędne. O kosztach orzeczono na podst. § pkt 5 i § 12 ust. 1 pkt 2 w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.