Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2559797

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 10 października 2018 r.
II OZ 954/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 662/18 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia (...) grudnia 2017 r., nr (...) w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z 29 maja 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 662/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia (...) grudnia 2017 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony. Podkreślono, że skarżący ograniczył się jedynie do sformułowania samego wniosku. Nie wyjaśnił na czym trudna do odwrócenia szkoda miałaby polegać i w czym miałyby wyrażać się trudne do odwrócenia skutki.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Wskazał, że z kraju pochodzenia wyjechał w wieku (...) z powodu (...). Zwrócił uwagę, że zmieniły się okoliczności dotyczące jego sytuacji osobistej, które uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji. Do zażalenia załączył pismo z dnia (...) czerwca 2018 r. (...), zaświadczające, że (...). Dołączył także pismo z dnia (...) czerwca 2018 r. (...) zaświadczające, że (...). Z zaświadczenia tego wynika również, że (...).

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze nie został w żaden sposób uzasadniony. W zażaleniu natomiast skarżący bardzo ogólnie wskazał na (...). Z dołączonego do zażalenia zaświadczenia wynika, że (...).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sam fakt zobowiązania skarżącego do powrotu do kraju pochodzenia i zakaz ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw obszaru Schengen niewątpliwie łączy się z koniecznością opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu i wymusza zmianę planów na życie. Nie oznacza automatycznie powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji jest możliwe, jeśli strona wykaże, że zmiana w jej życiu osobistym, jaka nastąpi wskutek powrotu do kraju pochodzenia i zakazu ponownego wjazdu na terytorium Polski oraz innych państw obszaru Schengen, będzie miała charakter znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., czego skarżący nie uczynił. Cudzoziemiec w żaden sposób nie wykazał ani faktu pobierania nauki na terytorium Polski, ani konieczności odbywania podróży w krajach strefy Schengen. Nie można ocenić skutków wykonania zaskarżonej decyzji dla edukacji skarżącego, skoro jej jeszcze nie rozpoczął. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że postępowanie dotyczące udzielenia ochrony międzynarodowej zakończyło się decyzją ostateczną z dnia (...) września 2017 r. W dniu (...) października 2017 r. skarżący złożył kolejny wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, który został uznany za niedopuszczalny. Składanie kolejnych wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej opartych na tych samych podstawach co pierwotny wniosek nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez niego ochrony tymczasowej Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.