Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1780836

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 11 czerwca 2015 r.
II OZ 526/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 202/15 oddalające wniosek D.W. i M.W. o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak w sprawie ze skargi D.W., M.W., M.W. i J.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2014 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 202/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi D.W., M.W., M. W. i J.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia, oddalił wniosek D.W. i M.W. o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pismem z dnia 6 marca 2015 r. D.W. i M.W. złożyli wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego WSA w Warszawie Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, wskazując, że ww. sędzia jest niesprawiedliwy, pozbawia skarżących prawa do obrony i rażąco narusza prawo.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony wniosek został oparty na przesłance braku bezstronności, a więc na przesłance z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.". Zdaniem Sądu, podnoszone zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego i w konsekwencji nie uzasadniają jego wyłączenia. Samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej jego wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a., tym bardziej, że wnioskodawcy mogą zwalczać wadliwe, w ich ocenie, orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Ponadto Sąd wskazał, że z oświadczenia odebranego od sędziego WSA w Warszawie Elżbiety Zielińskiej- Śpiewak wynika, iż nie istnieje pomiędzy nim, a stronami postępowania sądowo-administracyjnego taka okoliczność, która uzasadniałby jego wyłączenie na podstawie art. 18 i 19 p.p.s.a.

W tej sytuacji Sąd uznał, że zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, co skutkowało odmową wyłączenia ww. sędziego na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienia wnieśli D.W. i M.W., podnosząc, że sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak "nie dopuściła do sprawy i karała nas łącznie z organem za dochodzenie naszych praw". Zdaniem wnoszących zażalenie ww. sędzia jest niesprawiedliwy.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami postępowania oraz nie mieli wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować powstaniem wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Jan Paweł Tarno. Wyd. LexisNexis Warszawa 2010, s. 76).

W niniejszej sprawie formułując wniosek o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak strony wskazały na brak bezstronności tego sędziego, a więc na przesłance z art. 19 p.p.s.a. Przepis ten jako podstawę wyłączenia sędziego czyni powstanie wątpliwości co do bezstronności tego sędziego u strony zgłaszającej wniosek (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka-Medek, wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2009, s. 74, teza 1). Przy czym do uwzględnienia wniosku nie wystarczy samo subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego, lecz strona winna wskazać takie okoliczności, które obiektywnie wzbudziłyby wątpliwości co do tej bezstronności (porównaj: uzasadnienie do postanowienia NSA z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem z powyższego przepisu wynika, iż względną przyczyną wyłączenia sędziego jest jakakolwiek okoliczność, pod warunkiem że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Takich okoliczności nie wskazała zarówno sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak w swoim oświadczeniu złożonym w sprawie, jak i D. i M. W. Za okoliczności wywołujące uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozumieniu art. 19 p.p.s.a. nie mogą być uznane kwestie subiektywnego poczucia strony o tym, że sędzia jest niesprawiedliwy, zastrzeżeń co do sposobu procedowania danego sędziego czy jego udziału w wydawaniu orzeczeń, z których strona jest niezadowolona. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że okoliczność, iż sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1359/14; postanowienie SN z dnia 26 marca 1997 r. sygn. akt III AO 5/97, OSNP 1997, Nr 24, poz. 502; postanowienie SN z dnia 8 marca 1972 r. sygn. akt I PZ 9/72, LEX nr 7068).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego objętego wnioskiem, a zatem prezentowane w tym zakresie stanowisko Sądu pierwszej instancji należy w pełni podzielić. Ocena ta nie została również podważona w rozpoznawanym zażaleniu.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, co skutkowało oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny wniesionego zażalenia na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.