Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1467730

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 8 maja 2014 r.
II OZ 428/14
Przedmiot postępowania wywołanego wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 231/14 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia (...) grudnia 2013 r., nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia (...) grudnia 2013 r., nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy terenu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją z dnia (...) grudnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Woźnik nr (...) z dnia (...) października 2013 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr (...) z KM 3 obręb (...) w (...).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach P. K., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadnił go tym, że wykonanie decyzji spowodowałoby stan sprzeczny z prawem i uniemożliwiłoby wytyczenie drogi koniecznej do jego działki.

Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący, nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, w szczególności zaś nie przedstawił rzeczowej argumentacji w celu wykazania, a przynajmniej uprawdopodobnienia jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji i w czym upatruje nieodwracalność skutków tego aktu, wskazując jedynie że wykonie decyzji doprowadzi do stanu sprzeczności z prawem. Sąd pierwszej instancji podniósł, że na obecnym etapie postępowania nie może dokonać oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego.

W zażaleniu P. K. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc że wskazywane w skardze trwałe trudne do odwrócenia skutki spowodują zmianę rzeczywistości, których usunięcie może nastąpić przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. niepubl. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt OZ 214/04; z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II OZ 905/12; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 408/13).

Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie analizuje w wystarczający sposób złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W rozpoznawanej sprawie skarżący składając wniosek nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji SKO w Częstochowie z dnia (...) grudnia 2013 r. Przedmiotowy wniosek został sformułowany w sposób lakoniczny i ogólnikowy, bez przedstawienia konkretnych okoliczności wskazujących, że spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie przedstawił w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia samo twierdzenie skarżącego, że wykonanie decyzji spowodowałoby stan sprzeczny z prawem i uniemożliwiłoby wytyczenie drogi koniecznej do jego działki. Twierdzenie to w żaden sposób nie stanowi uzasadnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie podano konkretnych informacji, argumentacji i wniosków na poparcie tej tezy.

Na marginesie należy zaznaczyć, że przedmiotem postępowania wpadkowego wywoływanego wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest ocena zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a konstatacja prawidłowości wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Skarżący nie przedstawił zatem dokumentów ani rzeczowej argumentacji, które Naczelny Sąd Administracyjny mógłby w pełni rozważyć. Naczelny Sąd Administracyjny przypomina, że decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony, a jej podjęcie wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd pierwszej instancji prawidłowo dokonał oceny sytuacji skarżącego i trafnie uznał, że nie uprawdopodobnił on okoliczności uzasadniających powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.