Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2081451

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 28 kwietnia 2016 r.
II OZ 415/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2431/15 odrzucające skargę M.G. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (...) z dnia (...) czerwca 2015 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia linii brzegu rzeki postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

M.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (...) z (...) czerwca 2015 r. w przedmiocie ustalenia linii brzegu rzeki.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2015 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł.

Jednocześnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2015 r., Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej 4 września 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi zaczął biec 5 września 2015 r. i upłynął 11 września 2015 r. Jak już wyjaśniono, Skarżąca w zakreślonym terminie nie nadesłała 2 egzemplarzy odpisów skargi. Powyższy brak uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu.

Pismem z dnia 12 lutego 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 29 stycznia 2016 r. wnosząc o zmianę zaiskrzonego postanowienia poprzez jego uchylenia i nadanie biegu sprawie. Skarżąca podniosła, że nie doręczono jej wezwania do nadesłania dwóch odpisów skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawicieli ustawowych lub pełnomocników. Stosownie do art. 47 § 1 w zw. z art. 12 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i uczestnikom postępowania. W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka odmienna regulacja ma zastosowanie do skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem-jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.- skargi, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, nie pozostawia się bez rozpoznania, lecz podlega ona odrzuceniu.

Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru-powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 z późn. zm., dalej: rozporządzenie), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 p.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana w formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09). Ponadto zauważyć należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia, pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Dokument ten korzysta zatem z domniemania prawdziwości. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo sądowi. W sytuacji, gdy tego nie uczyniono, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, iż otrzymał jedynie część pism wyszczególnionych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

W niniejszej sprawie przesyłka adresowana do pełnomocnika skarżącej została doręczona jego żonie w dniu 4 września 2015 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, które zostało dołączone do akt sprawy, zawierała ona doręczenie odpisu zarządzenia o ustaleniu wpisu sądowego, doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do nadesłania 2 odpisów skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania, pouczenie oraz odpis odpowiedzi na skargę. W niniejszej sprawie wymaga podkreślenia, że pełnomocnik skarżącej podniósł zastrzeżenia co do braku w doręczonej przesyłce wezwania do usunięcia braków formalnych skargi dopiero po odrzuceniu skargi przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W momencie odbioru przesyłki nie stwierdzono, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru, w szczególności zaś zobowiązania do nadesłania odpisów skargi celem ich doręczenia uczestnikom postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.