Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2014711

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 10 marca 2016 r.
II OZ 249/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 1010/15 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) września 2015 r., znak: (...) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 1010/15 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał K. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) września 2015 r., znak: (...), w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, w kwocie 100 złotych.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł K. L.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie na zarządzenie z dnia 9 listopada 2015 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z treścią art. 220 § 3 ww. ustawy przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem uiszczenia wpisu uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny, podlega odrzuceniu przez sąd.

Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należą do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Przed wydaniem przez Sąd zaskarżonego zarządzenia skarżący nie wnioskowali też o przyznanie prawa pomocy, co w świetle art. 239 pkt 4 p.p.s.a. wykluczałoby wezwanie ich do uiszczenia wpisu przed prawomocnym zakończeniem postępowania w tej kwestii.

Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), który odnosi się do decyzji wydanych z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, a w tym trybie zapadła zaskarżona decyzja Wojewody (...). Wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie wynika zatem wprost z obowiązujących przepisów.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.