II OZ 1139/16 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2169360

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2016 r. II OZ 1139/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 529/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia (...) marca 2016 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) marca 2016 r., nr (...) Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Inowrocławiu z dnia (...) listopada 2015 r., nr (...), którą zatwierdzono projekt budowlany zamienny i udzielono M. P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na wykonaniu nadbudowy piętra oraz klatki schodowej nad istniejącym budynkiem mieszkalno-usługowym na działce (...) przy ul. (...) w K. oraz nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy R. L., obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, że zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zauważyć, że wniosek skarżącego w tym przedmiocie nie został poparty żadną argumentacją. Podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą natomiast stanowić zarzuty co do jej legalności, albowiem argumenty te mogą być przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznania skargi. Niezależnie natomiast od braku stosownego uzasadnienia przedmiotowego wniosku Sąd, dokonując analizy akt sprawy, również nie dopatrzył się podstaw dla jego uwzględnienia, mając przy tym na uwadze interesy wszystkich stron postępowania.

Sąd wyjaśnił, że niewątpliwie w sytuacji, gdy inwestor będzie prowadził na podstawie zaskarżonej decyzji roboty budowlane przed rozpoznaniem skargi, istnieć będzie ryzyko, iż w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, lecz nie po stronie skarżącego, a właśnie po stronie inwestora. To na inwestorze spoczywać bowiem będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja udzielająca pozwolenia na wznowienie robót budowlanych zostanie uchylona.

Pismem z dnia 18 lipca 2016 r. R. L. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2016 r. podnosząc, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji spowoduje co najmniej niepowetowaną szkodę dla skarżącego i nie będzie później możliwości przywrócenia budynku do stanu pierwotnego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a.") strona może wnioskować do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów własnych wnioskodawcy (art. 50 p.p.s.a.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia jednak prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącej. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków.

Dodatkowo skutki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą przede wszystkim interesów inwestora. To inwestor przygotowując proces budowlany, na jego realizację korzysta często z zaciągniętych kredytów udzielanych przez instytucje finansowe, które uzależniają wypłatę kolejnych transz od stopnia zaawansowania wykonywanych robót budowlanych. W związku z tym ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej przez Sąd ponosi jedynie inwestor i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.