Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2777963

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 11 grudnia 2019 r.
II OZ 1107/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 2002/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. P. na uchwałę Rady m.st. Warszawy z dnia (...) września 2009 r. nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 2002/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. P. (dalej "skarżący") na uchwałę Rady m.st. Warszawy z dnia (...) września 2009 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi winien być liczony od daty wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, co, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, miało miejsce w dniu (...) maja 2019 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego). Organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Wobec tego sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi - o którym mowa w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. - liczony od dnia wniesienia wezwania upływał z dniem (...) lipca 2019 r. Tymczasem skarga poprzedzona powyższym wezwaniem z (...) maja 2019 r. na przedmiotową uchwałę wniesiona została przez skarżącego w dniu (...) lipca 2019 r. (data nadania skargi w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego), a więc z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył w imieniu skarżącego profesjonalny pełnomocnik, wnosząc o jego uchylenie. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych pełnomocnik podniósł, że początek biegu 60-dniowego terminu do wniesienia skargi powinien być liczony od dnia odebrania wezwania przez organ, a nie jak obliczył to Sąd I instancji od dnia nadania korespondencji zawierającej wezwanie w placówce pocztowej.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.

Według art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Powyższy przepis wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa i wynosi on trzydzieści dni, a liczony jest od dnia doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie. Z kolei drugi termin dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wynosi sześćdziesiąt dni, zaś liczony jest od dnia wniesienia przez stronę wezwania do organu.

W przedmiotowej sprawie oś przedmiotu sporu stanowi ustalenie jak należy liczyć termin "od wniesienia" wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd I instancji przyjął, że datą jest moment nadania w placówce pocztowej natomiast pełnomocnik skarżącego wskazuje na datę potwierdzenia odbioru wezwania przez organ.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest dzień wpływu wezwania do właściwego organu - tak w przypadku złożenia wezwania w siedzibie organu, jak i w przypadku złożenia wezwania za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1113 z późn. zm.). Przyjąć zatem należy, że początkiem 60-dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., jest dzień następny po dniu doręczenia wezwania organowi (por. postanowienia NSA: z dnia 15 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 166/12; z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 568/15; z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 302/10; z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 596/12; z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 371/11).

Jak wynika z akt sprawy skarżący wezwał Radę m.st. Warszawy do usunięcia naruszenia prawa, w dniu (...) maja 2019 r. (data odbioru pisma przez organ). Organ nie zajął stanowiska odnośnie do powyższego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec tego skarżący mógł wnieść skargę w terminie 60 dni licząc od dnia następnego po doręczeniu organowi przedmiotowego wezwania czyli od dnia (...) maja 2019 r. Należy zatem przyjąć, że skarga w niniejszej sprawie została złożona z zachowaniem terminu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.