Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1810104

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 17 kwietnia 2015 r.
II OSK 2207/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.).

Sędziowie: NSA Andrzej Gliniecki, del. WSA Anna Szymańska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej (...). z siedzibą w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1/13 w sprawie ze skargi (...). sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 28 września 2012 r. nr (...). w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań

1.

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu,

2.

zasądza od (...). sp. z o.o. z siedzibą w M. na rzecz (...). z siedzibą w Poznaniu kwotę 340 (trzysta czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi (...) spółka z o.o. z siedzibą w M.ie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 28 września 2012 r. nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań - uchylił zaskarżona decyzję.

Wyrok powyższy zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Decyzją z dnia 2 kwietnia 2012 r. Wójt Gminy C. po rozpatrzeniu wniosku Spółki Jawnej "(...)" w Poznaniu wydał decyzję w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie sortowni zmieszanych odpadów komunalnych wraz z towarzyszącą infrastrukturą na działce nr (...) w (...). W uzasadnieniu wskazał, iż w toku postępowania inwestor przedłożył Raport oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia (dalej Raport). Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Poznaniu postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. zaopiniował pozytywnie dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych z zastrzeżeniem, że realizacja i eksploatacja inwestycji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska, poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Warunek ten został uwzględniony w wydanej decyzji. Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 stycznia 2012 r. określił warunki realizacji przedsięwzięcia oraz nie stwierdził konieczności powtórnego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Również te warunki zostały uwzględnione w decyzji Wójta Gminy C. Uwzględniając uwagi wniesione przez społeczeństwo organ zważył, iż przyjmując najbardziej niekorzystne warunki w wyniku realizacji inwestycji, nie dojdzie do przekroczenia wskazanych w przepisach norm dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu, a z uwagi na fakt, iż przedsięwzięcie nie będzie miało znaczącego wpływu na środowisko, możliwe jest jego zlokalizowanie w otulinie Puszczy (...). Ze sporządzonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, iż z uwagi na krótki czas przechowywania odpadów niesortowanych na terenie sortowni, procesy beztlenowego rozkładu organicznej frakcji odpadów będą mocno ograniczone, a w związku z tym emisje substancji związanych z procesami gnilnymi będą małe i nie spowodują przekroczeń obowiązujących norm określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. W związku z tym spełnione są wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach prawa i nie przewiduje się znaczącego oddziaływania na środowisko. Ścieki bytowe i przemysłowe będą odprowadzane do kanalizacji sanitarnej. Z uwagi na możliwość wysegregowania odpadów posiadających właściwości niebezpieczne przewidziano w decyzji i określono specjalną procedurę postępowania z takimi właśnie odpadami. Nałożono również na inwestora warunek aby magazynował na terenie sortowni frakcję podsitową maksymalnie 3 dni. Inwestor zapewnił, iż balast z hali sortowni będzie przekazywany na składowisko odpadów w dniu jego wytworzenia. Zobowiązano inwestora do selektywnego przechowywania odpadów w sposób zabezpieczający przed ich rozprzestrzenianiem i zanieczyszczaniem środowiska gruntowo wodnego, zobowiązano również do zaprojektowania boksów do przechowywania surowców wtórnych. W konsekwencji organ przyjął, iż zgłaszane w toku postępowania przez spółkę "(...)" uwagi i obawy, że sortownia stanowi realne zagrożenie i może negatywnie oddziaływać na środowisko, nie zasługują na uwzględnienie.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka z o.o. "(...)" z siedzibą w M.ie, podnosząc przede wszystkim zagrożenie które spowoduje sortownia dla kur hodowanych przez tą spółkę na fermie sąsiadującej z planowaną sortownią.

Decyzją z dnia 28 września 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu (dalej Kolegium) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy C. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż opinie organów uzgadniających są wiążące dla organu wydającego decyzję środowiskową. Inicjujący postępowanie wniosek oraz przedstawiony przez stronę raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji spełniły kryteria wyrażone w przepisie art. 73 i 74 ustawy o udostępnianiu informacji. Kolegium wskazało ponadto, iż organ I instancji uwzględnił wszystkie uwagi organów, których opinie i uzgodnienia były wymagane, dlatego zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Kolegium uznało, iż skoro raport i wszystkie opinie oraz uzgodnienia wskazują, że profil działalności spółki "(...)" nie będzie zagrażał zdrowiu oraz życiu ludzi i zwierząt oraz nie będzie przekraczać dopuszczalnych norm i nie spowoduje innego zagrożenia, to nie można na podstawie subiektywnych zarzutów podniesionych w odwołaniu wydać innego rozstrzygnięcia. W myśl planu miejscowego na przedmiotowej nieruchomości możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej, w tym także nawet takiej, która może znacząco oddziaływać na środowisko. Zasięg oddziaływania inwestycji nie będzie wykraczał poza teren działki nr (...) co zapewnia właściwe zabezpieczenie spółki "(...)".

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła Spółka z o.o. "(...)" zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy to jest naruszenie art. 7, 77 § 1, 80, 8 i 107 § 3 k.p.a. twierdząc, że organy nie wyjaśniły czy przedsięwzięcie polegające na budowie sortowni odpadów będzie negatywnie oddziaływać na nieruchomość skarżącej spółki na której działa ferma drobiu.

W odpowiedzi na skargę SKO w Poznaniu wniosło o jej oddalenie odwołując się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 16 stycznia 2013 r. skarżąca uzupełniła argumentację przedstawioną w uzasadnieniu skargi, w szczególności odwołując się do szczegółowych wyliczeń dotyczących zawartości odpadów podsitowych, nadto wskazując, że plan miejscowy nie przewiduje możliwości lokalizowania na tym terenie działalności "mogącej znacząco oddziaływać na środowisko". Ponadto skarżąca spółka przedłożyła opinię "w przedmiocie wpływu sąsiedztwa sortowni zmieszanych odpadów komunalnych " (...)" Sp. Jawna na stan i kondycję drobiu produkowanego w fermie zlokalizowanej w (...) k. Poznania" autorstwa dr inż. P. Ł.

Pismem z dnia 1 lutego 2013 r. inwestor "(...)" Sp. Jawna w Poznaniu wniosła o oddalenie skargi, podnosząc w szczególności, iż obowiązujący na terenie gminy plan miejscowy nie sprzeciwia się możliwości lokalizowania na tym terenie działalności w postaci przedmiotowej sortowni odpadów, skoro ustalono, iż oddziaływanie tej inwestycji nie będzie wykraczać poza nieruchomość, na której ma się ona znajdować.

W piśmie procesowym z dnia 27 lutego 2013 r. skarżąca podniosła między innymi, iż należy rozważyć czy nawet kilkudniowe przechowywanie na terenie planowanej sortowni odpadów podsitowych może powodować skażenia biologiczne. Powinna zostać też rozważona emisja szkodliwych substancji w związku z kierunkiem i natężeniem prądów przenoszonego powietrza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej jako p.p.s.a. (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę, jednakże wskazał, że nie wszystkie zawarte w niej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie. Sąd wyjaśnił, że stosownie do art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227) właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Na terenie, na którym znajduje się działka nr (...) obręb (...), obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wprowadzony w życie uchwałą Rady Gminy C. nr 170/XXVI/200 z dnia 17 czerwca 2004 r. Zgodnie z § 4 ust. 2 planu miejscowego na terenach działalności gospodarczej wyznacza się między innymi zasadę zainwestowania, iż ewentualne uciążliwości wynikające z prowadzonej działalności muszą mieścić się w granicach działki, na której działalność jest prowadzona. Tymczasem z "Raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie sortowni odpadów komunalnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą" sporządzonego w toku postępowania wynika, iż planowana sortownia będzie oddziaływać na faunę i florę na terenie bezpośrednio z nią sąsiadującym, choć planowanie ogrodzenie inwestycji ograniczy ten wpływ (str. 69 Raportu). Powyższe stwierdzenie nie jest zdaniem tego Sądu jednoznaczne i nie odpowiada na pytanie czy negatywny wpływ inwestycji zamknie się w granicach nieruchomości, na której inwestycja ma być zrealizowana. Nadto jest sprzeczne ze stwierdzeniem autora Raportu znajdującym się na tej samej stronie, iż inwestycja nie będzie w ogóle oddziaływać negatywnie na ludność, zwierzęta i wodę. Organ I instancji nie wyjaśnił (w szczególności nie zobowiązał strony postępowania do uzupełnienia Raportu i wyjaśnienia ww. wątpliwości) jaki w istocie wpływ będzie miała sortownia na zwierzęta znajdujące się na sąsiednich nieruchomościach, w szczególności czy będzie to wpływ negatywny. Nadto z uwagi na to, iż sąsiedztwo inwestycji jest znane, a znajdujące się w pobliżu planowanej inwestycji nieruchomości są już w części zagospodarowane, Raport winien odpowiedzieć na pytanie czy i ewentualnie jaki wpływ będzie mieć sortownia na te nieruchomości, w tym na fermę kurzą należącą do spółki "(...)". Bez znaczenia jest fakt, iż teren należący do skarżącej spółki jest oddzielony od działki nr (...) inną nieruchomością, zważywszy na niewielką (ok. 20m) odległość między nieruchomością na której realizowana ma być inwestycja a nieruchomością, na której znajdują się kurniki.

Sąd Wojewódzki stwierdził, że bez wyjaśnienia powyższych wątpliwości nie można wykluczyć na obecnym etapie postępowania, iż nie zostanie spełniony wyżej opisany, zawarty w planie miejscowym wymóg dla działalności gospodarczej, iżby ewentualne uciążliwości wynikające z prowadzonej działalności mieściły się w granicach działki, na której działalność jest prowadzona. Organ II instancji nie dostrzegając i nie wyjaśniając tych wątpliwości dopuścił się naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. a ponadto uchybienie to mogło mieć niewątpliwie istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze oraz działając z urzędu Sąd I instancji nie dopatrzył się innych uchybień w zakresie działania orzekających w sprawie organów.

Sąd wskazał, że rozpoznając ponownie odwołanie spółki "(...)" od decyzji Wójta Gminy C., Samorządowe Kolegium Odwoławcze będzie zobligowane do uzyskania uzupełnienia Raportu w zakresie rzeczywistego oddziaływania planowanego zamierzenia inwestycyjnego na zwierzęta na terenie znajdującym się w sąsiedztwie nieruchomości, na której ma być posadowiona sortownia. W oparciu o uzupełniony materiał dowodowy organ zobligowany będzie do ustosunkowania się do zarzutów skarżącej, iż inwestycja spowoduje rozwój bakterii i wirusów chorobotwórczych, które przenoszone przez bezkręgowce oraz przez gryzonie i ptaki będą mieć negatywny wpływ na hodowlę prowadzoną przez spółkę "(...)". Poczynione przez organ odwoławczy ustalenia odnieść trzeba będzie do postanowień planu miejscowego obowiązującego w na terenie przeznaczonym pod inwestycje.

W skardze kasacyjnej (...) sp.j. zaskarżyła powyższy wyrok w całości i zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na przedstawieniu sprawy niezgodnie ze stanem faktycznym, uznanie że organy I i II instancji nie spełniły wymagań określonych w art. 7 i 77 k.p.a.; a także naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., polegające na uwzględnieniu skargi pomimo braku naruszenia przez organ I i II instancji przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. W oparciu powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Poznaniu oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej odnosząc się do pierwszego zarzutu kasacyjnego wskazano, że Sąd I instancji nie zbadał całości akt sprawy a wyrok został oparty jedynie o jedno zdanie zawarte na stronie 69 Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, podczas gdy z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko opiera się również na wynikach uzgodnień i opinii o których mowa w art. 77 ust. 1 tej ustawy.

Skarżąca kasacyjnie podała następnie, że na stronie 69 Raportu, na której stwierdzone jest, że "Planowana sortownia będzie oddziaływać na faunę i florę na terenie bezpośrednio z nią sąsiadującym, choć planowanie ogrodzenie inwestycji ograniczy ten wpływ" - stwierdzono jednocześnie, iż inwestycja nie będzie w ogóle oddziaływać negatywnie na ludność, zwierzęta i wodę. Biorąc pod uwagę, iż w raporcie przedstawiono również graficznie wpływ i emisje związane z przedsięwzięciem, stwierdzić należało, iż jednoznacznie określono, że inwestycja nie będzie oddziaływać na nieruchomości sąsiednie. Zawarty w planie miejscowym wymóg dla działalności gospodarczej, iżby ewentualne uciążliwości wynikające z prowadzonej działalności mieściły się w granicach działki, na której działalność jest prowadzona został spełniony, o czym świadczy chociażby stanowisko organu I instancji, który jednoznacznie potwierdził zgodność planowanej inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie skarżącej kasacyjnie samo stwierdzenie Sądu I instancji, iż nie zbadano wpływu inwestycji na otaczające nieruchomości, jest zbyt ogólne i subiektywne. Analiza planowanego przedsięwzięcia może być dokonywana korzystając z ustalonych zatwierdzonych symulatorów analitycznych lub poprzez analogię do istniejących rozwiązań tego typu. Z takich rozwiązań skorzystano podczas wykonywania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zawarta w uzasadnieniu wyroku na stronie 69 informacja, iż planowana sortownia będzie oddziaływać na faunę i florę na terenie bezpośrednio z nią sąsiadującym, choć planowane ogrodzenie inwestycji ograniczy ten wpływ, jest stwierdzeniem ogólnym i nie jest stwierdzeniem o negatywnym oddziaływaniu na środowisko, a jest tylko i wyłącznie polemiką. Stwierdzenie to zostało umieszczone w Raporcie w formie ogólnej.

Skarżąca kasacyjnie zwróciła uwagę na okoliczność, że w sprawie odbyła się zgodnie z przepisami cała procedura oceny oddziaływania na środowisko, która została przeprowadzona przez Wójta Gminy C., który to przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dokonał rozpoznania zagrożeń realizacji przedmiotowej inwestycji. W ramach oceny wypowiedziały się organy powołane w zakresie przepisów sanitarnych i środowiskowych a także stwierdzono zgodność planowanej inwestycji z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżąca kasacyjnie stwierdziła, że potwierdzeniem poprawności zastosowanych rozwiązań w zakresie ochrony sanitarnej jest postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 września 2011 r., którym zaopiniował on pozytywnie dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Przedstawiony raport oddziaływania na środowisko kilkakrotnie wskazuje, że zasięg oddziaływania inwestycji na środowisko nie będzie wykraczał poza teren działki nr (...). Raport dokonał oceny zagrożenia mogącego wystąpić w powietrzu.

Skarżąca kasacyjnie wskazała, że skarżący uwagi do raportu wniósł dopiero chwilą wszczęcia postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Skarżąca kasacyjnie stwierdziła dalej, że dokonane zapisy w decyzji WKS.7624-8-48/11 o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez Wójta Gminy C. w dniu 2 kwietnia 2012 r. świadczą, że ocena została przeprowadzona ze szczególną starannością o stan środowiska a także z uwzględnieniem sąsiadujących obiektów w tym należących do Spółki (...). Inwestor wywiązał się z nałożonego obowiązku w sposób określony przez organy i wykazał brak negatywnego oddziaływania na środowisko w sposób zagrażający sąsiadującym terenom.

Uzasadniając drugi ze wskazanych w skardze kasacyjnej zarzutów skarżąca kasacyjnie podała, że mając na uwadze fakt, iż organy I i II instancji oraz organy uzgadniające zbadały cały raport a nie tylko jedną stronę tegoż raportu, Sąd I instancji bezzasadnie uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji. Zaznaczyła, iż raport zawiera nie tylko część opisową ale także graficzną, z której jednoznacznie wynika, że planowana inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na nieruchomości sąsiednie.

Spółka (...) w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie w całości i zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych popierając stanowisko Sądu pierwszej instancji.

Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o jej uwzględnienie podnosząc, że raport i wszystkie uzgodnienia i opinie wyraźnie wskazują, iż profil planowanej przez inwestora działalności nie będzie zagrażał zdrowiu lub życiu ludzi i zwierząt oraz nie będzie przekraczać dopuszczalnych norm środowiskowych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania, stąd też kontrola instancyjna ograniczała się do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Stosownie do treści art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z zapisu § 4 ust. 2 planu obowiązującego na terenie przeznaczonym pod planowaną sortownię odpadów komunalnych wynika, że teren ten jest przeznaczony pod działalność gospodarczą, jednak z takim oto warunkiem, że ewentualne uciążliwości wynikające z tej działalności muszą mieścić się w granicach działki na której ta działalność będzie prowadzona. Zatem może być to nawet działalność mogąca znacznie oddziaływać na środowisko. Sąd pierwszej instancji biorąc pod uwagę wskazany tu warunek, uznał, że z raportu oddziaływania planowanej sortowni na środowisko w oparciu o który wydano pozytywną dla inwestora decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, nie można ustalić jednoznacznie czy negatywny wpływ sortowni zamknie się w granicach nieruchomości na której ma być zrealizowana inwestycja. W konsekwencji Sąd ten przyjął, że nie można wykluczyć, iż nie zostanie spełniony wyżej opisany warunek zawarty w planie miejscowym. Był to jedyna przyczyna uwzględnienia skargi. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.

Zgodnie bowiem z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa i wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Zatem organ musi brać pod rozwagę nie tylko ustalenia Raportu. Bardzo istotne są również wskazane w tym przepisie uzgodnienia i opinie które okazały się dla inwestora pozytywne. W niniejszej sprawie zostały one wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (postanowienie z dnia 5 września 2011 r.) i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (postanowienie z 20 stycznia 2012 r.). Podstawą orzeczeń tych organów był w szczególności zakwestionowany przez Sąd Wojewódzki Raport oddziaływania na środowisko. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy szczególnie istotna jest opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wydana w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zatem w ramach oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z obowiązującymi przepisami po trzykrotnym uzupełnieniu Raportu wypowiedziały się kompetentne w zakresie wymogów sanitarnych i środowiskowych organy wyposażone w doświadczonych w tym zakresie pracowników i w odpowiedni aparat techniczny. Dlatego uregulowany w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku sposób dokonania oceny oddziaływania inwestycji na środowisko poprzez konieczność uzyskania uzgodnień i opinii, uniemożliwia podważanie ich merytorycznej zawartości przez organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Wójt Gminy C. i SKO w Poznaniu zasadnie, czego nie zakwestionował też Sąd Wojewódzki, uznały, że złożony przez inwestora Raport po uzupełnieniu spełnia wymogi formalne wynikające z art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Zatem stanowisko zawarte w tym raporcie mogło być podstawą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zdaniem organów wnioski wypływające z tego raportu uprawniały je do wydania pozytywnej dla inwestora decyzji. Jest to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko prawidłowe.

Odnosząc się do odmiennego od organów stanowiska Sądu pierwszej instancji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie można się zgodzić z tym, iż wskazany Raport wymaga uzupełnienia w zakresie określonym przez Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W pierwszej kolejności należy bowiem stwierdzić, że przewidywany zakres przestrzenny oddziaływania planowanej sortowni odpadów należało ustalić na podstawie całego raportu. W punkcie 6.1 Raportu stwierdza się, że "Planowana inwestycja, nie będzie w ogóle oddziaływała negatywnie na ludność, zwierzęta i wodę, ponieważ wszelkie metody ochrony środowiska zostaną zachowane". Następnie stwierdza się w tym raporcie, że "Wpływ planowanej sortowni na faunę i florę ograniczy się do terenu bezpośrednio z nim sąsiadującego. Składowisko jest ogrodzone i zamknięte, co istotnie ogranicza jego oddziaływanie na świat roślinny i zwierzęcy.". To ostatnie stwierdzenie odczytywane w oderwaniu od pozostałej treści może budzić wątpliwości. Jednak pozostałe zapisy Raportu oraz wpływ sortowni na środowisko przedstawiony graficznie na mapach będących załącznikami do Raportu, uprawniają do stwierdzenia, że inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na nieruchomości sąsiednie. W raporcie poza punktem 6.1 kilkakrotnie wskazuje się, że zasięg oddziaływania inwestycji na środowisko nie będzie wykraczał poza teren działki nr (...). W Raporcie dokonano w szczególności oceny zagrożenia mogącego wystąpić w powietrzu. Zawarte w Raporcie sformułowania wskazują, że z uwagi na krótki czas przechowywania odpadów niesortowalnych na terenie sortowni, procesy beztlenowego rozkładu organicznej frakcji odpadów będą mocno ograniczone, a w związku z tym emisje substancji związanych z procesami gnilnymi będą małe i nie spowodują przekroczeń obowiązujących norm z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. Dlatego też nie jest zasadne żądanie uzupełnienia Raportu dla potrzeb ustalenia czy inwestycja spowoduje rozwój bakterii i wirusów chorobotwórczych, które mogłyby mieć negatywny wpływ na hodowlę prowadzoną przez Spółkę "(...)".

W rezultacie należy uznać, że Raport spełnia wymogi formalne z art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku a jego treść jest wystarczająca do ustalenia czy planowana sortownia spełni wymóg zawarty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, iż ewentualne uciążliwości wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej muszą się mieścić w granicach działki na której działalność będzie prowadzona. Wobec tego za trafny należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uwzględniając skargę kasacyjną uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Sąd Wojewódzki ponownie rozpoznając sprawę uwzględni przedstawione wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego.

O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącej kasacyjnie orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.