Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1449190

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 27 lutego 2014 r.
II OSK 1780/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia (...) w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 220/11 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia (...) w P., A. S. i B. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2009 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: podjąć zawieszone postępowanie kasacyjne.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi Stowarzyszenia (...) w P., A. S. i B. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia (...) grudnia 2008 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku Społecznego Instytutu (...), B. S., K. G. i V. G. o stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Piastowa z dnia (...) października 2002 r.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Stowarzyszenie (...) w P.

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie kasacyjne z uwagi na śmierć J. Z. i S. K.

Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie skróconego aktu zgonu stwierdził, iż J. Z. zmarła w dniu 21 kwietnia 2007 r., a więc przed wydaniem kontrolowanych w sprawie decyzji. Brak było, zatem dalszym podstaw do zawieszenia postępowania, bowiem śmierć uczestniczki postępowania w toku postępowania administracyjnego, nie może stanowić podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 925/13, niepubl.).

W odniesieniu natomiast do zmarłego S. K., stwierdzić trzeba, iż według wyjaśnień uczestników postępowania M. i B. K. zawartych w piśmie z dnia 30 października 2013 r. ich zmarły syn nigdy nie był właścicielem ich nieruchomości przy ul. (...) w P., a jedynie czasowo zamieszkiwał w ich domu. Tym samym nie był on uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego, o którym mowa w art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).

W tym stanie sprawy, z uwagi na brak dalszych podstaw do zawieszenia postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie kasacyjne.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.