Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1069024

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 28 września 2011 r.
II OSK 1484/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 734/09 w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia (...) czerwca 2009 r., nr (...) w przedmiocie wyłączenia pracownika organu administracji od udziału w postępowaniu postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia (...) czerwca 2009 r. w przedmiocie wyłączenia pracownika organu administracyjnego od udziału w postępowaniu o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty. Zaskarżone przez A. S. postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia (...) czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu administracyjnego od udziału w postępowaniu nie kończy postępowania w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani nie przysługuje na nie zażalenie. Z tych względów postanowienie z dnia (...) czerwca 2009 r. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ponadto skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, poprzez nadesłanie jej odpisów i odpisów załączników dla stron postępowania.

W piśmie z dnia 25 listopada 2009 r. skarżący, będący zarazem radcą prawnym, wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, wnioskując o uchylenie postanowienia z dnia 27 października 2009 r., z uwagi na naruszenie art. 25 k.p.a., oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Wyznaczony w ramach prawa pomocy adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (pismo z dnia 8 sierpnia 2011 r.), jednakże skarżący pismem z dnia 18 sierpnia 2011 r. podtrzymał osobiście sporządzoną skargę kasacyjną (wniesioną pismem z dnia 25 listopada 2009 r.), podnosząc że nie podziela stanowiska zaprezentowanego w opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna osobiście sporządzona przez skarżącego podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, ponieważ skarżący jest radcą prawnym. Kwestia dopuszczalności skargi kasacyjnej osobiście sporządzonej przez skarżącego została przesądzona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 582/10, w którym stwierdzono, że A. S. jest radcą prawnym, a zatem był uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 października 2009 r.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez skarżącego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie z dnia 27 października 2009 r. o odrzuceniu skargi jest prawidłowe.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Tym samym postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia (...) czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu administracyjnego od udziału w postępowaniu nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę na to postanowienie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.