Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3090704

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 17 września 2020 r.
II OSK 1340/20
Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.).

Sędziowie: NSA Paweł Miładowski, del. WSA Piotr Broda.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 790/19 w sprawie ze skargi (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w Kielcach na postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia (...) września 2019 r. znak (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

Uzasadnienie.

Wyrokiem z 30 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 790/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę (...) Sp. z o.o. Sp. Komandytowa w Kielcach na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z (...) września 2019 r., znak: (...), w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w Kielcach. Wyrok zaskarżyła w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.;

- art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1 oraz 10 § 1, 7 i 8 § 1 k.p.a. przez niezastosowanie w sprawie polegające na nieuchyleniu zaskarżonego postanowienia w sytuacji, gdy organ II instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego zgodnie z żądaniem strony skarżącej ignorując jej wnioski dowodowe i naruszając tym samym zasady ogólne k.p.a.: czynnego udziału strony w postępowaniu, prawdy obiektywnej i budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej,

- art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 136 § 1 k.p.a. przez niezastosowanie w sprawie polegające na nieuchyleniu zaskarżonego postanowienia w sytuacji, gdy organ II instancji wadliwie uznał, że może pominąć wnioski dowodowe strony i na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego wydać postanowienie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia organu I instancji,

- art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1 oraz 78 § 1 i 2 k.p.a. przez brak odniesienia się do zarzutu bezzasadnego pominięcia wniosków dowodowych strony,

- art. 151 p.p.s.a. poprzez bezzasadne oddalenie skargi w sytuacji, gdy skarga powinna zostać uwzględniona.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z uwagi na zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 182 § 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.

Przepis art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. wyłącza odpowiednie stosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wymogów dotyczących koniecznych elementów uzasadnienia wyroku, które przewidziano w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organy administracji i Sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważność postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 - 6 p.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zagadnień wynikających z zarzutów wyartykułowanych w podstawach skargi kasacyjnej.

Uchybienia procesowe zarzucane w skardze kasacyjnej sprowadzają się do zaakceptowania przez Sąd pierwszej instancji rezultatów nieprawidłowo, zdaniem skarżącej, przeprowadzonego przez organ drugiej instancji postępowania dowodowego. Nieprawidłowość ta polegać zaś miała na bezzasadnym pominięciu wniosków dowodowych strony skarżącej i oparciu się na materiale dowodowym z pominięciem dowodów wnioskowanych przez stronę skarżącą. W opisach naruszeń podniesionych zarzutów nie skonkretyzowano okoliczności, co do których wskazane uchybienia wystąpiły. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika natomiast, że wadliwość odnosi się do ustalenia daty dowiedzenia się skarżącej o "przedmiotowej decyzji", czyli wskazanej w tym uzasadnieniu wprost decyzji Prezydenta Miasta Kielce nr (...) z dnia (...) lutego 2018 r., zmieniającej własną decyzję nr (...), z dnia (...) sierpnia 2017 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą dla spółki "(...)" Sp. z o.o.w., pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, na działce nr (...) w Kielcach.

Przytoczone wyżej zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1 oraz 10 § 1, 7 i 8 § 1 k.p.a., a także naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 136 § 1 k.p.a., nie są zasadne. Ustalenia organu pierwszej instancji, a także organu zażaleniowego zostały oparte na wyczerpująco zebranym (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz prawidłowo ocenionym (art. 80 k.p.a.) materiale dowodowym.

Ustaleniu podlegają okoliczności istotne z punktu widzenia prawa materialnego. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem w przedmiocie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Norma art. 148 § 2 k.p.a., będąca niewątpliwie co do zasady normą procesową, ma więc w takiej sprawie charakter materialny.

Analizę przesłanek materialnych rozpocząć należy od przywołania art. 148 § 1 k.p.a., w myśl którego, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Reguła ta doznaje korekty w art. 148 § 2 k.p.a., zgodnie z którym, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Dla zachowania terminu liczy się data faktycznego dowiedzenia się o treści decyzji, która jest okolicznością obiektywną. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OSK 674/13). Dowiedzenie się nie oznacza precyzyjnego określenia decyzji. Wystarcza wiedza o rozstrzygnięciu zawartym w decyzji (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 528/12).

Sąd pierwszej instancji, w ślad za organami administracyjnymi, trafnie przyjął, że dla ustalenia daty dowiedzenia się strony skarżącej o decyzji Prezydenta Miasta Kielce nr (...) z dnia (...) lutego 2018 r., zmieniającej własną decyzję nr (...), z dnia (...) sierpnia 2017 r., istotna jest treść wniosku skarżącej z dnia 4 kwietnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz adnotacja Prezesa Zarządu skarżącej R. W. na tym wniosku, o otrzymaniu dokumentów w dniu 18 kwietnia 2019 r.

Wnioski dowodowe złożone przez skarżącą nie podważają mocy dowodowej tego dowodu w zakresie daty dowiedzenia się skarżącej o decyzji zmieniającej decyzję pierwotnie udzielającą pozwolenie na budowę i zatwierdzającą projekt budowlany.

Nie jest skuteczny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 75 § 1, 77 § 1 oraz 78 § 1 i 2 k.p.a. przez brak odniesienia się do zarzutu bezzasadnego pominięcia wniosków dowodowych strony.

Obowiązek przedstawienia zarzutów zawartych w skardze oraz podstawy prawnej rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienia obejmuje odniesienie się do kwestii prawnych wynikających z zarzutów skarżącego (por. wyrok NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1457/11, ONSA i wsa 2012/6/101). Wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia w uzasadnieniu wyroku nie musi szczegółowo odnosić się do wszystkich argumentów zawartych w skardze. Wymagane jest by uzasadnienie stanowiło logiczną, zwartą całość, a jednocześnie by było ono syntezą stanowiska sądu (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 62/11). Uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia powyższe wymagania. Sąd pierwszej instancji przedstawił obszerne rozważania co do rozumienia określenia "dowiedzenia się o decyzji". Odnosząc się do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Sąd pierwszej instancji ocenił, że organ prawidłowo zweryfikował twierdzenia strony skarżącej co do daty dowiedzenia się o przedmiotowej decyzji. Opisał okoliczności złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej i treść tego wniosku wskazującą, iż Prezes Spółki składając wniosek w dniu 4 kwietnia 2019 r., już w tym dniu wiedział, że istnieje więcej, niż jedna decyzja zmieniająca decyzję nr (...). Sąd dodał, że z pokwitowania, jakie wnioskodawca złożył na wniosku jednoznacznie wynika, że w dniu 18 kwietnia 2019 r. otrzymał dokumenty, o jakie wnioskował. W konsekwencji Sąd uznał, że dowód w postaci wniosku o udostępnienie informacji publicznej i pokwitowanie otrzymania wnioskowanych dokumentów są wystarczające do stwierdzenia, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie został zachowany.

Takie wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia stanowi jednocześnie odniesienie do zarzutu pominięcia wniosków dowodowych strony skarżącej.

Dodać warto, że wnioski dowodowe złożone w zażaleniu nie dotyczą bezpośrednio okoliczności istotnej z punktu widzenia prawa materialnego, tj. faktu dowiedzenia się decyzji. Skarżąca zawnioskowała w zażaleniu dowód z zeznań świadków: B. J. i T. oraz dowód z przesłuchania strony, tj. Prezes Zarządu R. W., na okoliczność przebiegu wizyty R. W. w Urzędzie Miasta Kielce w dniu 18 kwietnia 2019 r., charakteru tej wizyty, zakresu udostępnionych mu informacji i dokumentów.

Jak zaś wynika z poprzedzających rozważań, nie są istotne okoliczności dowiedzenia się o decyzji, czy też szczegółowe zapoznanie się z decyzją, ale dowiedzenie się decyzji. Faktu tego dowiedzenia się strony o decyzji, wynikającego z treści wniosku oraz pokwitowania odbioru wnioskowanych dokumentów, dowody oferowane w zażaleniu nie mogły podważyć.

Przepis art. 151 p.p.s.a. nie ma samodzielnego charakteru. Skoro nie potwierdziły się szczegółowe zarzuty wyżej omówione, nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.