II Ns 1297/17 - Postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2585164

Postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia 15 listopada 2018 r. II Ns 1297/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR K. T.

Sentencja

Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. w Łodzi na rozprawie sprawy z wniosku (...) Bank Spółki Akcyjnej we W. z udziałem B. M., K. M., P. M., J. S., O. S., L. S., M. Z. (1) i G. Ł. o stwierdzenie nabycia spadku

postanawia:

1.

stwierdzić, że spadek po G. S. (1) z domu G., córce W. i H., zmarłej w dniu 7 stycznia 2017 r. w Ł., mającej ostatnie miejsce zwykłego pobytu w Ł., na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza nabył syn M. Z. (1) (syn J. B.) w całości;

2.

ustalić, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

Uzasadnienie faktyczne

We wniosku złożonym 9 października 2017 r. (...) Bank Spółka Akcyjna we W. wniósł o stwierdzenie nabycia spadku po G. S. (2).

(wniosek k. 3)

Uczestnicy J. S. w imieniu własnym i małoletnich uczestniczek L. i O. S. oraz B. M. w imieniu własnym i małoletnich uczestniczek K. i P. M. przyłączyli się do wniosku co do zasady.

(protokoły rozpraw z 24 maja i 15 listopada 2018 r. odpowiednio: k. 27 i 62)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

G. S. (2) zmarła 7 stycznia 2017 r. w Ł., ostatnie miejsce jej zwykłego pobytu to Ł., dzielnica G. W chwili śmierci była rozwiedziona. Miała dwóch synów: uczestnika M. Z. (1) oraz M. S. M. Z. (2) nie złożył skutecznie oświadczenia w przedmiocie spadku (dwukrotnie składał wnioski o przyjęcie oświadczenia w przedmiocie spadku, ale nie stawiał się bez usprawiedliwienia na posiedzeniu wyznaczonym w celu odebrania oświadczenia). M. S. zmarł przed spadkodawczynią (4 lutego 2014 r.) pozostawiając dwoje dzieci: B. M. i J. S., którzy odrzucili spadek w terminie. W ustawowym terminie spadek odrzuciła w imieniu małoletnich córek K. i P. M. matka B. M., a także w imieniu małoletnich córek L. i O. S. ojciec J. S. Spadkodawczyni nie sporządziła testamentu, nie została zawarta umowa o zrzeczeniu się dziedziczenia.

(informacja (...) dotycząca daty zgonu M. S. k. 45; akta załączone: II Ns 679/17 i II Ns 938/17- sprawy z wniosku M. Z. (1) o przyjęcie oświadczenia; II N 345/17 i II N 904/17- protokoły oświadczeń o odrzuceniu spadku odpowiednio przez B. M. oraz w imieniu K. i P. M.; oświadczenia o odrzuceniu spadku J. S. oraz w imieniu L. i O. M. odpowiednio k. 22 i 23 oraz 24 i 25, zapewnienie spadkowe k. 27 i 28).

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje:

Powołanie do spadku może wynikać z ustawy albo z testamentu (art. 926 § 1 k.c.) Dziedziczenie ustawowe co do całości spadku następuje wtedy, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy albo gdy żadna z osób, które powołał, nie chce lub nie może być spadkobiercą (art. 926 § 2 k.c.). Zgodnie z art. 931 § 1 k.c., w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci oraz jego małżonek; dziedziczą w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się do dalszych zstępnych (art. 931 § 2 k.c.). Jak wreszcie stanowi art. 1020 k.c., spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia, taj jakby nie dożył otwarcia spadku. Termin na złożenie oświadczenia w przedmiocie spadku wynosi 6 miesięcy od dowiedzenia się o tytule swego powołania (art. 1015 § 1 k.c.). Chwilą dowiedzenia się o tytule powołania jest chwila dowiedzenia się o zgonie spadkodawcy, a w przypadku gdy inna osoba (osoby) wyprzedzają daną osobę w kolejności dziedziczenia, nadto od chwili dowiedzenia się o tym, że ta osoba (osoby) odrzuciły spadek (ew., z innych przyczyn nie dziedziczą, od chwili dowiedzenia się o tej innej przyczynie). Podkreślić należy, że osoba musi dowiedzieć się o obu tych okolicznościach (zgon spadkodawcy oraz przyczynie niedziedziczenia spadku przez osobę/ osoby ją poprzedzającą), a zatem jeżeli dowiaduje się o nich w różnych momentach, decyduje późniejsza chwila.

Przekładając ustalenia faktyczne na powyższe rozważania należy wskazać, że spośród zstępnych spadkodawczyni wszyscy, z wyjątkiem M. Z. (1), odrzucili spadek w terminie. Jeżeli chodzi o M. Z. (1) wskazać należy, że złożenie wniosku do Sądu o przyjęcie oświadczenia bez złożenia następnie oświadczenia na posiedzeniu nie wywołuje skutku prawnego. Jeżeli chodzi o J. S. oraz B. M. złożyli oświadczenia o odrzuceniu spadku w terminie 6 miesięcy od daty zgonu spadkodawczyni. Od dnia założenia przez nich oświadczeń biegł termin 6 miesięcy na złożenie oświadczeń w imieniu ich dzieci. Oświadczenia w imieniu K. i P. M. zostały złożone niecałe 4 miesiące po odrzuceniu spadku przez ich matkę. Jakkolwiek w przypadku L. i O. S. oświadczenie zostało złożone ponad 9 miesięcy po złożeniu oświadczenia przez ich ojca, to trzeba mieć na uwadze, że dla złożenia oświadczeń w ich imieniu wymagane było uzyskanie zezwolenia sądu rodzinnego. Wniosek do sądu rodzinnego został złożone w dniu 20 kwietnia 2017 r. (k. 28) a zatem przed upływem 6 miesięcy. Sąd w tym składzie opowiada się za koncepcją, że złożenie wniosku do sądu rodzinnego przerywa termin na złożenie oświadczenia w imieniu małoletniego (w orzecznictwie Sądu Najwyższego obok tej koncepcji proponowane są także koncepcja o zawieszeniu terminu oraz że wszczęcie postępowania w sądzie rodzinnym nie ma wpływu na bieg terminu), a zatem zaczął on biec od nowa od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rodzinnego, co miało miejsce 4 listopada 2017 r. (k. 22), zatem oświadczenie złożone w imieniu L. i O. S. zostało złożone w terminie. Spadek w całości nabył zatem syn spadkodawczyni M. Z. (1).

O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c., nie znajdując podstaw do zastosowania § 2 albo § 3 art. 520 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.