II K 537/18 - Wyrok Sądu Rejonowego w Kaliszu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2669037

Wyrok Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 15 listopada 2018 r. II K 537/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Marta Przybylska.

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kaliszu -Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny po rozpoznaniu dnia 1 października 2018 r., 15 listopada 2018 r sprawy M. K. syna J. i M. z d. M. ur. (...) w S. oskarżonego o to, że: w dniu 9 stycznia 2018 r. w K. w zajmowanym mieszkaniu przy ul. (...) nie posiadając do tego wymaganego wpisu do rejestru i zezwolenia, rozlewał napoje spirytusowe w ten sposób, że do butelek o pojemności 0,5 litra w ilości 18 sztuk, butelek o pojemności 0,2 litra w ilości 38 sztuk rozlewał alkohol w postaci roztworów alkoholu etylowego oraz spirytusów przy czym czynu tego dopuścił się w znacznym stopniu ograniczenia zdolności rozpoznawania czynu przestępczego tj. o czyn z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1539) w zw. z art. 31 § 2 k.k.

1. uznaje oskarżonego M. K. za winnego zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamiona art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych wymierza mu karę 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych,

2. na podstawie art. 45 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci

- 38 butelek szklanych różnych marek o pojemności 0,2 litra z zawartością alkoholu o stężeniu 35% - pozycja Drz 664/18

- 3 butelki plastikowe z zakrętkami w kolorze żółtym o objętości 0,9 litra z zawartością alkoholu o stężeniu 86% - pozycja Drz 665/18

- 18 sztuk butelek szklanych o pojemności 0,5 litra z zawartością alkoholu o stężeniu 35% - pozycja Drz 666/18

- szklany alkohomierz 1 sztuka - pozycja Drz 667/18 przechowywanych w składnicy Komendy Miejskiej Policji w K.

3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Ł. L. kwotę 684 (sześćset osiemdziesiąt cztery) złote podwyższoną o 23% podatku od towarów i usług (...) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,

4. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty.

Uzasadnienie faktyczne

M. K. w dniu 9 stycznia 2018 r. w K. zajmowanym mieszkaniu przy ul. (...) rozlewał napoje spirytusowe. Do butelek o pojemności 0,5 litra w ilości 18 sztuk, butelek o pojemności 0,2 litra w ilości 38 sztuk rozlewał alkohol w postaci roztworów alkoholu etylowego oraz spirytusów. M. K. nie posiada wymaganego wpisu do rejestru i zezwolenia na prowadzenie działalności w tym zakresie.

(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 19, 38 - 39, notatka urzędowa k. 1, protokół przeszukania k. 2- 4, zeznania świadka P. K. k. 6 - 7, J. F. k. 9 - 10, 125, protokół zatrzymania k. 12, protokół oględzin k. 13 - 14,)

Oskarżony M. K. ma 34 lata, wykształcenie podstawowe. Jest kawalerem, utrzymuje się z renty chorobowej. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony nie był wcześniej karany. U M. K. stwierdzono objawy organicznych zaburzeń zachowania i emocji w przebiegu upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym. W chwili czynu miał znacznie ograniczoną zdolność rozpoznawania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem.

(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 19, 38 - 39, dane o karalności k. 50, opinia biegłych k. 26 - 28, wywiad środowiskowy k. 89 - 90)

Oskarżony M. K. w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Złożył wyjaśnienia w których w których wskazał, iż nie rozlewał, ani nie sprzedawał zatrzymanego przez funkcjonariuszy policji w czasie kontroli w dniu 9 stycznia 2018 r. alkoholu. Wyjaśnił, iż alkohol otrzymał od sąsiada i jedynie spożywał go razem z kolegami.

Sąd nie uznał wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne. Nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym i zdaniem Sądu stanowią one linię obrony przyjętą przez oskarżonego. Przedstawiona przez oskarżonego wersja wydarzeń jest najbardziej korzystna z punktu widzenia jego obrony, jednakże pozostaje ona w sprzeczności z obiektywnie ustalonymi w oparciu o przeprowadzone dowody faktami, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Wyjaśnieniom tym przeczą zeznania świadków ujawnionych na miejscu zdarzenia, który jednoznacznie wskazali, iż przyszli do mieszkania położonego w K. przy ul. (...) w celu zakupu od oskarżonego alkoholu. Podali jaką ilość alkoholu nabyli i za jaką cenę, wskazali również, iż bywali w tym lokalu już wcześniej i od oskarżonego nabywali rozlewany przez niego alkohol.

Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadków J. F. i P. K. gdyż są one konsekwentne, logiczne, znajdują potwierdzenie wiarygodnym materiale dowodowym - szczególnie w przedłożonych dokumentach. Świadkowie opisali w jaki celu udali się do mieszkania położnego w K. przy ul. (...). Wskazali, iż wiedzieli, że M. K. rozlewa alkohol, a następnie go sprzedaje. Podali ilość nabytego przez nich alkoholu oraz uiszczoną przez nich za niego cenę. Obydwaj świadkowie podkreślili, iż byli w tym lokalu u M. K. po raz kolejny i wcześniej również nabywali rozlewany przez oskarżonego alkohol.

Sąd uznał za trafną i przydatną dla rozstrzygnięcia jako sporządzoną zgodnie z zasadami sztuki opinię biegłych lekarzy psychiatrów M. G. i K. B. w zakresie stwierdzenia czy w chwili dokonania zarzucanego czynu M. K. miał zachowaną lub ograniczoną zdolność do rozpoznania jego znaczenia lub pokierowania swym postępowaniem.

Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje:

Artykuł 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1539) penalizuje czyn polegający na wyrobie lub rozlewaniu napojów spirytusowych bez wymaganego wpisu do rejestru. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność.

Oskarżony M. K. wypełnił swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, gdyż w dniu 9 stycznia 2018 r. w K. w zajmowanym przez siebie mieszkaniu przy ul. (...) nie posiadając do tego wymaganego wpisu do rejestru i zezwolenia, rozlewał napoje spirytusowe w ten sposób, że do butelek o pojemności 0,5 litra w ilości 18 sztuk, butelek o pojemności 0,2 litra w ilości 38 sztuk rozlewał alkohol w postaci roztworów alkoholu etylowego oraz spirytusów.

Oskarżony, w myśl art. 31 § 2 k.k., z uwagi na stwierdzone u niego objawy organicznych zaburzeń zachowania i emocji w przebiegu upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym dopuścił się zarzucanego mu czynu w znacznym stopniu ograniczenia zdolności do rozpoznania jego znaczenia lub pokierowania swym postępowaniem.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako umiarkowany. Przemawia za tym postawa oskarżonego oraz stopień i rodzaj naruszonego dobra.

Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował uprzednią niekaralność oskarżonego.

Mając powyższe na uwadze, kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k., uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, Sąd na podstawie 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 10 złotych, uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara w pełni zrealizuje wobec niego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Z uwagi na wymienione wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wymierzenie kary pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby niewspółmierne do popełnionego przez oskarżonego przestępstwa. Z kolei orzeczenie kary ograniczenia wolności byłoby niecelowe z uwagi na stan zdrowia M. K., który uniemożliwia mu wykonywanie pracy. Przy wymiarze ilości stawek dziennych grzywny, na podstawie art. 33 § 3 k.k. Sąd uwzględnił sytuację majątkową, rodzinną i osobistą oskarżonego ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych.

W związku ze skazaniem za czyn z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestrach i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych sąd na podstawie art. 45 ww. ustawy orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci: 38 butelek szklanych różnych marek o pojemności 0,2 litra z zawartością alkoholu o stężeniu 35% - pozycja Drz 664/18, 3 butelek plastikowych z zakrętkami w kolorze żółtym o objętości 0,9 litra z zawartością alkoholu o stężeniu 86% - pozycja Drz 665/18, 18 sztuk butelek szklanych o pojemności 0,5 litra z zawartością alkoholu o stężeniu 35% - pozycja Drz 666/18, szklanego alkohomierz 1 sztuka - pozycja Drz 667/18 przechowywanych w składnicy Komendy Miejskiej Policji w K.

Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Ł. L. kwotę 684 (sześćset osiemdziesiąt cztery) złote podwyższoną o 23% podatku od towarów i usług (...) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. sąd zwolnił oskarżonego od zwrotu na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.