II K 19/19 - Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2668395

Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 25 marca 2019 r. II K 19/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Bartosz Paszkiewicz.

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie Małgorzaty Karwackiej-Barylskiej.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2019 r. sprawy P. W. synowi J. i M. z d. G. urodzonego (...) w C. w przedmiocie wydania wyroku łącznego skazanego prawomocnymi wyrokami:

I. Łącznym Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 20 listopada 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 777/17, na karę łączną 2 dwóch lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności którą odbywa od dnia 27 lutego 2017 r. godz. 14.40;

II. Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 1 sierpnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 496/18, na karę łączną 2 lat ograniczenia wolności z jednoczesnym obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym,

III. Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 5 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 1034/18, na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z jednoczesnym obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,

orzeka

1. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k., 85 a k.k., art. 86 § 1 k.k., 87 § 1 k.k. kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawach sygn. akt sygn. akt II K 777/17 (pkt I), sygn. akt II K 496/18 (pkt II) oraz II K 1034/18 (pkt III) łączy i wymierza skazanemu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 1 (pierwszym) wyroku łącznego zalicza skazanemu okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie II K 777/17 od dnia 27 lutego 2017 r. godz. 14.40 do dnia uprawomocnienia się wyroku łącznego;

3. stwierdza, że w zakresie nie objętym wyrokiem łącznym podlegające łączeniu wyroki ulegają odrębnemu wykonaniu;

4. zwalnia skazanego od kosztów postępowania związanych z wydaniem wyroku łącznego, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie faktyczne

P. W. został skazany prawomocnymi wyrokami:

- Łącznym Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 20 listopada 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 777/17, na karę łączną 2 dwóch lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności którą odbywa od dnia 27 lutego 2017 r. godz. 14.40;

- Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 1 sierpnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 496/18, na karę łączną 2 lat ograniczenia wolności z jednoczesnym obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym,

- Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 5 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 1034/18, na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z jednoczesnym obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym,

(dowód: karta karna k. 7-9 odpisy wyroków SR w Bełchatowie k. 14,15-22,23, obliczenie kary k. 25)

P. W. przebywa w izolacji penitencjarnej od dnia 1 marca 2017 r. (doprowadzony do odbycia kary). Skazany karę pozbawienia wolności odbywa w ZK w G. Funkcjonuje prawidłowo, nie sprawia problemów wychowawczych. Wobec przełożonych zachowuje się regulaminowo. Uczestniczył w zajęciach kulturalno oświatowych.

(dowód: opinia o skazanym k. 26)

Uzasadnienie prawne

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 569 § 1 k.p.k. - wyrok łączny może być wydany jedynie wówczas, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej. Te zaś, w przypadku P. W. określa art. 85 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., o czym przesądza art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396). Zachodzi bowiem potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem mającym miejsce po dniu 1 lipca 2015 r.

W myśl art. 85 § 1,2 k.k. kara łączna może być orzeczona, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu.

Oczywistym jest przy tym, iż uwzględniając treść przepisów dotyczących orzekania w przedmiocie kary łącznej podstawą orzeczenia kary łącznej są kary jednostkowe, orzeczone za zbiegające się przestępstwa jak i kary łączne, które w chwili orzekania podlegają jeszcze wykonaniu.

Analiza dopuszczalności wydania wyroku łącznego przez pryzmat ww. warunków wskazuje, że pozostającymi do wykonania karami są łączna kara pozbawienia wolności oraz jednostkowe kary ograniczenia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawach sygn. akt II K 777/17, (...) oraz II K 1034/18.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k., przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności Sąd ma możliwość orzeczenia jej w wysokości od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 20 lat pozbawienia wolności. Nadto zgodnie z art. 87 § 1 k.k. sąd łącząc kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności przyjmuje, że miesiąc kary ograniczenia wolności równy jest 15 dniom kary pozbawienia wolności.

W przypadku połączenia ww. kar, kara łączna winna zatem plasować się w przedziale od 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności (próg ten wyznacza najwyższa z kar orzeczona w sprawie Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie sygn. akt II K 777/17) do 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (suma kary łącznej pozbawienia wolności i kar ograniczenia wolności przy uwzględnieniu art. 87 § 1 k.k.) wymierzonych ww. sprawach.

Wymierzając karę w wyroku łącznym pamiętać należało o tym, że Sąd nie powinien brać pod uwagę tych okoliczności, które legły u podstaw wymiaru poszczególnych kar wymierzonych prawomocnymi wyrokami podlegającymi połączeniu. Należy jednak tak ukształtować wymiar kary łącznej, by z jednej strony oddać ustaloną zawartość bezprawia, a z drugiej nie epatować nadmierną surowością kary. Zgodnie z art. 85a k.k. orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Dyrektywy te mają - w pewnym uproszczeniu rzecz stawiając - dwojaki charakter. Obowiązek wzięcia pod uwagę celów wychowawczych oraz zapobiegawczych względem skazywanego na karę łączną. Wpisuje się to bowiem w indywidualnoprewencyjne jej oddziaływanie, natomiast obowiązek wzięcia pod uwagę potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa jest pokłosiem postrzegania kary jako reakcji ogólnoprewencyjnej. Warto podkreślić, że wskazane obowiązki nie wypełniają bez reszty okoliczności rzutujących na wymiar konkretnej kary łącznej. Znajdujący się w przedmiotowym przepisie zwrot "przede wszystkim" sprawia jednak, że mają one kluczowe znaczenie w kwestii tego wymiaru.

Orzekając w przedmiocie kary łącznej Sąd miał na względzie w zasadzie to, że skazany pomimo wielu wyroków nadal popełnia nowe przestępstwa. Co prawda ma pozytywną opinię, ale nie jest ona na tyle ważka by nadmiernie łagodzić jego sytuację z uwagi na jego postawę prezentowaną na wolności.

Wobec powyższego Sąd doszedł do przekonania, iż w okolicznościach niniejszej sprawy. Skazany nie zasługuje by wyrokiem łącznym nadto łagodzić karę. Adekwatnym było wymierzenie P. W. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 577 k.p.k. Sąd na poczet kary łącznej zaliczył skazanemu okres odbywania kary w sprawie II K 777/17.

Uznając, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby obecnie dla skazanego zbyt uciążliwe ze względu na prognozowany pobyt w ZK, brak majątku i jakichkolwiek dochodów, z mocy art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił go z tego obowiązku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.