II K 1205/34 - Postanowienie Sądu Najwyższego - OpenLEX

II K 1205/34 - Postanowienie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSN(K) 1935/5/192

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1934 r. II K 1205/34

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia Wł. Mayer (sprawozdawca). Sędziowie: W. Hauryłkiewicz, K. Kirst. Prokurator: Wł. Kuczyński.

Sentencja

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu akt sprawy Wasyla S., osk. z art. 3, 7 i 8 rozp. Prezydenta Rzplitej z 16 lutego 1928 r., poz. 160, na skutek kasacji Fedka S., ojca niepełnoletniego oskarżonego Wasyla S., od wyroku Sądu Apelacyjnego we Lwowie z dnia 27 lipca 1934, kasację Fedka S., ojca niepełnoletniego Wasyla S., bez rozpoznania pozostawił.

Uzasadnienie faktyczne

Kasację wniósł ojciec oskarżonego, lecz do wywodu kasacji nie dołączył dowodu wpłacenia lub wysłania pocztą kaucji kasacyjnej. Aczkolwiek oskarżony jest aresztowany (art. 508 lit. "a" k. p. k.) i skazany został na karę pozbawienia wolności, powyżej dwu lat (art. 508 lit. "c" k. p. k.), to jednak okoliczności wedle wyraźnego brzmienia przepisu art. 508 k.p.k., powodują zwolnienie od składania kaucji kasacyjnej tylko oskarżonych (skazanych), a nie odnoszą się do osób, uprawnionych do złożenia kasacji (art. 476, 505 § 2 k. p. k.), nie będących ani oskarżonymi ani skazanymi. Zwolnienie tych osób od składania kaucji kasacyjnej nastąpićby mogło tylko w razie istnienia innych przewidzianych art. 508 k. p. k. warunków, których w danym wypadku wnoszący kasację nie posiada.