II IK 920/29 - Orzeczenie Sądu Najwyższego - OpenLEX

II IK 920/29 - Orzeczenie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: Zb. Orz. 1929/200

Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1929 r. II IK 920/29

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Br. Wisznicki (referent).

Sędziowie: St. Frycz, Wł. Kaczyński.

Prokurator: S. Walfisz.

Sentencja

W sprawie Tadeusza C. Sąd Najwyższy rozpoznawał skargę kasacyjną Tadeusza C, osk. z art. 4 i 13 Ustawy z dnia 2 lipca 1924 r. (Dz. U. z 1924 r. Nr 65, poz. 636), na wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 1929.

Uzasadnienie faktyczne

Skarga kasacyjna zarzuca obrazę art. 119 u.p.k., art. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1920 r. (Dz. U. z 1920 r. poz. 7) i art. 4, 13 i 17 ustawy z 2 lipca 1924 r. (Dz. U. z 1924 r. Nr 65, poz. 636) przez pomieszanie pojęcia drukarni zarobkowej z drukarnią wydawnictwa, która nie ma nic wspólnego z przemysłem, skoro ustalono, że drukarnia, w której pracowały kobiety, drukowała tylko dziennik "Rozwój", co nie jest działalnością przemysłową (rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 lipca 1927 r. o prawie przemysłowem).

Uzasadnienie zważywszy:

1)

że w myśl orzeczenia Sądu Najwyższego z 11 października 1928 r. (Zb. Orz. 1928 poz. 84) w sprawie tej samej treści tegoż oskarżonego, każda drukarnia jest zakładem pracy prowadzonym w sposób przemysłowy, o ile zatrudnia pracowników na mocy umowy, bez względu na to, co się w niej drukuje, i nie jest związana organicznie z przedsiębiorstwem wydawnictwa, wobec czego podlega przepisom art. 13 ustawy z 2 lipca 1924 r., nakazującym odpoczynek nocny kobiet;

2)

że przeto sąd zasadnie zakwalifikował czyn zarzucany oskarżonemu z art. 13 i 17 wymienionej ustawy;

Sąd Najwyższy, na mocy art. 174 u.p.k. i art. 60-66 p.t. o k.s. skargę kasacyjną oskarżonego Tadeusza C. oddala i od tegoż C, tytułem opłaty sądowej w Sądzie Najwyższym dwadzieścia zł zasądza.