Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1323646

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 12 lutego 2013 r.
II GZ 58/13
Wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody a wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. D. G. Spółki z o.o. w B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 277/12 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. D. G. Spółki z o.o. w B. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 10 kwietnia 2012 r., nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wr 277/12 odmówił Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą X wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia (...) kwietnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynem gry.

Zdaniem Sądu, strona nie udokumentowała aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego negatywnego wpływu na tę sytuację wykonania zaskarżonej decyzji. Znajdujące się w aktach sprawy kopie dokumentów finansowych Spółki, przedstawione w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie mogły również stanowić podstawy do pozytywnego załatwienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Z przedłożonych rachunków zysków i strat za kwiecień, maj i czerwiec 2012 r. wynika, że spółka w podanym okresie, pomimo twierdzeń o problemach finansowych i osiąganiu straty uzyskiwała przychody w wysokości około 40.000 zł miesięcznie. Z kolei wyciągi z rachunków bankowych spółki obrazują jedynie operacje finansowe w konkretnych dniach a nie w dłuższym okresie czasu. Sąd pierwszej instancji stwierdził ponadto, że zatrzymanie urządzenia do prowadzenia gier nie może być uznany za okoliczność powodującą trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.).

X. Spółka z o.o. w B. wniosło zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez dowolne przyjęcie, że skarżąca nie wykazała potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków grożących stronie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji gdy analiza sytuacji materialnej prowadzi do wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Uwzględnienie wniosku jest możliwe, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby ocenić jego aktualną sytuację majątkową oraz oszacować rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności. Niezbędne jest bowiem odniesienie się do konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.

W tym miejscu zauważyć należy, że szkoda, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza taką zmianę w sytuacji majątkowej i gospodarczej strony skarżącej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej pierwotnego stanu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że tego rodzaju sytuacja będzie miała miejsce w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu lub gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 465/1)

Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc te uwagi natury ogólnej do rozpoznawanej sprawy stwierdza, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Podkreślenia wymaga, że skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, podając we wniosku jedynie ogólne informacje odnoszące się do jej sytuacji materialnej, które nie zostały poparte żadnymi konkretnymi danymi umożliwiającymi określenie skutków majątkowych wynikających bezpośrednio z wykonania zaskarżonej decyzji. W tych okolicznościach brak było podstaw do uwzględnienia przez Sąd pierwszej instancji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżącej z uwagi na niespełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że rodzaj nałożonego w rozpoznawanej sprawie obowiązku, co do zasady nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne ze swej natury odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje bowiem możliwość zwrotu uiszczonej kwoty.

Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.