Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1398098

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 15 października 2013 r.
II GZ 565/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Gabriela Jyż.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2539/12 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 14 września 2012 r., nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 18 lipca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2539/12 odrzucił skargę kasacyjną J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt 2539/12 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 14 września 2012 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.

Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 maja 2013 r. a zatem termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał w dniu 20 czerwca 2013 r. Działający w imieniu skarżącego pełnomocnik procesowy adwokat - E.T. złożył 21 czerwca 2013 r. skargę kasacyjną za pośrednictwem operatora pocztowego. Wobec tego Sąd I instancji przyjął, że wniesienie skargi kasacyjnej nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu i skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.)

J. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 177 § 1 i art. 178 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że strona skarżąca uchybiła terminowi do złożenia skargi kasacyjnej podczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy pełnomocnika substytucyjnego z powodu nagłej choroby przy zachowaniu przez niego należytej staranności i braku możliwości posłużenia się pomocą osoby trzeciej w dokonaniu tejże czynności, co miało istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ skutkowało bezzasadnym odrzuceniem skargi.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że adwokat E.T. został upoważniony do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej z powodu nieobecności w kancelarii J. T.-K. W dniu 20 czerwca 2013 r. E. T. doznał nagłego zatrucia pokarmowego. Choroba pełnomocnika skarżącego miała charakter nagły co pozwala stwierdzić, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.

W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, oraz skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie.

W sprawie objętej zażaleniem odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi J. T.- K. w dniu 21 maja. 2013 r. Z ta datą rozpoczął bieg 30 - dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia, który upływał 20 czerwca 2013 r. Działający z substytucji pełnomocnika skarżącego adwokat E. T. nadał za pośrednictwem placówki pocztowej skargę kasacyjną w dniu 21 czerwca 2013 r. czyli 1 dzień po upływie terminu do złożenia tego środka zaskarżenia. Czynność ta została zatem dokonana po upływie terminu, co powodowało, na podstawie art. 178 p.p.s.a., konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że termin do wniesienia skargi jest terminem procesowym, do którego biegu zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. stosuje się przepisy prawa cywilnego. Oznacza to, że przeszkoda w dokonaniu tej czynności procesowej choćby niezawiniona przez stronę nie daje podstaw do przyjęcia, że termin ten podlega odpowiednio przedłużeniu o czas trwania tej przeszkody w sposób zbliżony do zawieszenia biegu przedawnienia (por. postanowienie NSA z 11 marca 2008 r. sygn. akt I GZ 11/08). W związku z tym podany przez pełnomocnika skarżącego powód uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej - nagłe zatrucie pokarmowe - nie może być okolicznością powodującą przedłużenie tego terminu. Co więcej nie ma przy tym znaczenia podnoszony przez pełnomocnika obiektywny i niezawiniony charakter uchybienia temu terminowi, gdyż fakt ten nie podlega badaniu przez sąd przy kontroli formalnej skargi kasacyjnej dokonywanej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Na marginesie podkreślić należy, że okoliczności podnoszone przez pełnomocnika mogłyby być poddane analizie Sądu w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy nie wynika aby pełnomocnik skarżącego wniósł tego rodzaju pismo procesowe do Sądu I instancji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.