Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1467699

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 4 czerwca 2014 r.
II GZ 246/14
Skarga na umorzenie postępowania w sprawie zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych - wysokość wpisu.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Spółki z o.o. w C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 431/14 w zakresie wezwania do uiszczeniu wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. Spółki z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) stycznia 2014 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie faktyczne

I

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. zarządzeniem z 11 marca 2014 r., działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r.), wezwał T. Sp. z o.o. z siedzibą w C. o uiszczenie wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z (...) stycznia 2014 r., w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w kwocie 500 złotych.

II

T. Sp. z o.o. z siedzibą w C. w zażaleniu na powyższe zarządzenie domagała się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K. oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zarządzeniu zarzucono naruszenie:

1.

§ 2 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię, zastosowanie i w konsekwencji uznanie przez WSA w K., iż od złożonej przez T. Sp. z o.o., skargi należny jest wpis w wysokości 500 zł mimo, iż skarga ta dotyczy wyłącznie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności na automatach do gry o niskich wygranych, podlegających opłacie sądowej w kwocie 200 zł;

2.

§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i uniemożliwienie T. Sp. z o.o. z siedzibą w C., uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K., w kwocie odpowiadającej rzeczywistemu zakresowi i przedmiotowi skarżącej decyzji, tj. w kwocie 200 zł.

W uzasadnieniu spółka podniosła, że zaskarżona decyzja nie dotyczy wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach do gry o niskich wygranych, lecz zmiany udzielonego wcześniej zezwolenia. W związku z tym wpis od skargi winien być ustalony na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r.

Uzasadnienie prawne

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia (...) stycznia 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia (...) listopada 2013 r., którą - po rozpatrzeniu wniosku strony skarżącej - umorzono postępowanie w sprawie zmiany zezwolenia nr (...) z (...) czerwca 2008 r., na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa małopolskiego. Organ wskazał przy tym, że decyzją Dyrektora Izby Celnej w K. z (...) sierpnia 2013 r., utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o cofnięciu skarżącej w całości zezwolenia z dnia (...) czerwca 2008 r. Tym samym, skoro zezwolenie utraciło moc, to postępowanie w sprawie jego zmiany stało się bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym za zasadny należy uznać zarzut zawarty w zażaleniu, że Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wadliwie ustalił wysokość wpisu od skargi w oparciu o § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., uznając że skarga dotyczy koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w pozostałym zakresie (nie wymienionym w pkt 1-26). Zawarte w § 2 ust. 2 omawianego rozporządzenia określenie "w sprawach skarg dotyczących koncesji, zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej" nie może być stosowane rozszerzająco, lecz należy je rozumieć ściśle, to jest w ten sposób, że chodzi tu o skargi na decyzje o udzieleniu koncesji, o wydaniu zezwolenia, czy pozwolenia na prowadzenie określonej działalności gospodarczej, o odmowie ich udzielenia lub wydania, o ograniczeniu lub odmowie ograniczenia ich zakresu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 13/06, ONSAiWSA 2006, Nr 5, poz. 130 oraz postanowienie NSA z 13 stycznia 2011 r., II GZ 431/10).

W niniejszej sprawie strona kwestionuje natomiast decyzję organu administracji umarzającą postępowanie w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej, a zatem bez względu na przedmiot tej ostatniej, to przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. powinien stanowić podstawę określenia wysokości wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł.

Na uwzględnienie nie zasługuje jednak zawarte w zażaleniu żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527).

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.